II SA/Wr 742/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.Ł. – L., M. T. i A. L. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 742/10 co do kosztów postępowania w sprawie ze skargi E.Ł. – L., M. T. i A. L. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia 30 czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy M. postanawia: oddalić wniosek. W niniejszej sprawie, Rada Gminy M., której uchwałę z dnia 30 czerwca 2010 r. nr [...] sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zaskarżono do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, uchwałą z dnia 10 grudnia 2010 r. nr [...] uchyliła zaskarżoną uchwałę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, co spowodowało na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., umorzenie postępowania sądowego jako bezprzedmiotowego – postanowienie z dnia 13 stycznia 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 742/10. W razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot przysługujących skarżącemu kosztów w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. dotyczy tak, jak art. 200 p.p.s.a. kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a nie tylko kosztów sądowych. W § 1 art. 205 p.p.s.a. za niezbędne koszty postępowania prowadzonego przez stronę osobiście albo w jej imieniu przez pełnomocnika, nietrudniącego się zawodowo udzielaniem pomocy prawnej uznano poniesione koszty sądowe (tj. opłaty sądowe: wpis i opłaty kancelaryjne oraz zwrot wydatków - art. 211-213 p.p.s.a.), koszty przejazdów do sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie, przy czym dwie ostatnie pozycje nie mogą przekraczać łącznie wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego, wynikającego z odrębnych przepisów. Biorąc powyższe pod uwagę, w rozpoznawanej sprawie, brak orzeczenia o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania wynikał z faktu, że strona skarżąca - nie będąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu nie poniosła jakichkolwiek kosztów postępowania w rozumieniu cytowanego art. 205 § 1 p.p.s.a. Nie wystąpiły zatem koszty, co do których zwrotu można było orzekać. Strona skarżąca z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie autokontroli nie była również wzywana do uiszczenia wpisu od skargi. W tych okolicznościach brak było podstaw do przyznania skarżącym kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie miał zatem obowiązku umieszczenia we wskazanym powyżej postanowieniu z dnia 13 stycznia 2011 r. orzeczenia, co do zwrotu kosztów postępowania, zaś wniosek o uzupełnienie orzeczenia w tym zakresie nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.