II SA/Wr 74/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. S. i M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we [...] z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, a która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na brak możliwości zamontowania szerszych drzwi do łazienek, tj. 0,8 m (obecnie 0,6 m). Wyjaśnili, że nie jest to do wykonania bez przeprowadzenia w tym zakresie zaawansowanych robót budowlanych, gdyż w obecnym układzie nie da się poszerzyć istniejących otworów drzwiowych. Zdaniem skarżących konieczne będzie wyburzenie ścianek i postawienie nowych, przesuniętych do przodu względem obecnie istniejących. Takie rozwiązanie spowoduje zmianę wielkości obu pomieszczeń, zmniejszenie powierzchni korytarza oraz utrudnienie w dostępie do drzwi wyjściowych z mieszkania. W uzasadnieniu wyjaśnili, że przesunięcie ścian będzie wiązało się z koniecznością skucia wszystkich kafelków i całej terakoty i położeniem nowych. Skarżący nie dysponują już płytkami, które zostały położone kilka lat temu. Dodatkowo wskazali, że wykonanie wymaganych prac będzie musiało być poprzedzone opinią projektanta co do możliwych rozwiązań i zakresu wymaganych prac. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały załączone zdjęcia, które prezentują drzwi, których zmiany dotyczy zaskarżona decyzja. W ocenie Sądu przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały w niniejszej sprawie spełnione. Zasadnicze znaczenie ma tutaj okoliczność, że zaskarżona decyzja nakłada obowiązek zamontowania drzwi do dwóch łazienek o szerokości co najmniej 0,8 m i wysokości 2 m w świetle ościeżnicy, z otworami w dolnej części o sumarycznym przekroju nie mniejszym niż 0,022 m³ dla dopływu powietrza, otwieranych na zewnątrz (bądź składanych). Z załączonego zdjęcia wynika, że w aktualnym stanie mieszkania, nie ma możliwości zmiany drzwi na większe o 20 cm bez przeprowadzenia zaawansowanych robót budowlanych, których skutki będą ciężkie do odwrócenia. Z tego względu, wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd zasługuje na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.