II SA/Wr 72/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek – spr. Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Protokolant Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi S. K.S.S. w K.G. na decyzję D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych robót budowlanych w celu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku magazynowego oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. G. decyzją z dnia [...] r. ([...]) nakazał do dnia 31 grudnia 2009 r. właścicielowi budynku położonego przy ul. Ś. [...] w K. G., na terenie działki nr[...] – K.S. S. "S." z/s przy pl. W.[...] w K.G. - wykonanie następujących robót budowlanych w budynku położonym przy ul. Ś. [...] w K. G., w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości: 1. rozebrać przekrycie budynku garażowego, 2. wykonać nowe przekrycie dachu jako krokwiowe drewniane na murłatach, 3. wykonać stężenia stabilizujące poprzez przyspawanie od spodu stopek belek stropowych płaskowników 5/50, 4. zbić odparzone fragmenty tynku ścian zewnętrznych, 5. uzupełnić brakujące fragmenty tynku ścian zewnętrznych (głównie przyziemie ścian), 6. wykonać remont ścian zewnętrznych Wskazał nadto, iż powyższe prace budowlane należy wykonać w oparciu o ekspertyzę techniczną (wraz z jej uzupełnieniami) sporządzoną przez mgr inż. E.R., stanowiącą załącznik do niniejszej decyzji. W głównych motywach podjętego rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu [...] r., zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie złego stanu technicznego budynku magazynowego położonego przy ul. Ś. [...] w K.G., na terenie działki nr [...], a w dniu [...] r. został przeprowadzony dowód w postępowaniu. W jego trakcie stwierdzono, że na terenie działki nr [...] zlokalizowany jest budynek magazynowy, który składa się z dwóch głównych części oraz przybudówki. Część I stanowi - hala żelbetowa z wylaną posadzką o konstrukcji stropu żelbetowo - żebrowanej, opartej na słupach. Hala jest nieogrzewana, pomimo iż wyposażona jest w energię elektryczną. Część II to zaś hala murowana, o konstrukcji dachu drewnianej na kratownicach stalowych, wyposażona w energię elektryczną. Stan techniczny hali żelbetowej oceniono na dostateczny, podnosząc, iż brak jest widocznych zacieków, a widoczne ubytki tynków znajdują się w przyziemiu. Stwierdzono także, że konstrukcja żelbetowa stropu zawiera nieznaczne ugięcia na każdej z belek (ugięcia najprawdopodobniej technologiczne). Nadto wskazano, że ściana szczytowa zewnętrzna hali murowanej wykazuje wybrzuszenie w górnej jej części, z widocznymi ubytkami (fragmentami duże) tynków oraz muru w przyziemiu. Zauważono również ubytki cegły i tynków w elementach konstrukcyjnych tej hali oraz nieznaczne zawilgocenia i przecieki w pokryciu dachowym. Wyjaśniono także, że część III, stanowi przybudówkę garażową murowaną z zawalonym fragmentem stropu, której pozostała część może również ulec zawaleniu z uwagi na dalsze pęknięcia. Elewacja budynku wykazuje zaś zawilgocenia, ubytki tynków (odparzenia) nieznaczne fragmenty ścian zewnętrznych w przyziemiu oraz nieliczne rysy. Instalacja odgromowa jest przerwana (pozostały fragmenty instalacji), a budynek jest ogrodzony. W dalszej części uzasadnienia wyjaśniono, że według oświadczenia D.P., od [...] roku wyłącznym użytkownikiem obiektu jest W. S., będący najemcą obiektu, który to został przekazany wraz z protokołem zdawczo - odbiorczym. Protokół określał zaś stan techniczny obiektu i niezbędne do wykonania prace remontowe i zachowawcze. Do realizacji tychże prac Spółdzielnia "S." przystąpiła w [...]r. i do [...] r. były one wszystkie wykonywane. Niemożliwe jednakże było w [...]r. - ze względu na złe warunki atmosferyczne - dokończenie remontu stropu w części przybudówki. Wyjaśniono także, iż najemca obiektu w [...] r. informował właściciela obiektu o zawalonym dachu w części przybudówki, którego płyty stropowe spadły na garażowany wózek akumulatorowy stanowiący własność Spółdzielni. Do miesiąca [...] r. wykonano częściowo przykrycie płytą OSB i nie wykonywano żadnych innych prac. Z kolei pokrycie dachowe zostało częściowo naprawione. Podkreślono więc, iż w ocenie organu nadzoru, ze zgromadzonych w sprawie materiałów wynikało, że budynek hali magazynowej zlokalizowany na terenie działki nr [...] znajduje się w złym stanie technicznym, a dotyczy to głównie ściany szczytowej od strony ul. J., a także ubytków w murach przyziemia obiektu. Wobec tego zasadnym było, zastosowanie art. 81c Prawa budowlanego nakazującego właścicielowi budynku, tj. K. "S." sporządzenie i przedłożenie ekspertyzy technicznej określającej stan techniczny i sposób naprawy tegoż budynku. W dalszej części uzasadnienia podkreślono, że w dniu [...] r. wpłynęło pismo wraz z ekspertyzą techniczną dotyczącą budynku magazynowego położonego przy ul. Ś. [...] w K.G., sporządzoną przez mgr inż. E. R. - posiadającego uprawnienia w zakresie konstrukcji budowlanych, w której autor dokonał oceny stanu technicznego obiektu objętego niniejszym postępowaniem oraz wskazał roboty budowlane niezbędne do wykonania w celu doprowadzenia obiektu do właściwego stanu technicznego. Po analizie powyższego opracowania organ nadzoru budowlanego pismem z dnia [...] r. wezwał właściciela do uzupełnienia ekspertyzy o wskazanie docelowego sposobu remontu bądź naprawy ściany szczytowej obiektu oraz wskazanie, które ściany należy wyremontować i w jaki sposób. W dniu [...] r. wpłynęło uzupełnienie ekspertyzy technicznej, a w dniu [...] r. powtórne jej uzupełnienie, na skutek wcześniejszego wezwania przez organ nadzoru. Nadto podkreślono, że w toku sprawy, w dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K.G. powiadomił strony o zakończeniu zbierania materiału dowodowego, o możliwości zapoznania się z nim i składania pisemnie i ustne wyjaśnień dotyczących rozpatrywanej sprawy. Po przeanalizowaniu akt sprawy organ I instancji stwierdził, iż budynek położony przy ul. Ś. [...] w K. G. znajduje się w niewłaściwym stanie technicznym, co potwierdzono w trakcie przeprowadzania dowodu (Protokół Nr[...]) i na co wskazuje mgr inż. E. R. w ekspertyzie technicznej. Wobec tego uznano, iż zasadnym jest zastosowanie w niniejszej sprawie art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, nakazującego właścicielowi budynku wykonanie robót budowlanych, mających na celu przywrócenie budynku do właściwego stanu technicznego. Odwołanie od powyższej decyzji złożyła "S." K.S. S., zarzucając, iż narusza ona przepis z art. 77 KPA oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Wobec tego wniosła o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W uzasadnieniu, powołując się na poglądy judykatury podniesiono, że użyte w art. 66 pkt 1 ustawy Prawo budowlane pojęcie "nieodpowiedni" jest określeniem nieostrym i brak jest jego legalnej definicji. Z treści omawianego przepisu wynika zaś uprawnienie dla organu nadzoru budowlanego do nakładania na podmioty posiadające tytuł prawny do budynku obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości, a więc stanu niezgodnego z przepisami. Nakładanie więc przez organ administracji określonych obowiązków musi wynikać ze ściśle określonej normy prawnej, a określenie "nieodpowiedni" stan techniczny budynku należy odnieść do sytuacji, w której ustalony stan techniczny obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów. W takim tylko przypadku organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Przyjęcie odmiennej koncepcji, tj. uznanie, iż stan nieodpowiedni nie jest równoznaczny z naruszeniem określonej normy prawnej, oznaczałoby w istocie uprawnienie dla nakładania obowiązków na właściciela obiektu niewynikających wprost z przepisów prawa. W ocenie wnoszącego odwołanie orzekający w rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji w ogóle nie wskazał normy prawnej, której wymagania zostały naruszone przez ustalony stan techniczny w obiekcie budowlanym położonym w K. G. przy ul. Ś. [...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika również, co w ocenie P. w K. G. uzasadniało nałożenie na skarżącą obowiązków w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego. Decyzja zaś wydana w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości powinna precyzyjnie wymieniać na czym owe nieprawidłowości polegają oraz wskazywać czynności, które celem usunięcia ich właściciel obowiązany jest wykonać. Jeżeli, bowiem w ocenie organu spełniły się przesłanki do wydania decyzji w trybie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego, to na organie spoczywał obowiązek wykazania, w jaki sposób ustalony stan techniczny obiektu narusza normę prawa i w jaki sposób stwierdzone nieprawidłowości mają zostać usunięte. Realizacji tego wymogu nie stanowi – zdaniem skarżącej Spółdzielni - nałożenie na adresata decyzji obowiązku polegającego na wykonaniu prac budowlanych w oparciu o ekspertyzę techniczną. Tym bardziej, że z załączonej do akt sprawy Ekspertyzy Technicznej budynku magazynowego położonego w K. G. przy ul. Ś.[...], sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego wynika, że stan techniczny budynku jest dobry i dostateczny w części hali nr [...] i nr [...], ściana szczytowa północna pomimo wybrzuszenia zachowuje stateczność, stwierdzone uszkodzenia tynków nie mają wpływu na nośność i stateczność ścian. Nie występuje także zagrożenie dla zdrowia lub życia użytkowników. Jeżeli zaś stan uszkodzeń się nie pogłębi, to ich naprawa może nastąpić w każdym czasie. Nadto zarzucono, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 77 § 1 KPA stosownie do treści, którego w toku postępowania organy administracji publicznej są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zawarte zaś w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji motywy podjętego przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięcia w istocie nie wyjaśniają stanowiska organu. Zdaniem skarżących ustalenie, że stan techniczny obiektu budowlanego jest nieprawidłowy wymagało wyjaśnienia, czy stwierdzone nieprawidłowości w istocie odpowiadają sytuacji, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, uzasadniającej interwencję organu w przewidzianym tym przepisem trybie. W ocenie skarżącej spółdzielni powyższa okoliczność nie wynika jednak z akt sprawy. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...]r. (Nr[...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że organ odwoławczy po dokonaniu wnikliwej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i zapoznaniu się z odwołaniem, zważył, iż rozstrzygnięcie organu pierwszoinstancyjnego jest w pełni uzasadnione okolicznościami niniejszej sprawy. Podniesiono przy tym, że nieodpowiedni stan techniczny elementów budynku magazynowego przy ul. Ś. [...] w K. G., o których naprawie orzeka zaskarżona decyzja, został udokumentowany w protokole kontroli pięcioletniej stanu technicznego budynku z dnia [...]r., w toku oględzin przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] r. oraz w Ekspertyzie technicznej sporządzonej przez mgr inż. E. R. z dnia [...] r. dwukrotnie uzupełnianej w dniu [...] r. oraz w dniu [...] r. Wobec powyższego uznano, że materiał dowodowy zebrany w sprawie jest wystarczający do wydania skarżonego orzeczenia i nie znajduje potwierdzenia zarzut naruszenia przez organ I instancji art. 77 § 1 KPA. W dalszej części wskazano, że podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie, z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania obowiązku. Nakaz kierowany jest do właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, czyli do osób, które odpowiadają za jego utrzymanie i użytkowanie. W ocenie organu odwoławczego norma prawna zawarta w art. 66 Prawa budowlanego ma zastosowanie do przypadków szczególnego zaniedbania ze strony właściciela lub zarządcy obiektu w odniesieniu do jego stanu technicznego. Pozostaje ona w ścisłej korespondencji z art. 61 powyższej ustawy ustanawiającym zasadę generalną obowiązku po stronie tych właśnie podmiotów utrzymywania i użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywania go w należytym stanie technicznym i estetycznym, niedopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami zawartymi w art. 5 ust. 1 - 7 Prawa budowlanego. Przez "należyty stan techniczny" należy rozumieć zaś stan pełnej sprawności obiektu budowlanego lub jego części, nie posiadającego jakichkolwiek uszkodzeń, zwłaszcza takich, które mogą powodować niebezpieczeństwo przy użytkowaniu obiektu lub jego części. Postępowanie w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego zmierza do przywrócenia pełnej sprawności technicznej obiektu budowlanego. Organ który stwierdzi, że stan techniczny obiektu budowlanego nie odpowiada wymogom zawartym w art. 5 powyższej ustawy jest nie tylko uprawniony ile zobowiązany do wydania nakazu przywrócenia tego obiektu do właściwego stanu. Podkreślono przy tym, odpowiadając tym samym na argumenty odwołania, iż do wydania nakazu usunięcia złego stanu technicznego obiektu nie jest konieczne stwierdzenie, że istniejący stan zagraża życiu lub zdrowiu ludzi bądź bezpieczeństwu mienia. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła "S." – K. S. S. w K. G., wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej. Kwestionowanej decyzji zarzucono naruszenie art. 77 KPA oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu wskazano, że jakkolwiek skarżąca nie neguje konieczności wykonania określonych prac ze względu na estetykę obiektu to uważa jednak, iż organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do nakazania ich wykonania w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane albowiem z treści powołanego przepisu wynika uprawnienie dla organu nadzoru budowlanego do nakładania na podmioty posiadające tytuł prawny do budynku obowiązków mających na celu usunięcie nieprawidłowości, a więc stanu niezgodnego z przepisami. Nakładanie więc przez organ administracji określonych obowiązków musi wynikać ze ściśle określonej normy prawnej, a określenie "nieodpowiedni" stan techniczny budynku należy odnieść do sytuacji, w której ustalony stan techniczny obiektu narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów. W takim tylko przypadku organ nadzoru budowlanego może nałożyć obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Nadto wskazano, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji D.W.I.N.B. we W. nie odniósł się do zarzutów odwołania. Zakładając bowiem, że ustalenia faktyczne postępowania pierwszoinstancyjnego wskazywały na nieodpowiedni stan techniczny elementów budynku magazynowego, uznał, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji nakazującej. Z powyższym stanowiskiem nie zgodziła się skarżąca Spółdzielnia albowiem w jej ocenie orzekający w rozpoznawanej sprawie organ I instancji w ogóle nie wskazał normy prawnej, której wymagania zostały naruszone przez ustalony stan techniczny w obiekcie budowlanym położonym w K. G. przy ul. Ś. [...] natomiast organ II instancji do zarzutu tego nie ustosunkował się i braku tego w postępowaniu drugoinstancyjnym nie uzupełnił. Nadto podniesiono, że decyzja wydana w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości powinna precyzyjnie wymieniać na czym owe nieprawidłowości polegają oraz wskazywać czynności, które celem ich usunięcia właściciel obowiązany jest wykonać, a tego jednak zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. G. nie zawiera. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy - art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Zgodnie z art. 151 powyższej ustawy, w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja nie mogą być kwestionowane i z tego też względu skarga nie może być uwzględniona. W rozpoznawanej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K.G. decyzją z dnia [...] r. ([...]), utrzymaną następnie w mocy decyzją organu odwoławczego, nakazał K. S.S. "S." wykonanie określonych robót budowlanych w budynku położonym przy ul. Ś. [...] w K. G., w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, motywując, iż nieodpowiedni stan techniczny powyższego obiektu został potwierdzony w toku oględzin przeprowadzonych w dniu [...]r. oraz udokumentowany w ekspertyzie technicznej sporządzonej dla potrzeb niniejszej sprawy. Z powyższym nie zgodziła się jednak strona skarżąca wywodząc, iż jakkolwiek nie neguje konieczności wykonania określonych nią prac ze względu na estetykę obiektu to uważa jednak, iż organ nadzoru budowlanego nie miał podstaw do nakazania ich wykonania w trybie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Z powyższym twierdzeniem strony skarżącej nie zgodził się jednak Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Zważyć bowiem należy, iż stosownie do postanowień art. 66 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia właściwy organ nakazuje w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku. Z powyżej opisanej regulacji normatywnej zamieszczonej w rozdziale szóstym Prawa budowlanego, poświeconym utrzymaniu obiektów budowlanych ustawodawca określił przesłanki, które nie tylko uprawniają, ale i obligują organ właściwy do podjęcia decyzji w przedmiocie nakazania usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Literalne brzmienie powyższego przepisu wskazuje, iż wymienione w nim przesłanki stanowią katalog zamknięty, przy czym każda z nich ma charakter autonomiczny. Oznacza to więc, iż wystąpienie chociażby jednej z czterech wymienionych tam przesłanek zobowiązuje organ do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 stycznia 2009 r (sygn. akt IIOSK 1721/07), podzielonym przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę – przepis art. 66 Prawa budowlanego ma na celu utrzymanie substancji budowlanej w należytym stanie, odpowiadającym jej funkcjom. Adresowany do organów nadzoru budowlanego stanowi materialną podstawę do podejmowania decyzji w przypadkach wymienionych w punktach od 1 do 4. W niniejszej sprawie nie do przyjęcia jest argument strony skarżącej, iż w rozpoznawanej sprawie konieczność wykonania określonych prac uzasadnia jedynie estetyka obiektu. Ze zgromadzonego bowiem w sprawie materiału dowodowego, a dokładniej z protokołu z przeprowadzonych w dniu [...] r. oględzin wynika, że niniejszy obiekt składa się z dwóch głównych części oraz przybudówki garażowej z zawalonym fragmentem stropu, a którego pozostała część również może ulec zawaleniu z uwagi na dalsze pęknięcia. Także sporządzona dla potrzeb niniejszego postępowania ekspertyza techniczna stwierdza niedostateczny stan przykrycia budynku garażowego, którego użytkowanie może być niebezpieczne dla życia i mienia. Oznacza to więc, iż nakazanie wykonania wyszczególnionych decyzją organu I instancji robót budowlanych celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości jest uzasadnione z uwagi na nieodpowiedni stan techniczny niniejszego budynku, a zatem wypełnia dyspozycję z przepisu art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy - Prawo budowlane. Efekty przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego jednoznacznie przesądzają, iż wykonanie wskazanych prac ma swoje uzasadnienie nie tylko ze względu na estetykę tegoż obiektu, ale przede wszystkim na potrzebę ochrony takich wartości jak: życie, zdrowie i mienie ludzi przed zagrożeniami związanymi z istnieniem obiektów budowlanych w nieodpowiednim stanie technicznym. Sąd nie podzielił także stanowiska skarżącej spółdzielni, dotyczącego naruszenia art. 77 KPA. Celem tejże regulacji normatywnej wyrażonej w niniejszym przepisie jest nałożenie na organ administracji publicznej obowiązku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego poprzez zobligowanie organu prowadzącego postępowanie administracyjne nie tylko do rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ale również do podjęcia czynności mających na celu zebranie tegoż materiału. W doktrynie podkreśla się, iż uzyskanie pełnego materiału dowodowego, to zebranie dowodów odnoszących się do wszystkich mających znaczenie prawne dla sprawy okoliczności. Nadto nałożony na organy obowiązek przeprowadzenia całego postępowania dowodowego co do wszystkich istotnych okoliczności spoczywa na organie i nie może być przerzucony na stronę (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 402 - 405). Przenosząc powyższe rozważania na grunt zaistniałego w sprawie stanu faktycznego wskazać należy, iż zebrany przez organ pierwszoinstancyjny materiał dowodowy pozwalał na rzetelne wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, które przy orzekaniu należało wziąć pod uwagę. Zważyć bowiem należy, iż organ oparł swoje przekonanie na podstawie przeprowadzonych oględzin, przedłożonej ekspertyzy techniczne, dwukrotnie uzupełnianej na wezwanie organu, protokołu ze złożonych wyjaśnień przez E.R. Nadto organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego poinformował o zakończeniu postępowania dowodowego, możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem i składania wyjaśnień. Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.