II SA/Wr 707/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. i A.D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Wr 707/08 w sprawie ze skargi B. i A.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] 2008r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przedsionka wejściowego do lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym jednorodzinnym postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonej w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego stosownie do treści art. 175 § 1 tej ustawy. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. i A.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] 2008r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki przedsionka wejściowego do lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku mieszkalnym jednorodzinnym. Odpisy tego postanowienia doręczono skarżącym wraz z pouczeniem w dniu 10 lipca 2009 r.. Ze zwrotnego potwierdzenia ich odbioru wynika, że skarżący A.D. odebrał je osobiście. Należało zatem przyjąć, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni o przysługującym im prawie do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wymogach formalnych jakie powinna ona spełniać. Pismem z dnia 6 sierpnia 2009 r., sporządzonym osobiście, skarżący zaskarżyli powyższe postanowienie. Zatem skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Stąd też uznano wniesioną skargę kasacyjną za niedopuszczalną i wobec powyższego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.