II SA/Wr 736/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. K. i I. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 sierpnia 2024 r. nr 866/2024 w przedmiocie nakazu przedłożenia dokumentów legalizacyjnych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 września 2024 r. M. K. i I. K. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 5 sierpnia 2024 r. nr 866/2024 stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 22 maja 2024 r. nr 25/2024 nakładające na skarżących – właścicieli budynku gospodarczego, położonego na działce nr [...] w obrębie [...] miasta L. – obowiązek przedłożenia dokumentów legalizacyjnych. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2024 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie kserokopii skargi poświadczonej za zgodność z oryginałem i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu, nadesłanie 1 odpisu skargi oraz podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone adresatom poprzez ich wydanie w placówce pocztowej upoważnionemu pracownikowi (zgodnie z z.p.o. – k. 14 i 15 akt sądowych) w dniu 12 listopada 2024 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wskazane w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga, zgodnie z treścią art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie, przedmiotowa skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem strony skarżącej. W związku z powyższym, skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podpisanie jej kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem i odesłanie do Sądu lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu. Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie ustosunkowano się jednak do ww. wezwania i jednocześnie nie stawiono się celem osobistego podpisania skargi. Brak oryginalnego podpisu jest natomiast brakiem formalnym, który powoduje, że pismo w postępowaniu sądowym nie wywołuje skutków prawnych, jako niespełniające wymogów określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie 1 odpisu skargi, podanie numeru PESEL strony skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 100 zł. Jak wynika z adnotacji doręczyciela pocztowego, widniejącej na urzędowych dowodach doręczenia (k. 14 i 15 – z.p.o.), doręczenie ww. wezwań nastąpiło w dniu 12 listopada 2024 r. W konsekwencji termin do dokonania wskazanych w zarządzeniu czynności upłynął z dniem 19 listopada 2024 r. (wtorek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżący zostali pouczeni o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.