II SA/Wr 762/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca) Protokolant: Anna Biłous po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia .... w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w budynku stodoły poprzez wykonanie określonych robót budowlanych oddala skargę. W dniu 21 lipca 2010 r. w związku z postępowaniem administracyjnym w sprawie złego stanu technicznego, grożącej zawaleniem, stodoły na działce nr ...., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. przeprowadził dowód z oględzin przedmiotowego obiektu, w ramach którego ustalono, że stodoła stanowi współwłasność z ustaloną granicą fizyczną A. B. (strona, skarżąca) oraz C.P.(uczestnik postępowania). Postanowieniem nr 148/2010 z dnia 19 sierpnia 2010 r. organ I instancji nałożył na A. B., jako właścicielkę, obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 2 listopada 2010 r. oceny technicznej odnoszącej się do stanu technicznego budynku stodoły, grożącego zawaleniem, w części do niej należącej, a następnie, po jej sygnalizacji, wszczął z urzędu z dniem 28 września 2010 r. niniejsze postępowanie administracyjne w sprawie złego stanu technicznego budynku stodoły na działce nr ..., przynależnej do C. P.. Organ I instancji postanowieniem nr .... nałożył na C. P., jako właściciela, obowiązek dostarczenia w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r. oceny technicznej odnoszącej się części budynku stodoły stanowiącej jego własność. W przedłożonej ocenie technicznej autorzy opracowania (architekt K. L. i technik budowlany Z. B.) wskazali, iż "stan techniczny poszczególnych elementów budynku w części objętej opracowaniem ocenia się jako dostateczny. Murowane ściany maja liczne, miejscowe ubytki w zaprawie. Drewniane elementy więźby nie wykazują ponad standardowego zużycia jak na swój wiek. W pokryciu dachu brakuje kilkunastu dachówek. Drewniane wrota wykazują zniekształcenia charakterystyczne dla wieku budynku. Erozja budynku najbardziej widoczna jest w części należącej do drugiego właściciela- spękane ściany, brak pokrycia na znacznych połaciach dachu, oraz uszkodzona konstrukcja więźby dachowej. Rozszerzanie się tej części uszkodzeń konstrukcji może spowodować, przy złych warunkach meteorologicznych, realne zagrożenie dla bezpieczeństwa konstrukcji całego budynku, również w części ocenianej." We wnioskach i zaleceniach autorzy opracowania podnieśli, iż " na obecnym etapie funkcjonowania obiektu należałoby przede wszystkim wydzielić pożarowo i formalnie wyodrębnione części dwóch lokali w stodole ścianą murowaną. Oprócz bezpieczeństwa pożarowego umożliwiłoby to konstrukcyjne związanie części budynku i zabezpieczenie jej przed degradacją od części obcej. Poza tym należy: - uzupełnić spoiny w ścianach murowanych, - zabezpieczyć elementy konstrukcji drewnianej przed środkami ochrony biologicznej i przeciwpożarowej. W przypadku stwierdzenia, w czasie prowadzenia prac, złego stanu jakiegoś elementu należy go wymienić na nowy o takich samych parametrach jak istniejący, - drewniane wrota poddać ogólnej naprawie, - uzupełnić brakujące dachówki. Roboty budowlane prowadzić pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane do kierowania i nadzorowania robót." Pismem z dnia 15 kwietnia 2011 r. organ I instancji zawiadomił o zamiarze wydania w sprawie rozstrzygnięcia w formie decyzji oraz o prawie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, przejrzenia akt sprawy oraz złożenia końcowego oświadczenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia. Powyższe pismo zostało doręczone pełnomocnikowi A. B. w dniu 21 kwietnia 2011 r., zaś C. P. w dniu 22 kwietnia 2011 r. D. Wojewódzki Konserwator Zabytków we W. pismem z dnia 23 maja 2011 r. poinformował, iż nie wnosi uwag do ewentualnej rozbiórki budynku gospodarczego położonego na terenie działki nr ..... Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. decyzją z dnia ...., na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. jedn. z 2010 r. Dz. U. Nr 143 poz. 1623 ze zm., dalej w skrócie u.p.b.) w zw. z art. 104 k.p.a. nakazał C. P.- jako właścicielowi obiektu, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w terminie do 15 sierpnia 2011 r. w budynku stodoły na działce nr ....poprzez wykonanie określonych robót budowlanych, wymienionych w rozdziale 2 oceny technicznej (...), a mianowicie: - uzupełnić spoiny w ścianach murowanych, - zabezpieczyć elementy konstrukcji drewnianej środkami ochrony biologicznej i przeciwpożarowej (w przypadku stwierdzenia, w czasie prowadzenia prac, złego stanu jakiegoś elementu należy go wymienić na nowy o takich samych parametrach jak istniejący), - poddać ogólnej naprawie drewniane wrota, - uzupełnić brakujące dachówki. Roboty budowlane należy prowadzić pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno- budowlanej." W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podniósł, że "w przedłożonej ocenie technicznej podano dokładny zakres prac niezbędnych do wykonania, celem doprowadzenia obiektu (w części należącej do Pana C. P.) do stanu zgodnego z przepisami i sztuką budowlaną. Dnia 5 stycznia 2011 r. do siedziby urzędu zgłosiła się Pani A. B. zadeklarowała chęć rozbiórki przynależnej jej części stodoły. (...) Podsumowując- wobec faktu, iż przedmiotowy budynek stodoły w części należącej do pana C. P. jest użytkowany i właściciel wyraża chęć doprowadzenia go do stanu zgodnego z prawem, a także w oparciu o ustalenia powzięte podczas dokonywania dowodu z oględzin dnia 21 lipca 2010 r. oraz zawarte w dostarczonym egzemplarzu oceny technicznej, w której (...) wskazali skonkretyzowany zakres robót, po wykonaniu których obiekt będzie spełniał wymogi przepisów oraz nie będzie stwarzał zagrożenia dla życia, zdrowia i mienia ludzkiego, orzeczono jak w sentencji." W innym postępowaniu administracyjnym, datowaną na ten sam dzień decyzją nr ...., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W., na podstawie art. 67 ust. 1 i art. 83 ust. 1 u.p.b. nakazał A. B.- jako właścicielce, rozbiórkę całkowitą budynku stodoły położonej na działce nr ..... oraz uporządkowanie terenu w terminie od 25 lipca 2011 r. do 31 października 2011 r. Roboty rozbiórkowe należy prowadzić pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno- budowlanej. Z uwagi na podwyższony stopień skomplikowania, nakazał prowadzenie robót rozbiórkowych uwzględniając bezpieczne przeniesienie obciążeń - zabezpieczenie przed naruszeniem konstrukcji sąsiedniej części stodoły znajdującej się na działce nr ....., poprzez wymurowanie w granicy posesji ściany zamykającej pozostałą część budynku. W piśmie z dnia 25 czerwca 2011 r. A. B. złożyła odwołania od obu tych decyzji organu I instancji, przy czym co do decyzji nr .... zaskarżyła ją w części dotyczącej ustalonego terminu wykonania rozbiórki, nałożenia na skarżącą obowiązku wymurowania w granicy jej posesji ściany zamykającej pozostałą część budynku oraz, o ile został nadany, rygor natychmiastowej wykonalności tej decyzji, natomiast co do decyzji nr .... zaskarżyła ją w części dotyczącej ustalonego terminu i zakresu prac do wykonania. Strona domagała się zmiany tych decyzji poprzez: 1. ustalenia terminu wykonania prac rozbiórkowych stodoły na działce nr .... po zakończeniu prac remontowych przez C. P. -właściciela stodoły na działce nr ...., 2. obciążenie obowiązkiem wymurowania ściany zamykającej część stodoły na działce nr .... jej właściciela, 3. określenie konkretnych czynności do wykonania oraz elementów do wymiany przy remoncie stodoły na działce nr ... przez nakazanie opracowania projektu remontu, w którym wymienione zostaną elementy wymagające naprawy i wymiany, 4. uchylenie - jeżeli został nałożony - rygoru natychmiastowej wymagalności decyzji. Strona ewentualnie zażądała uchylenia zaskarżonych decyzji i przekazanie spraw do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu tych odwołań strona stwierdziła, że o ile decyzja o rozbiórce (nr ....) co do zasady uwzględnia jej wolę, gdyż z uwagi na wieloletni brak eksploatacji budynku i brak planów do jego wykorzystania w przyszłości zamierzała ona rozebrać należącą do niej część budynku, tym niemniej jednak- jej zdaniem- zakres obowiązków nałożonych na nią przedmiotową decyzją jest nieprawidłowy i ewidentnie narusza jej słuszny interes. Strona w pierwszej kolejności podniosła, że nie wie czy zaskarżonej decyzji organ I instancji nadał rygor natychmiastowej wykonalności, gdyż nie został on określony w sentencji decyzji, a jedynie jest o nim wzmianka w pouczeniu znajdującym się pod decyzją. Strona zauważyła, że jeśli zaskarżonej decyzji jednak taki rygor nadano, to uczyniono to z naruszeniem art. 108 § 1 k.p.a., gdyż argumentacja organu, iż "stan techniczny przedmiotowego budynku stanowi zagrożenie życia, zdrowia i mienia" nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistym stanie rzeczy, a w szczególności w sporządzonych w sprawie ocenach technicznych budynku. Nadto wskazała, że nadanie takiego rygoru w okolicznościach sprawy jest nielogiczne, gdyż po pierwsze- w zaskarżonej decyzji na wykonanie wskazanych w niej obowiązków określono konkretny termin, a po drugie- nie nadano takiego rygoru decyzji nr .... pomimo stwierdzenia, że część stodoły użytkowana przez C. P. również jest w nieodpowiednim stanie technicznym i dopiero po przeprowadzeniu prac w tej części stodoły (wskazanych przez autorów oceny technicznej) nie będzie ona stwarzać powyższego zagrożenia. Strona zarzuciła również, iż organ I instancji nie uwzględnił regulacji art. 31 ust. 1 pkt 1 u.p.b., zgodnie z którą rozbiórka obiektu o wysokości powyżej 8 m wymaga pozwolenia na rozbiórkę, jeżeli odległość od granicy działki nie jest większa od połowy wysokości. Tymczasem przedmiotowy budynek ma 15 m wysokości i znajduje się na granicy działki, a zatem pozwolenie na rozbiórkę jest konieczne i jest to kompetencja starosty, a nie organu nadzoru budowlanego. Skarżąca szczególnie uwypukliła, że również nałożony na nią obowiązek "zabezpieczenia przed naruszeniem konstrukcji sąsiedniej części stodoły znajdującej się na działce nr ...., poprzez wymurowanie w granicy posesji ściany zamykającej pozostałą część budynku" jest bezprawny i bezpodstawny, gdyż powinien on być nałożony (o ile zachodzi taka potrzeba) na właściciela działki nr ..... Dodała, że jej zdaniem wybudowanie tej ściany nie będzie i tak służyło skutecznemu zabezpieczeniu przed naruszeniem konstrukcji budynku albowiem konstrukcja stodoły opiera się w całości na drewnianej więźbie konstrukcyjnej, którą na swój koszt powinien wymienić C.P.. Strona zaznaczyła także, iż w tej sytuacji nieprawidłowo określona została kolejność prac do wykonania w przedmiotowym budynku, gdyż w przypadku remontowania stodoły na działce nr .... należy najpierw dokonać podziału fizycznego budynku na dwie części przez wykonanie ściany, a po jej wykonaniu przystąpić do remontu stodoły na działce nr .... i dopiero po wykonaniu remontu tej części stodoły, możliwe będzie przystąpienie do rozbiórki jej drugiej części. Reasumując w ocenie strony przy wydaniu przedmiotowych decyzji organ I instancji naruszył przepisy art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 19, art. 77 i art. 108 k.p.a., co skutkować musi zmianą decyzji ewentualnie uchyleniem ich i ponownym rozpoznaniem sprawy przez organ I instancji. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia ...., uchylił zaskarżoną decyzję nr .... w części określającej termin wykonania powyższego obowiązku i wyznaczył nowe terminy: do dnia 30 września 2011 r. W pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję organ II instancji utrzymał w mocy wskazując w uzasadnieniu, że w jego ocenie decyzja ta została wydana w oparciu o właściwą podstawę prawną, a treść nakazanych obowiązków mieści się w upoważnieniu ustawowym zawartym w powołanej przez organ I instancji podstawie prawnej. Dalej organ podniósł, iż zalecone prace zostały ustalone w ocenie technicznej przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia zawodowe, a w samej sentencji zaskarżonej decyzji zawarto warunek, aby roboty budowlane przeprowadzić pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno- budowlanej. Odnosząc się natomiast do argumentu skarżącej w przedmiocie terminu wykonania prac wynikających z zaskarżonej decyzji, to z uwagi na szczególną sytuację, związaną z faktem, iż w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z jednym obiektem budowlanym, który stanowi współwłasność (z ustaloną granicą fizyczną) zasadnym jest orzeczenie o wykonaniu prac wynikających z nałożonych obowiązków w jednym terminie, gdyż pozwoli to na wyeliminowanie potencjalnych trudności w realizacji orzeczonych obowiązków. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia ...., uchylił także decyzję nr .... w części określającej termin wykonania powyższego obowiązku i wyznaczył nowe terminy: rozpoczęcie robót rozbiórkowych od 19 września 2011 r., a ich zakończenie w terminie do 30 listopada 2011 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, iż w zaskarżonej decyzji jako podstawę nałożenia na stronę obowiązku "wymurowania w granicy posesji ściany zamykającej pozostałą część budynku" przywołano fakt zaniedbań, jakich dopuściła się strona doprowadzając tym samym do zaistnienia złego stanu technicznego budynku. Organ II instancji ustosunkowując się do kolejnych zarzutów odwołania zaznaczył, że decyzja wydana na podstawie art. 67 u.p.b. zastępuje decyzję wydaną na podstawie art. 28 ust. 1 powołanej ustawy, a zastosowanie przez organ I instancji na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest możliwe z uwagi na treść § 7 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 sierpnia 2004 r. w sprawie warunków i trybu postępowania w sprawach rozbiórek nieużytkowanych lub niewykończonych obiektów budowlanych (Dz. U. z 2004 r. Nr 198, poz. 2043, dale jako rozp. MI) zgodnie z którym to przepisem, właściwy organ przewiduje wyznaczenie właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego odpowiedni, technicznie uzasadniony termin przystąpienia do rozbiórki i terminu jej zakończenia oraz uporządkowania terenu, przy czym równocześnie przepis ten wprowadza ograniczenie w stosunku do terminu rozpoczęcia rozbiórki, który nie może być krótszy niż 6 tygodni, licząc od dnia doręczenia właścicielowi lub zarządcy obiektu budowlanego decyzji o nakazie rozbiórki. Strona w całości zaskarżyła decyzję organu odwoławczego z dnia 1 sierpnia 2011 r., nr 949/2011, i wnosząc o jej uchylenie oraz decyzji poprzedzającej organu I instancji, zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.: a) art. 66 ust. 1 pkt 3 u.p.b poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na nałożeniu na nałożeniu na właściciela części stodoły obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego budynku stodoły bez precyzyjnego wskazania, jaki jest zakres robót budowlanych niezbędnych do wykonania; b) art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3 u.p.b. poprzez jego niezastosowanie, polegające na pominięciu w skarżonej decyzji zaleceń autorów oceny technicznej budynku stodoły w zakresie konieczności wydzielenia pożarowego i formalnego wyodrębnienia dwóch lokali w budynku stodoły ścianą murowaną; c) art. 62 ust. 3 u.p.b. poprzez jego niezastosowanie w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku, mogącym powodować niebezpieczeństwo przy jego użytkowaniu i odstąpieniu przez organ od nakazu przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1 u.p.b. Dalej strona wskazała także na naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania: a) art. 6 k.p.a. w zw. z art. 66 ust. 1 pkt 3 u.p.b., polegające na naruszeniu zasady praworządności, poprzez nałożenie na właściciela budynku stodoły na działce nr .... niedookreślonych obowiązków w zakresie wykonania robót budowlanych w tym budynku, nie podlegającego egzekucji określonego obowiązku bez podstawy prawnej; b) art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej, a ponadto z naruszenie zasady informowania oraz przekonywania, albowiem nie budziło żadnych wątpliwości przedstawiciela organu I instancji prowadzącego rozprawę administracyjną, iż to właściciel części stodoły nie podlegającej rozbiórce obowiązany będzie do wybudowania ściany zamykającej budynek, natomiast w decyzji kończącej postępowanie takiego obowiązku nie nałożył, a przerzucił ten obowiązek na skarżącą w odrębnej decyzji. W uzasadnieniu strona podniosła, iż to organ, a nie właściciel budynku, w którym stwierdzono nieprawidłowości dotyczące stanu technicznego, winien precyzyjnie określić, jakie prace remontowe należy wykonać i jakie elementy należy wymienić, aby przywrócić obiekt do "należytego stanu technicznego", gdy tymczasem w niniejszej sprawie o konieczności wymiany konkretnego elementu decydować ma właściciel obiektu, dla którego oczywistym będzie dążenie do wykonania prac budowlanych jak najmniejszym kosztem i staraniem, co niewiele wspólnego może mieć z usunięciem nieprawidłowości w stanie technicznym budynku. W dalszej kolejności skarżąca zarzuciła, iż organ nie ustosunkował się do wyraźnie wskazanego w ocenie technicznej zalecenia dotyczącego wymurowania ściany formalnie i pożarowo oddzielających wyodrębnione w budynku lokale. Skarżąca wskazała także, iż w jej ocenie w sprawie winna zostać nakazana kontrola, o której mowa w art. 61 ust. 1 u.p.b., gdyż skoro organ stwierdził nieprawidłowości w stanie technicznym tego budynku i wydając skarżone niniejszym rozstrzygnięcie nakazuje je usunąć, to niewątpliwie przedmiotowy budynek nie znajduje się w "należytym stanie technicznym". Nieuzasadnione i nielogiczne jest także zdaniem skarżącej stanowisko organu, iż prace rozbiórkowe części stodoły będącej jej własnością winny być realizowane równolegle z pracami remontowymi pozostałej części, albowiem jest oczywistym, że prace remontowe wykonane powinny być przed przystąpieniem do rozbiórki, gdyż prowadzenie prac rozbiórkowych może negatywnie oddziaływać na i tak zły stan techniczny części pozostawianej. Reasumując zarzuty strona podniosła, iż jej zdaniem organy rozstrzygające w sprawie naruszyły przede wszystkim przepisy Prawa budowlanego dające podstawę orzekania, w szczególności art. 66 ust. 1 u.p.b. poprzez nieprecyzyjne określenie obowiązków do wykonania w zakresie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, a także szereg przepisów postępowania, w tym art. 6, art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a., co skutkować powinno co najmniej uchyleniem obu decyzji, a nawet stwierdzeniem ich nieważności. D.Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W.w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i powtórzył argumentację wskazaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nieprawomocnym wyrokiem z dnia .... oddalił skargę strony na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia ...., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia ...., w części określającej termin wykonania obowiązku rozbiórki całkowitej budynku stodoły położonej na działce nr ... i wyznaczyła nowe terminy: rozpoczęcie robót rozbiórkowych od 19 września 2011 r., a ich zakończenie w terminie do 30 listopada 2011 r., jak też utrzymała w mocy tę decyzję w pozostałym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu podatkowym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. w skrócie u.p.p.s.a). W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdza, iż zaskarżona decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 sierpnia 2011 r. nie narusza prawa. Rozpoczynając rozważania należy zwrócić uwagę, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia ze szczególną sytuacją faktyczną i prawną polegającą na tym, że jeden w sensie technicznym budynek gospodarczy (stodoła) znajduje się na dwóch działkach ewidencyjnych (działki nr ....), stanowiących własność dwóch różnych osób fizycznych (skarżącej i uczestnika), przy czym brak jest przegrody budowlanej (ściany), która wyznaczałaby ustalony podział użytkowania tego obiektu (granicę fizyczną). Ta szczególna sytuacja wymagała w ocenie Sądu odpowiedniego stanowiska organu nadzoru budowlanego, zajętego co do zasady w jednym postępowaniu administracyjnym. Tymczasem organ I instancji wszczął i prowadził dwa odrębne postępowania, które zakończył dwiema różnymi decyzjami, tj. nakazem rozbiórki części budynku i nakazem usunięcia nieprawidłowości co do pozostałej części budynku. Stwierdzone naruszenie przepisów postępowania nie miało jednakże wpływu na wynik niniejszego postępowania, gdyż w istocie oba postępowania toczyły się równolegle, zaś strona i uczestnik postępowania aktywnie brali w nich udział, m. in. składając oceny techniczne budynku stodoły, uczestnicząc w rozprawie administracyjnej, czy też w przypadku skarżącej wnosząc odwołania, a następnie skargi na decyzje w obu tych postępowaniach. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego w sprawie, czego w zasadzie skarżąca nie kwestionowała, poszczególne części budynku znajdowały się w różnym stanie technicznym, w złym w części należącej do skarżącej, co uniemożliwiało jego remont (sporządzający jego ocenę określił go mianem "stanu awaryjnego"), oraz w nieodpowiednim w części należącej do uczestnika postępowania, co umożliwiało jednak doprowadzenie go właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W tym kontekście słusznym zatem było przyjęcie przez organa nadzoru budowlanego dwukierunkowego rozstrzygnięcia: w stosunku do skarżącej w oparciu o przepis art. 67 ust. 1 u.p.b. nakazującego całkowitą rozbiórkę należącej do niej części budynku stodoły, zaś względem uczestnika na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 u.p.b. nakazującego usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Biorąc pod uwagę podnoszone przez skarżącą w niniejszym postępowaniu zarzuty w pierwszej kolejności należy mieć na względzie, że przywołany powyżej art. 66 ust. 1 pkt 3 u.p.b. nakłada na organ nadzoru budowlanego obowiązek wydania w drodze decyzji, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym, nakazu usunięcia w określonym terminie stwierdzonych nieprawidłowości. Podmiotami, na które organ może nałożyć ten obowiązek mogą być jedynie właściciel lub zarządca takiego obiektu. Realizację tego zleconego organom nadzoru budowlanego zadania ustawodawca zabezpieczył m. in. poprzez przepisy art. 81 c ust. 1 i 2 u.p.b. pozwalające żądać od właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego informacji lub udostępnienia dokumentów związanych z utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego, jak też, co istotne w niniejszej sprawie, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, umożliwiające nałożenie, w drodze zaskarżalnego postanowienia, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Nie mogło ujść uwagi Sądu, iż w tle przedmiotowego postępowania, ogniskującego się na treści nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, rysowała się kwestia nałożenia na skarżącą w ramach robót rozbiórkowych, z czym się ona nie zgadzała, obowiązku wykonania prac zabezpieczających w postaci wymurowania w granicy posesji ściany zamykającej pozostałą część budynku. Wtórnym do tej grupy zarzutów pozostawała natomiast kwestia prawidłowego określenia terminu prac rozbiórkowych, które w ocenie skarżącej winny uwzględniać termin zakończenia remontu przez właściciela pozostałej części stodoły, które to prace remontowe powinno wyprzedzać dokonanie podziału fizycznego budynku na dwie części poprzez wykonanie, staraniem i na koszt tego właściciela (tj. sąsiada skarżącej), nowej ściany szczytowej. Zdaniem Sądu, wbrew stanowisku prezentowanemu przez skarżącą, zakres obowiązków nałożonych na uczestnika decyzją nr .... jest na tyle czytelny, że organ nadzoru może po czasie zweryfikować czy nakaz usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości został terminowo i w całości wykonany. Nie można zapominać, że zakres powyższych prac został w decyzji powielony z oceny technicznej opracowanej przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, a co równie istotne również i roboty budowlane należało prowadzić pod kierownictwem osoby posiadającej uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno- budowlanej. Nic zatem nie stoi na przeszkodzie, aby organ nadzoru I instancji w ramach ustawowych zadań skontrolował prawidłowość wykonanych prze uczestnika robót naprawczych, w tym zwłaszcza aktualny stan konstrukcji drewnianej więźby dachowej w części stodoły należącej do uczestnika. W tej sytuacji nie ma mowy o dowolności co do zakresu i jakości prac, które uczestnik miał wykonać w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Nie można uznać za trafny także zarzutu co do termin przeprowadzenia prac, gdyż jak to słusznie podniósł organ odwoławczy, uzasadniając uchylenie decyzji pierwszoinstancyjnej w części odnoszącej się właśnie do terminów rozpoczęcia i zakończenia prac rozbiórkowych, z uwagi na szczególną sytuację, związaną z faktem, iż w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z jednym obiektem budowlanym, który stanowi współwłasność (z ustaloną granicą fizyczną) zasadnym było orzeczenie o wykonaniu prac wynikających z nałożonych obowiązków w jednym terminie, co miało pozwolić na wyeliminowanie potencjalnych trudności w realizacji orzeczonych obowiązków. Na zakończenie należało na marginesie rozważań (zarzut odnosił się bowiem do drugiego postępowania w zakresie nakazania rozbiórki części stodoły) stwierdzić, iż nie znajdują potwierdzenia zarzuty skarżącej co do naruszenia art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a. sprowadzające się do twierdzenia, iż nie budziło żadnych wątpliwości organu I instancji prowadzącego rozprawę administracyjną, iż to właściciel części stodoły nie podlegającej rozbiórce obowiązany będzie do zamknięcia budynku poprzez wymurowanie ściany zewnętrznej, gdyż w protokole rozprawy administracyjnej z dnia 18 maja 2011 r. odnotowano jedynie, iż "p. D.P.- pełnomocnik p. A.B. deklaruje chęć dokonania rozbiórki cz. stodoły należącej do p. B. (znajdującej się na działce nr ..... P.C.P. zgadza się na dokonanie przedmiotowej rozbiórki." Podsumowując rozważania stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, ani do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też do innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Z tych względów, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.