II SA/Wr 758/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej wewnątrz wieży kościoła postanawia: I. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 marca 2017 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania; II umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 396/14, po rozpoznaniu skargi B. Ł. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej wewnątrz wieży kościoła uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz orzekł o zwrocie kosztów postępowania. Powyższy wyrok na skutek złożonej skargi kasacyjnej został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2016 r., sygn. akt II OSK 2972/14. Po powrocie akt do tut. Sądu sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą akt. II SA/Wr 758/16 i w toku ponownego rozpoznawania sprawy postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. zawieszono postępowanie z uwagi na śmierć uczestnika postępowania. Pismem z dnia 9 lipca 2017 r. skargę o wznowienie postępowania sądowoadminstracyjnego zakończonego przywołanym wyrokiem NSA wniósł M. K., który w uzasadnieniu podał, że jest następcą prawnym W. K., uczestniczki postępowania, która zmarła 18 czerwca 2015 r., a więc przed wydaniem wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny. W tej sytuacji następcy prawni wyżej wymienionej winni mieć zapewnioną możliwość uczestnictwa w postępowaniu. Tymczasem skarżącemu nie zapewniono możliwości wzięcia udziału w postępowaniu, co jednocześnie uniemożliwiło mu obronę swoich praw i świadczy o zaistnieniu przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego z art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt II OSK 2972/14 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 396/14 i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Powyższy przepis uzależnia możliwość uchylenia bądź zmiany postanowień niekończących postępowanie w sprawie od zmiany okoliczności sprawy, zatem tych, które sąd przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia. Przez pojęcie "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych, jak i w obowiązującym prawie. Z taka sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w realiach której zasadnym było uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego w trybie nadzwyczajnym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2016 r. sygn. akt II OSK 2972/14 na skutek, którego doszło do ponownego rozpoznania sprawy i wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Z tych względów Sąd uznał, że w sprawie nastąpiła zmiana okoliczności uzasadniająca uchylenie przywołanego postanowienia, o czym to mowa w art. 165 p.p.s.a. Ponadto Sąd stwierdził, iż wyeliminowanie z obrotu prawnego przywołanego wyroku NSA oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 sierpnia 2014 r. (sygn. akt II SA/Wr 396/14) czyni bezprzedmiotowym postępowanie zawisłe na skutek rozstrzygnięcia kasacyjnego. Zasadnym więc było umorzenie postępowania w sprawie II SA/Wr 758/16 ze skargi B. Ł. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania stacji bazowej telefonii komórkowej wewnątrz wieży kościoła, w sytuacji gdy na skutek uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania dojdzie do ponownej oceny legalności wydania tej decyzji w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 374/18. Mając powyższe na względzie i kierując się dyspozycją z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - obligującą Sąd do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania gdy stało się ono bezprzedmiotowe – orzeczono jak w pkt. II sentencji postanowienia.