II SA/Wr 700/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Ś. o wstrzymanie wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Ś. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia budowy przyłącza kanalizacji sanitarnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją w pkt 1 uchylono decyzję Starosty Ś. o wniesieniu sprzeciwu i umorzono postępowanie organu pierwszej instancji w związku ze zgłoszeniem budowy przyłącza wodociągowego na terenie działek nr 77/2, 77/5, 77/6 i 77/12, AM-1 obręb nr [...], położonych w S., gmina Ś.. W pkt 2 decyzji Wojewody D. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji w zakresie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru budowy przyłącza kanalizacyjnego na ww. działkach. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu B. Ś. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, a także o wstrzymanie jej wykonania w zakresie pkt 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd dokonuje oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Tymczasem wniosek zawarty w skardze w niniejszej sprawie nie został uzasadniony. Warunkiem wydania przez sąd pozytywnego postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających zaistnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie wyjaśniła ani nie uprawdopodobniła, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem zaskarżonego aktu, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku. Jednocześnie wskazać należy, że odmowa wstrzymania wykonania pkt 2 zaskarżonej decyzji nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność decyzji administracyjnej z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.