II SA/Wr 705/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w e Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 24 października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych realizowanych na działce przy ul. S. [...] we W. postanawia I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. zwrócić skarżącemu kwotę 500 zł (pięćset) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 1 grudnia 2008 r. Z. W. wniósł skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. zarzucając mu obrazę przepisów art. 7, art. 8, art. 61 § 4, art.77 §1, art. 80, art. 10 k.p.a. oraz naruszenie art. 50 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Pismem procesowym z dnia 4 marca 2009 r. skarżący na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnął wniesioną skargę oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 przywołanej ustawy – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dokonując oceny w tym zakresie Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie może wywołać żadnego ze skutków wskazanych przez ustawodawcę w zastrzeżeniu zawartym w przywołanym przepisie. Czynność procesowa skarżącego nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy, zatem należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Podstawę do orzeczenia o zwrocie wpisu stanowił przepis art. 232 § 1pkt 1a u.p.p.s.a. Wobec przedstawionych okoliczności faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji postanowienia.