II SA/Wr 71/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia robót budowlanych przed budynkiem postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 26 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B. P. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie prowadzenia robót budowlanych przed budynkiem z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. B. P. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Jednocześnie wniósł o "uznanie skargi za wniesioną prawidłowo po przywróceniu terminu". W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że jeżeli przyjąć za słuszne stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, że doszło do przekroczenia terminu do wniesienia skargi, to – jego zdaniem – winę za to ponosi organ administracyjny ze względu na niekompletne i w tym znaczeniu wadliwe pouczenie o warunkach wniesienia skargi. Skarżący oświadczył, że organ pouczył go o 30-dniowym terminie do wniesienia skargi i o tym, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, to jednak brak było pouczenia, że wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, może skutkować przekroczeniem terminu do złożenia skargi. Ponadto organ nie pouczył go, że wniesienie skargi może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, a złożenie jej bezpośrednio do Sądu może skutkować odrzuceniem skargi. Gdyby takie pouczenie nastąpiło bez wątpienia wystąpiłby do Sądu za pośrednictwem organu. Stwierdził, że taki obowiązek wynika chociażby z art. 9 kpa, a przywrócenie mu terminu zwolni Naczelny Sąd Administracyjny z konieczności rozpatrywania skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Z przepisu tego zatem w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy, - wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, - dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu, - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Oceny spełnienia tych przesłanek, w tym braku winy w uchybieniu terminu, w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd. Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w tym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r., sygn. akt I SA/Sz 630/96). O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że niedopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z dnia 18.08.2002 r., sygn. akt III S.A. 1716/99). Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi, skarżący wskazał brak pouczenia go, że wniesienie skargi bezpośrednio do Sądu, a nie za pośrednictwem organu, może skutkować przekroczeniem terminu do złożenia skargi oraz że wniesienie skargi może nastąpić wyłącznie za pośrednictwem organu, a złożenie jej bezpośrednio do Sądu może skutkować odrzuceniem skargi. Przyczyny wskazane przez skarżącego trudno uznać za uprawdopodabniające brak jego winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, stwierdzić należy, że było to pouczenie wystarczające do prawidłowego i terminowego wniesienia skargi. Wskazano bowiem w nim wyraźnie termin oraz to, że skarga winna zostać wniesiona za pośrednictwem organu administracyjnego. Stosując się do tego pouczenia wystarczyło w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji złożyć skargę za pośrednictwem organu, a więc zgodnie z jednoznacznym zapisem pouczenia, aby wniesienie skargi było skuteczne. Dalsze pouczenia, o jakich skarżący mówi we wniosku o przywrócenie terminu, byłyby zbędne i wręcz niestosowne, bo musiałyby zakładać, iż strona nie dostosuje się do jednoznacznego brzmienia zawartego w decyzji pouczenia, kierując skargę nie za pośrednictwem organu. Gdyby nie było konieczności składania skargi za pośrednictwem organu administracyjnego, nie byłoby potrzeby wspominać o nim w pouczeniu o środku zaskarżenia przysługującego stronie niezadowolonej z treści decyzji. W tym stanie rzeczy uznać trzeba, iż skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminie. Przeciwnie – z podanych przez niego powodów wynika, że nie zastosował się on do jednoznacznego i wyraźnego pouczenia, aby w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji złożyć skargę za pośrednictwem organu administracyjnego. Mając zatem na względzie z jednej strony wskazane we wniosku przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, z drugiej zaś treść wskazanych wyżej przepisów art. 86 i art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało uznać, że okoliczności przytoczone we wniosku o przywrócenie terminu nie są tymi, o jakich mowa w powołanych przepisach prawa. W związku z powyższym wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega oddaleniu, co orzeczono na podstawie powyżej wskazanych przepisów.