II SA/Wr 70/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., B. K. i R. K. w przedmiocie korekty powierzchni obszarowej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. J. K., B. K. i R. K. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o korektę powierzchni obszarowej znajdujących się w ich użytkowaniu nieruchomości. Pismami z dnia 16 stycznia 2014 r. wezwano skarżących o sprecyzowanie - w terminie 7 dni – przedmiotu skargi (daty i oznaczenia skarżonej decyzji lub aktu, ewentualnie opisanie zaskarżonej bezczynności organu) pouczając o treści art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zakreślonym terminie odpowiedzi udzielił J. K. wskazując, że zwraca się z "żądaniem o Geodetę Niezależnego Biegłego Sądowego do uporządkowania [...] nieprawidłowości poprzez rozgraniczenie". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Przepis z art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Mając zatem na względzie powyższe zważyć należy, że nie każda działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego, której istota sprowadza się do oceny zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Sąd, na skutek zaskarżenia aktu lub czynności (bezczynności) organu administracji publicznej, nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego załatwienia, lecz ma jedynie skontrolować (ocenić) działalność tego organu. Sąd administracyjny nie zastępuje organu administracji publicznej i nie rozstrzyga sprawy administracyjnej. Wobec powyższego skarga J. K., B.K. i R. K. zawierająca żądanie dokonania przez tut. Sąd korekty powierzchni obszarów znajdujących się w ich użytkowaniu działek nie należy do właściwości sądów administracyjnych, a do właściwości organu administracji publicznej. To bowiem organ administracji publicznej uprawniony jest do końcowego załatwienia sprawy. Natomiast sąd administracyjny uprawniony jest wyłącznie do kontroli działań organów administracji publicznej, o których mowa w art. 3 p.p.s.a. Należy przy tym wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie posiada uprawnień do powołania biegłego sądowego, gdyż nie ustala on we własnym zakresie okoliczności stanu faktycznego, w tym nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, z wyjątkiem dowodu z dokumentów. Przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie pozwalają bowiem sądowi administracyjnemu na przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, która jest innym środkiem dowodowym niż dowód z dokumentu. Mając zatem na uwadze to, iż niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych, zasadnym było – stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucenie skargi, co też orzeczono w sentencji.