II SA/Wr 764/11
PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-12-01
Skład orzekający: Zygmunt Wiśniewski, Anna Siedlecka, Julia Szczygielska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w sytuacji, gdy od wyroku WSA oddalającego skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego została wniesiona skarga kasacyjna, WSA powinien zawiesić postępowanie w innej, powiązanej sprawie dotyczącej tego samego obiektu?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie, rozstrzygnięcie zależało od wyniku postępowania przed NSA, dlatego zawieszenie postępowania było celowe.Stan faktyczny
Skarżący P.B. wniósł skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., która utrzymała w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę samowolnie postawionego kontenera biurowego. WSA we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011 r. oddalił skargę P.B. na wcześniejszą decyzję Wojewody. Od tego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna do NSA. W związku z tym, WSA postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie, uznając, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania przed NSA.Rozstrzygnięcie
Zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Protokolant Starszy asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi P.B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki postawionego samowolnie kontenera biurowego postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
Przedmiotem skargi P.B. jest decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r., Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...]r., Nr [...], którą powołując się na przepis art. 48 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /Dz.U. z 2010r., Nr 243, poz.1623), nakazano skarżącemu dokonanie rozbiórki kontenera biurowego, postawionego samowolnie na działce nr 207/2 przy ul. [...] w C.. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził m. innymi, że niesporne jest w sprawie, że P.B., podejmując się realizacji przedmiotowej inwestycji, naruszył dyspozycję art.28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, zgodnie z którym roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Nadto organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że lokalizacja samowolnie posadowionego przedmiotowego kontenera stoi w sprzeczności z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi C. – uchwalonego uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...]r., Nr [...]. Organy wskazały, że wprawdzie plan ów zezwala na usytuowanie na terenie oznaczonym symbolem 2MNU nieuciążliwych usług lokalnych, lecz działalność produkcyjna, a taką stanowi prowadzony przez skarżącego zakład wyrobu oklein – usługą taką nie jest.
Istotne jest zatem w niniejszej sprawie, że Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2011r., sygn.akt II S.A./Wr 70/11 oddalił skargę P.B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r., Nr (Nr [...]) utrzymującą w mocy, podjętą na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 i art. 82 ust. 1 i 2 w związku z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 156 z 2006 r., poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98 z 2000 roku, poz. 1071 z późn. zm.) decyzję Starosty M. (Nr [...]) wnoszącą sprzeciw wobec zamiaru budowy tymczasowych obiektów budowlanych (kontenerów) o funkcji biura tymczasowego i pomieszczenia socjalnego w miejscowości Cieszków na działce nr ew. 207/2, obręb C., z uwagi na fakt, że planowana inwestycja narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W uzasadnieniu tegoż wyroku Sąd stwierdził, że wniesienie w sprawie sprzeciwu znajduje swoje uzasadnienie w przepisach art.30 ust.6 pkt.1 i 2 ustawy Prawo budowlane. W ocenie Sądu usadowienie przedmiotowych kontenerów wymagało pozwolenia na budowę zgodnie z art.28 ust.1 Prawa budowlanego. Równocześnie Sąd przyjął, że owa inwestycja nie spełnia wymagań szczegółowych dotyczących przeznaczenia terenu, przyjętych uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...]r., Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi C., co też uzasadniało wniesienie sprzeciwu na podstawie art.30 ust.6 pkt.2 Prawa budowlanego.
Od wyroku tegoż wniesiona została skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie zarejestrowana została pod sygn.akt II OSK 1598/11.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Warunkiem skorzystania z tej podstawy mającej związek z wynikiem innego postępowania jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte i nie zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem. Jak podnosi się w doktrynie sąd powinien rozważać celowość zawieszenia postępowania na wskazanej podstawie.
W ocenie Sądu rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się ze skargi P.B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r., Nr [...] /Sygn.akt II S.A./Wr 70/11/, stąd zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie jest, w ocenie w Sądu celowe, tym bardziej, że zastosowana przez organy względem skarżącego najbardziej dotkliwa sankcja w postaci nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, jaka wynika z przepisów Prawa budowlanego, powinna być oparta na jasnych przesłankach, których istnienie powinno być łatwo sprawdzalne i proste do wykazania ich istnienia.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Sąd podejmie w tej sprawie zawieszone postępowanie po prawomocnym zakończeniu sprawy oznaczonej w WSA we Wrocławiu sygn. akt II SA/Wr 70/11.
H.B.28.12.2011 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło