II SA/Wr 696/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 14 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją uchylono decyzję Starosty P. z dnia [...] r. nr [...] o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia A. SA pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego w P. przy skrzyżowaniu ul. A. i ul. C. i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu P. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, ale także o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem autora skargi na skutek wykonania zaskarżonej decyzji może dojść do wydania przez organ I instancji decyzji korzystnej dla inwestora. Rozpoczęcie budowy może prowadzić do konieczności następczej rozbiórki wykonanych prac. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja Wojewody D. została wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), który stanowi, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem sądu przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego", o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (tak też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja Wojewody D. jest rozstrzygnięciem, które nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja nie nakłada bowiem na strony prowadzonego postępowania żadnych obowiązków, ani nie nadaje im jakichkolwiek uprawnień, lecz jest orzeczeniem kasacyjnym i jednocześnie powodującym skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Jedynym jej prawnie istotnym następstwem może być wydanie przez organ I instancji kolejnej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, jednak wydanie jakiejkolwiek decyzji w tym przedmiocie nie będzie czynnością nieodwracalną albo powodującą znaczne szkody. Od decyzji I instancji stronom służyć będzie bowiem odwołanie, a kolejną decyzję organu wojewódzkiego zaskarżyć będzie można do sądu administracyjnego. Jednak zaskarżona obecnie decyzja nie może spowodować żadnego ze skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.