II SA/Wr 713/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia wykonywanych robót budowlanych polegających na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonym postanowieniem uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego powiatu grodzkiego J.G. z dnia [...] r. nr [...], którym wstrzymano R. P. prowadzenie robót budowlanych polegających na rozbudowie i przebudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego przy ul. [...] w J. G.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ale także o wstrzymanie jego wykonania. Zdaniem skarżącego umożliwienie inwestorowi wykonywania robót budowlanych spowoduje nieodwracalną szkodę w majątku skarżącego. Skarżący ma uprawnienie do wyłącznego korzystania z piwnic budynku, a ich zasypanie przez inwestora uniemożliwi realizację tego uprawnienia skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem Sądu przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego", o którym mowa w przywołanym przepisie, należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (tak też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. jest rozstrzygnięciem, które nie nadaje się do wykonania w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na strony prowadzonego postępowania żadnych obowiązków, ani nie nadaje im jakichkolwiek uprawnień, lecz jest orzeczeniem kasacyjnym, eliminującym z obrotu prawnego postanowienie organu powiatowego o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Jednak zaskarżone obecnie postanowienie nie może spowodować żadnego ze skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ nie nakłada na stronę określonych obowiązków, nie przyznaje żadnych uprawnień i nie może być realizowane dobrowolnie bądź przymusowo w drodze egzekucji. Jak wynika z doręczonych Sądowi akt sprawy, roboty budowlane, których dotyczy zaskarżone postanowienie prowadzone są w związku z decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę, która nie została wyeliminowana z obrotu prawnego. Dlatego też obawy skarżącego dotyczące realizacji inwestycji pozostają niejako poza granicami niniejszej sprawy, w której złożono wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia uchylającego postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Skutki, o których mowa we wniosku skarżącego, wystąpić mogą nie na skutek wydania zaskarżonego postanowienia, ale na skutek realizacji pozwolenia na budowę, którego ewentualne wstrzymanie wykonania nie może być dokonane w toku niniejszej sprawy sądowoadmnistracyjnej. Reasumując, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa oraz zgodnie z art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.