II SA/Wr 759/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz - sprawozdawca po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sz. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie świadczeń pieniężnych z tytułu pracy przymusowej postanawia: umorzyć postępowanie Przedmiotem skargi wniesionej przez M. S. była decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], nr [...], utrzymująca w mocy decyzję własną z dnia [...] nr [...], odmawiającą przyznania świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej. Skarga została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na rozprawie w dniu 12 lutego 2004 r., przy czym przesłane do skarżącego na adres wskazany w skardze zawiadomienie o terminie rozprawy, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 23 stycznia 2004 r. oraz 2 lutego 2004 r., odnotowanych na kopercie, zostało przez Pocztę zwrócone w dniu 10 lutego 2004 r., o czym świadczy data stempla pocztowego i pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. W wyniku rozpoznania skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 12 lutego 2004 r., sygn. II SA/Wr 759/2001, uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję ją poprzedzającą. Odpis wyroku wraz ze sporządzonym z urzędu uzasadnieniem, przesłany na adres skarżącego, został zwrócony z adnotacją, że adresat zmarł. Z treści odpisu skróconego aktu zgonu z dnia 6 kwietnia 2004 r., wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w K. wynika, że M. S., zam. w K., ul. [...], zmarł 8 sierpnia 2002 r. w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 2 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osoba zmarłego, chyba, że w sprawie zgłasza się osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. Sprawa niniejsza dotyczy świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej, które w świetle art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. nr 87, poz. 395 ze zm.) ma charakter świadczenia osobistego o niezbywalnym charakterze. Zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 tej ustawy świadczenie wypłaca właściwy organ emerytalno-rentowy, na wniosek osoby uprawnionej złożony w tym organie wraz z decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., stwierdzającą uprawnienie do tego świadczenia, za okres nie dłuższy niż 3 miesiące kalendarzowe poprzedzające miesiąc zgłoszenia wniosku. Skoro w myśl powołanych wyżej przepisów warunkiem uzyskania niezbywalnego świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej jest złożenie przez osobę uprawnioną wniosku wraz z decyzją Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W., to fakt śmierci skarżącego w toku niniejszego postępowania przesądza o niemożliwości złożenia takiego wniosku. Z tego również względu brak jest osób, których interesu prawnego mógłby dotyczyć wynik postępowania o przyznanie świadczenia pieniężnego zmarłemu M. S. W związku z powyższym postępowanie w sprawie należało umorzyć, stąd na zasadzie art. 161 § 2 i 3 orzeczono jak na wstępie.