II SA/Wr 73/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku K. F. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] nr [...] w sprawie ze skargi K. F., na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: DWINB) z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. (dalej: PINB) z dnia [...] nr [...], którą nakazano K. F. (dalej: skarżąca) rozbiórkę samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji. Skarżąca nie przywołała argumentacji wspierającej przedmiotowy wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu prawnego stanowiącego podstawę prawną rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jednoznacznie wynika, że udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania dotyczyć może wyłącznie aktu lub czynności będących przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Związane jest to z istotą skargi do wojewódzkich sądów administracyjnych jako środka względnie suspensywnego, których istota sprowadza się do uzależnienia wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia od oceny organu lub sądu rozpoznającego środek zaskarżenia. Niemniej jednak przedmiotem wstrzymania wykonania aktu lub czynności może być wyłącznie rozstrzygnięcie zaskarżone do sądu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła skargę na postanowienie DWINB z [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi zaś wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji PINB z dnia [...] nr [...], którą nakazano skarżącej rozbiórkę samowolnej rozbudowy budynku mieszkalnego. W świetle powyższego mając na względzie treść art. 61 § 3 p.p.s.a. brak jest podstawy do wstrzymania wykonania wspomnianej decyzji. Na marginesie rozważań wskazać należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności wymaga uzasadnienia, albowiem to na wnioskodawcy ciąży wykazanie zasadności wniosku. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się więc do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżąca w ogóle nie uzasadniła swojego wniosku. Nadmienić należy jednocześnie, że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności nie rozpoznaje merytorycznie sprawy w zakresie zarzutów przedstawionych w skardze, bada jedynie ryzyko rzeczywistego zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu. Mając na uwadze objęcie wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego niebędącego przedmiotem zaskarżenia, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. z dnia [...] nr [...].