II SA/Wr 731/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi E. K. na pismo Starosty Kamiennogórskiego z dnia 27 czerwca 2024 r. Nr AŚ.6164.3.1.2019 w przedmiocie wypłaty ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych i prowadzenia uprawy leśnej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 czerwca 2024 r. (Nr [...]) Starosta K. (dalej: organ) udzielił odpowiedzi na pismo E. W. (dalej: skarżąca, strona skarżąca) z dnia 30 maja 2024 r. w sprawie wznowienia wypłaty ekwiwalentu za [...] ha zalesionych gruntów położonych na działkach nr [...], [...], [...] i [...] obręb O., dla których to wypłaty zostały wstrzymane na okres trzech lat. W piśmie tym organ wyjaśnił m.in., że na podstawie art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o przeznaczeniu gruntów rolnych do zalesienia (Dz.U. z 2001 r., Nr 73, poz. 764 ze zm., dalej: u.o.g.r.z.) w zw. z art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz.U. z 2023 r., poz. 992), właściciel gruntu otrzymuje miesięczny ekwiwalent za wyłączenie gruntu z upraw rolnych i prowadzenie uprawy leśnej do czasu nabycia prawa do emerytury lub renty, nie dłużej jednak niż przez okres 20 lat. Wyjaśniono jednocześnie, że to poprzedniemu właścicielowi uprawy wstrzymano prawo do wypłaty miesięcznego ekwiwalentu od stycznia 2009 r. do października 2011 r., jednakże po spełnieniu przez poprzednika warunków określonych przez organ warunków przywrócenia wypłaty miesięcznego ekwiwalentu, został on przywrócony z dniem 1 stycznia 2012 r. Końcowo podkreślono, że konsekwencją upływu terminu wskazanego w art. 7 ust. 6 u.o.g.r.z. jest wygaśnięcie prawa do otrzymywania miesięcznego ekwiwalentu. Pismem z dnia 28 sierpnia 2024 r. skarżąca złożyła skargę na: "czynność z zakresu administracji publicznej Starosty Powiatowego w K., polegającej na ostatecznym rozstrzygnięciu – odmowie wypłacenia wstrzymanego na okres 3 lat ekwiwalentu za zalesienie [...] hektarów gruntów rolnych na rzecz właściciela uprawy leśnej – E. W., zawartej w piśmie z dnia 27 czerwca 2024 r., sygn. akt [...], dostarczonego stronie 31.07.2024 r.". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie a ewentualnie o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi, w szczególności, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W rozpoznawanej sprawie skarżąca przedmiotem skargi uczyniła pismo organu będące odpowiedzią na wniosek o wznowienie wypłaty ekwiwalentu za wyłączenie gruntów z upraw rolnych. Wskazane pismo ma charakter informacyjny i jako takie nie stanowi, w szczególności, decyzji, postanowienia, aktu lub też czynności rozstrzygającej o indywidualnych uprawnieniach strony skarżącej. Informuje ono o wymienionych w tym piśmie przepisach prawa i zawiera wnioski wynikające z tych przepisów (również w odniesieniu do sytuacji strony skarżącej). Pismo to nie nosi znamion decyzji administracyjnej, czy postanowienia. Jak jednocześnie podkreśla się w piśmiennictwie, w odniesieniu do aktów lub czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa ich zakres przedmiotowy należy ograniczyć do przepisów materialnego prawa administracyjnego, które wyłączają dopuszczalność wydania decyzji czy postanowienia, a wymagają jednak od organu wykonującego administrację publiczną potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku. W związku z tym wskazuje się, że można przyjąć, iż decyzja administracyjna jest oświadczeniem woli organu wykonującego administrację publiczną, inne zaś akty są oświadczeniem wiedzy, które potwierdzają uprawnienia lub obowiązki (zob. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), ZNSA 2006/2/12). Akty i czynności winny być podejmowane na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa (B. Adamiak, op. cit., s. 18). Konkludując pismo objęte niniejszą skargą nie mieści się w katalogu określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a., zatem nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Na marginesie tylko Sąd wskazuje, że jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 8 marca 2023 r. (znak: [...]) doręczonym pełnomocnikowi skarżącej (w trybie podwójnego awizo) organ zawiadomił o zaprzestaniu od lipca 2023 r. wypłaty ekwiwalentu za zalesienie gruntów rolnych i prowadzenie uprawy leśnej. Nadto w dniu 23 czerwca 2023 r. pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy, po czym w dniu 5 lipca 2023 r. (data wpływu do organu) skierował do organu pismo zatytułowane: "skarga na działania pracownika tutejszego organu" kwestionując zasadność zaprzestania wypłaty ekwiwalentu, o której mowa w piśmie organu z dnia 8 marca 2023 r. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skargę odrzucił.