II SA/Wr 764/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. o wstrzymanie wykonania postanowienia D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia ... w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W rozpoznawanej sprawie w skardze wyżej na oznaczone postanowienie strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie jego wykonania wskazując, że "wobec wysokości nałożonej grzywny zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Obowiązkiem strony wnioskującej było uprawdopodobnienie we wniosku okoliczności uzasadniających żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko ogólny i hipotetyczny. W rozpatrywanej sprawie poza sformułowaniem żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia z powołaniem się na "wysokość grzywny" strona skarżąca nie wykazała, w jaki sposób wykonanie zaskarżonego postanowienia spowoduje dla niej skutki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.). Przede wszystkim skarżąca spółka nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej oraz majątkowej, co znacząco ograniczyło możliwość oceny wniosku. Wysokość grzywny określona w zaskarżonym postanowieniu nie jest kwotą niską, tym niemniej jednak mając na uwadze potencjał ekonomiczny skarżącej spółki (sam kapitał zakładowy to 14.211.458.000 zł) nieuprawnionym było przyjęcie a priori (bez wglądu w dokumentację finansową spółki), iż zapłata wymaganej kwoty grzywny mogłaby spowodować utratę płynności finansowej spółki czy wyrządzić jej innego rodzaju znaczącą szkody, a tym bardziej spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.