II SA/Wr 701/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z zasilaniem elektroenergetycznym postanawia odrzucić skargę. W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. (Nr[...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z zasilaniem elektroenergetycznym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 16 października 2012 r. wezwano W. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto pismem z dnia 31 października 2012 r. wezwano skarżącego do nadesłania 13 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Również to wezwanie zostało opatrzone rygorem odrzucenia skargi, jeżeli skarżący w terminie 7 dni nie uczyni zadość dyspozycji w nim zawartej. Powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 6 listopada 2012 r., a zatem zakreślony termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz usunięcia braków formalnych upłynął wraz z dniem 13 listopada 2012 r., tj. wtorek. W zakreślonym terminie skarżący nie nadesłał odpisów skargi, jak również nie uiścił wymaganego wpisu, ale pismem z dnia 8 listopada 2012 r. oświadczył, że cofa złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r., poz. 270) - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis natomiast z art. 58 § 3 powyższej ustawy stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa powyżej, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Po myśli z kolei art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3). W niniejszej sprawie skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniom, co też musiało skutkować odrzuceniem skargi, gdyż skardze nie można nadać dalszego biegu. Powyższe oznacza więc, że Sąd nie mógł również rozpoznać żadnych wniosków stron (w tym pisma w przedmiocie cofnięcia skargi) przed uzupełnieniem braku fiskalnego lub formalnego, pomimo tego, iż to strona jest gospodarzem sporu. Merytoryczne rozpoznanie wniosku w przedmiocie cofnięcia skargi jest więc dopuszczalne, jeżeli skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. akt IISAB/Łd 26/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 2540/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 215/10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz 2005, s. 542; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 606). Wobec powyższego, w realiach niniejszej sprawy, Sąd nie był uprawniony do oceny dopuszczalności cofnięcia przez skarżącego skargi, w sytuacji bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia braku formalnego. Mając zatem na uwadze powyższe i stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.