II SA/Wr 721/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W., M. W., J. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części przyłącza wodociągowego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną D. W., J. W. oraz M. W. w. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części przyłącza wodociągowego. Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008 r. Sąd działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił powyższą skargę w związku z nieuiszczeniem przez skarżących wpisu stałego od wniesionej skargi w ustawowym terminie 7 dni. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia doręczono skarżącym w dniu 1 września 2008 r. Pismem z dnia 30 września 2008 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 sierpnia 2008 r. skargę kasacyjną wnieśli D., M., J. i M. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej w dalszej części u.p.p.s.a. oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego stosownie do treści art. 175 § 1 wskazanej ustawy. Tymczasem jak wynika to z akt sprawy skarga kasacyjna została sporządzona przez wnoszących ją D., M., J. i M. W. osobiście a zatem nie spełnia ona nałożonego art. 175 § 1 u.p.p.s.a. wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia tej skargi, a mianowicie sporządzenia jej przez uprawniony podmiot tj. adwokata lub radcę prawnego. Stąd też Sąd uznał wniesioną w tej sprawie skargę kasacyjną za niedopuszczalną, wobec czego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych też względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.