II SA/Wr 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia robót budowlanych przed budynkiem postanawia odrzucić skargę. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 tej ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 4 grudnia 2009 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Skarżący wniósł skargę, nadając ją listem poleconym zaadresowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 3 stycznia 2010 r. Skarga ta wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 5 stycznia 2010 r. i została przesłana do D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. Do organu tego wpłynęła w dniu [...]r. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że skarżący wniósł skargę po upływie terminu do jej złożenia, gdyż skarga została wysłana do organu administracyjnego (a nie sądu administracyjnego) po upływie 30 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu, a ostatnim dniem, w którym można było skutecznie wnieść skargę był dzień 3 stycznia 2010 r. Niezależnie od powyższego zauważyć wypada, że - jak podkreślano w doktrynie - skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego po dniu 1 stycznia 2006 r. może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, albo jest bezczynny. Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego nie czyni zadość ustawowemu wymogowi w zakresie omawianego trybu, a w sytuacji braku dopuszczalności przekazania jej właściwemu organowi, wyłącza w zasadzie możliwość konwalidacji tej czynności (W.Morys: Skutki procesowe bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ZNSA 2007/2/41). Mając na względzie powyższe – zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i 6 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak wyżej.