II SA/Wr 734/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka, , , po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G.B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. G. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w sprawie przejścia do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi rzeki S. p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2008 r. Sygn. akt. II SA/Wr 734/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę B.G.B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w sprawie przejścia do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa gruntów pokrytych wodami powierzchniowymi rzeki S., z uwagi na uchybienie przez skarżącą 30 dniowemu terminowi na jej wniesienie. W dniu 23 stycznia 2008 r. skarżąca B. G. B. złożyła w tutejszym Sądzie pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uchybienie terminu w złożeniu skargi B G.B. uzasadniła nieświadomym w skutkach zachowaniem domownika odbierającego przesyłkę ( zawierającej decyzję organu II instancji) - W. L., która odebrała list polecony w dniu 17 października 2007 r. a poinformowała o fakcie odbioru przesyłki skarżącą wskazując przy tym jako datę doręczenia 19 października 2007 r. czym wprowadziła skarżącą w błąd. Skarżąca w uzasadnieniu swojego wniosku o przywrócenie terminu argumentowała także, iż W. L. jest osobą starszą w wieku 78 lat i z racji wieku nie posiada świadomości znaczenia i skutków (przede wszystkim w kontekście terminów do dokonania czynności) doręczenia przesyłek pocztowych pochodzących z urzędów czy z sądu. Odbiór przesyłki poleconej potraktowała tak samo jak odbiór listu zwykłego, nie zapisując daty odbioru. Nie przywiązując wagi do przedmiotowej sprawy nie przekazała jak się okazało z treści postanowienia - przesyłki w dniu jej odbioru. Przeciwnie powiadomiła skarżącą, że data przekazania jej przesyłki tożsama jest z datą jej doręczenia przez doręczyciela. Jak wskazała dalej B G.B. przyjmując za wiarygodne twierdzenia W. L., do ustalenia terminu od którego należało liczyć termin do złożenia skargi przyjęła ona datę wskazaną przez W. L. . W zaistniałej sytuacji w ocenie B.G.B. wnoszącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nieświadomość domownika w przedmiocie konsekwencji złego wskazania daty odbioru przesyłki poleconej może być przesłanką usprawiedliwiającą brak zawinienia ze strony wnioskodawcy. W świetle powyższego skarżąca wniosła jak na wstępie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje. Zgodnie z regułą zawartą w art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej dalej u.p.p.s.a - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Usunięcie ujemnych następstw procesowych wynikłych na skutek uchybienia terminu możliwie jest przy pomocy instytucji przywrócenia terminu, uregulowanej w art. 86 i 87 przywołanego aktu. W świetle postanowień zawartych w tych przepisach, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną łącznie spełnione następujące przesłanki: 1/ strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2/ wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3/ jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność dla której termin był określony; 4/ we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; 5/ uchybienie terminu powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca, jako przyczynę uchybienia terminu wskazała wprowadzenie jej w błąd przez dorosłego domownika co do daty doręczenia przesyłki zawierającej decyzję organu II instancji. Jednocześnie co nie ulega wątpliwości a co wynika z okoliczności przedstawionych przez sama skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu, wskazana przyczyna uchybienia w postaci błędnego przeświadczenia skarżącej odnośnie daty skutecznego doręczenia przesyłki uprawnionemu do tego dorosłemu domownikowi ustała z dniem 16 stycznia 2008 r. tj. z chwilą doręczenia skarżącej treści postanowienia odrzucającego skargę z uwagi na upływ trzydziestodniowego terminu, w którego uzasadnieniu Sąd wskazał, iż przesyłka zawierająca decyzję organu odwoławczego została skarżącej skutecznie doręczona - w dniu 17 października 2007 r. ( data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru listowej przesyłki poleconej), nie zaś w dniu 19 października 2007 r. jak mylnie sądziła skarżąca. Od tego też dnia rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie. Mając zaś na uwadze okoliczność, iż siedmiodniowy termin na skuteczne złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upływał w dniu 23 stycznia 2008 r. zaś skarżąca w tym samym dniu złożyła wniosek o przywrócenie terminu, zachowany został wymóg czasowy określony w art. 87 § 1 u.p.p.s.a. Oceniając natomiast okoliczności wskazane przez skarżącą we wniosku o przywrócenie terminu Sąd uznał, iż stanowią one uprawdopodobnienie braku jej winy w niedotrzymaniu terminu w stopniu wystarczającym do uznania zasadności wniosku. Sąd podzielił tu zapatrywanie skarżącej, zgodnie z którym podeszły wiek W. L. i spowodowane tym wiekiem, błędne poinformowanie skarżącej co do daty doręczenia przesyłki zawierającej decyzje organu II instancji, jako zdarzenie losowe na którego wystąpienie ani przebieg skarżąca nie miała wpływu, stanowi niezawinioną przez stronę okoliczność, która spowodowała spóźnione wniesienie skargi na decyzję organu odwoławczego do tutejszego Sądu. W tym stanie rzeczy wobec spełnienia także i pozostałych przesłanek warunkujących możliwość przywrócenia terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji. p.k