II SA/Wr 756/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.Cz. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zameldowania postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braku skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, będzie skutkować jej odrzuceniem. Wezwanie zostało nadane przez Sąd za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz.U. poz. 1529), jednak w dniu 24 listopada 2015 r. – wobec niezastania adresata – przesyłkę złożono w placówce pocztowej POK InPost przy ul. [...] we W.. Zawiadomienie o tym pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej. Następnie w dniu 2 grudnia 2015 r. przesyłkę awizowano powtórnie, lecz nie została ona podjęta. Kopertę zawierającą wezwanie złożono do akt sądowych ze skutkiem doręczenia (k. 15 akt sądowych). Jak wynika z akt sądowych, nie uiszczono wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W związku z powyższym wezwano skarżącą do uzupełnienia wyżej opisanego braku skargi. Oceniając dokonane wezwania, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 73 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma do rąk adresata, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W myśl art. 73 § 3 p.p.s.a., w przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7-dniowym pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia. Stosownie do przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Jak już była o tym mowa, wezwania do uzupełnienia braków skargi skierowane do skarżącej zostały złożone w placówce pocztowej w dniu 24 listopada 2015 r. i dwukrotnie awizowane. Zatem za datę ich doręczenia należy przyjąć upływ 14 dni od pozostawienia pisma w placówce pocztowej. Trzeba więc uznać wezwania za doręczone z dniem 8 grudnia 2015 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia braku skargi upływał zatem z dniem 15 grudnia 2015 r. Wobec tego, że należna opłata nie została uiszczona w zakreślonym terminie, należało skargę odrzucić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.