II SA/Wr 706/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi R. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 1991 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę. Prezydent Miasta [...] decyzją z [...].06.1991 r., nr [...] orzekł na wniosek M. N.-D. o wymeldowaniu R. D. z miejsca pobytu stałego przy ul. [...][...] we [...]. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją ówczesnego Wojewody [...] z [...].08.1991 r., nr [...]. W dniu [...].08.2018 r. do Wojewody [...] wpłynęło pismo R. D. zatytułowane "Skarga na decyzję Wojewody [...] nr [...] z [...].08.1991 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].06.1991 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania R. D. z lokalu przy ul. [...][...] we [...], doręczonej skarżącemu w dniu [...].07.2018 r.". W piśmie tym uprzedzając twierdzenia organu, że skarżący w dniu [...].07.2018 r. otrzymał jedynie kopię przedmiotowej decyzji, co nie może być uznane za równorzędne z doręczeniem mu oryginału i w związku z tym nie nastąpił moment początkowy biegu terminu do wniesienia skargi, skarżący wskazał, że stosownie do art. 110 k.p.a., organ, który wydał decyzję jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Przepis ten określa moment, w którym decyzja wchodzi do obrotu prawnego. Jest nim chwila doręczenia lub ogłoszenia tej decyzji stronie postępowania. Od tego momentu decyzja wiąże organ, który ją wydał, oraz stwarza określone w niej uprawnienia i obowiązki o charakterze procesowym i materialnym. Brak prawidłowego doręczenia decyzji stronie skutkuje tym, że decyzja ta nie funkcjonuje w obrocie prawnym. Nie rozpoczynają więc biegu terminy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie jest również możliwe złożenie wniosku o wznowienie postępowania czy też stwierdzenie jej nieważności. Dalej skarżący argumentował, że jeżeli strona postępowania bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i to zarówno w całym postępowaniu, jak i w jego części, na przykład na skutek niedoręczenia jej decyzji, to w sytuacji doręczenia jej kopii decyzji przez co mogła ona zapoznać się z treścią rozstrzygnięcia, można uznać, że terminy do zaskarżenia decyzji nie rozpoczęły swojego biegu. Skarżący wobec tego podkreślił, że w realiach niniejszej sprawy nie mamy do czynienia z sytuacją wniesienia odwołania przed terminem lecz doręczeniem skarżącemu przez organ kopii decyzji od której skarżący wnosi niniejszym skargę, a zatem z ewentualnym wadliwym doręczeniem zawinionym przez organ. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego o braku prawidłowego doręczenia decyzji stronie, co skutkować ma tym, że decyzja nie funkcjonuje w obrocie prawnym, organ zauważył, że w niniejszej sprawie istnieje jeszcze inna strona postępowania, której bezspornie doręczono decyzje. Zatem nie zachodzi w tym przypadku sytuacja braku funkcjonowania rozstrzygnięcia w obrocie prawnym, dlatego decyzja została wykonana i dokonano w ewidencji ludności wpisu o wymeldowaniu skarżącego ze spornego lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis ten wymaga aby skarga została "wniesiona" w określonym terminie, tzn. "od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". W realiach niniejszej sprawy mamy do czynienia z sytuacją, w której skarżący powyższy termin utożsamia z przekazaniem, na jego wniosek, kopii decyzji ówczesnego Wojewody [...] z [...].08.1991 r., nr [...]. Takiej czynności nie można jednak uznać za doręczenie decyzji w rozumieniu k.p.a. W piśmiennictwie niekwestionowany jest pogląd, że przepis art. 109 k.p.a. stanowi o doręczeniu stronie decyzji, a więc jej oryginału, a nie odpisu, wyciągu z protokołu posiedzenia organu, czy też kopii decyzji. Strona jest uprawniona do otrzymania w oryginale decyzji, z własnoręcznym podpisem osoby reprezentującej organ (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2017, s. 603). Tak więc przepis art. 109 § 1 k.p.a. nakazuje organowi doręczyć stronie decyzję, przez co należy rozumieć, że doręcza się oryginał, a nie pozyskaną z archiwum, kopię decyzji. W tym stanie rzeczy skarga podlegała na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn.