II SA/Wr 765/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie Sędzia WSA Olga Białek Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant Małgorzata Boaro po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi W.C.S. Sp. z o.o. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent W., na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) oraz art. 104 kpa, wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie budynku przy ul. [...] we W., zgłoszonych w dniu 15 maja 2012 r. przez W.C.S. Sp.z o.o. z siedzibą przy ul. [...] we W.. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że inwestor zgłosił zamiar przystąpienia do robót budowlanych polegających na modernizacji aktualnie istniejących instalacji technologicznych i sanitarnych, pod kątem ich dostosowania do nowych apartamentów hotelowych (grzejniki wraz z automatyką, centrale wentylacyjne wraz z automatyką i osprzętem, centrale klimatyzacyjne – automatyka wraz z osprzętem i klimakonwektory, stacja uzdatniania wody basenów) w budynku przy ul. [...] we W.. Organ stwierdził, że zgłoszenie dotyczy wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż zakres robót, a w szczególności przebudowa budynku, wykracza poza zakres robót wymienionych w art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego. Prezydent W. wskazał ponadto, że przedmiotowy budynek został wpisany w dniu 3 maja 1977 r. decyzją nr [...] do rejestru zabytków. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Organ I instancji podniósł też, że załączone do zgłoszenia dokumenty nie spełniają wymogów art. 30 Prawa budowlanego, gdyż nie dołączono materiałów i dokumentów określających zakres i sposób wykonania robót budowlanych. Organ odstąpił jednak od nałożenia na inwestora obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, gdyż uzupełnienie wyżej wymienionych braków nie przyczyniłoby się do zmiany rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę Prezydent W. stwierdził, że zgłoszenie jest bezskuteczne. W odwołaniu złożonym od powyższej decyzji W.C.S. Sp.z o.o. zarzuciło tej decyzji naruszenie przepisów: - art. 7, 9 i 77 § 1 kpa – poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy i zaniechanie ustalenia oraz wyjaśnienia rzeczywistych intencji wnioskodawcy, zwłaszcza w sytuacji, gdy zgłoszenie inicjujące niniejsze postępowanie zostało sformułowane w sposób ogólny, nieprecyzyjny, podczas gdy w myśl powołanych przepisów, organ winien powziąć wszelkie niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu sprawy, a w szczególności ustalić treść żądania strony, wyznaczającego zakres postępowania; - art. 77 § 1 i 80 kpa w związku z art. 29 ust. 2 i art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane – poprzez dowolne przyjęcie, że intencją wnioskodawcy jest przebudowa nieruchomości przy ul. [...] we W. w sytuacji, gdy rzeczywistym zamierzeniem inwestycyjnym skarżącej pozostaje tylko wymiana istniejących elementów wyposażenia nieruchomości, bez ingerencji w jej elementy konstrukcyjne, bez zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, a więc realizacja w przedmiotowej nieruchomości prac, które nie podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę; - art. 30 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 7 i 9 kpa – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zgłoszenie sprzeciwu wobec zamierzeń inwestora, w sytuacji, gdy organ I instancji nie podjął działań zmierzających do ustalenia faktycznego stanu sprawy, a w szczególności wyjaśnienia treści żądania strony, co czyni wydaną przez niego decyzję co najmniej przedwczesną; - art. 64 § 2 kpa – poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji brak zobowiązania strony do uzupełnienia zgłoszenia, celem precyzyjnego ustalenia zakresu sprawy, w sytuacji, gdy organ I instancji sam wskazuje, że zgłoszenie nie wyczerpywało wszystkich wymaganych przepisami szczególnymi elementów i nie określało zakresu i sposobu wykonania prac budowlanych. Wskazując na powyższe zarzuty W.C.S. Sp.z o.o. wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda D., po rozpatrzeniu powyższego odwołania, powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu Wojewoda wskazał, że prowadząc postępowanie odwoławcze postanowił przeprowadzić na podstawie art. 136 kpa postępowanie uzupełniające. Postanowieniem z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] nałożono na inwestora obowiązek uzupełnienia do dnia 15 sierpnia 2012 r. zgłoszenia o: 1) dokładne wyszczególnienie planowanych robót budowlanych, 2) szkice i rysunki ukazujące lokalizację planowanych robót budowlanych, 3) szczegółowy opis planowanych robót budowlanych, 4) dane techniczne montowanych urządzeń (ciężar, wymiary) oraz o dokładne określenie terminu rozpoczęcia planowanych robót budowlanych. W odpowiedzi na to postanowienie inwestor w dniu 16 sierpnia 2012 r. złożył pismo, w którym planowane roboty budowlane opisano następująco: - wymiana istniejących grzejników żeberkowych w pomieszczeniach na II i III piętrze na grzejniki nowe, płytowe; - montaż skomputeryzowanej konsoli sterującej przy istniejącym węźle cieplnym na parterze; - wymiana istniejącej stacji uzdatniania wody, polegająca na zdemontowaniu istniejących urządzeń w pomieszczeniach na parterze (stacja filtrów) i piwnicach (studnia głębinowa, pompownia obiegowej wody basenowej), a następnie montażu, w tym samym miejscu, nowego urządzenia wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem, które zostanie podłączone do istniejących instalacji infrastrukturalnych; - wymiana centrali wentylacyjnej na nową, wyposażoną w agregat wody lodowej wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem i automatyką, czyli stacjami sterującymi i regulatorami, które zostaną zamontowane przy istniejących kanałach wentylacyjnych. Centrala klimatyzacyjna zostanie zainstalowana w pomieszczeniu na parterze, stacje sterujące przy ujściach kanałów wentylacyjnych na parterze, II i V piętrze do istniejącego orurowania i instalacji. Do pisma dołączono rzuty pomieszczeń na poszczególnych kondygnacjach oraz podano, że dane techniczne dotyczące montowanych urządzeń nie są jeszcze dokładnie znane. Nie można też sprecyzować dokładnego terminu planowanych prac, bowiem wszelkie działania budowlane zostaną podjęte dopiero po ogłoszeniu wyniku konkursu i podpisaniu stosownej umowy, co nastąpi nie wcześniej niż 1 listopada 2012 r. Zapewniając, że planowane prace nie będą w żaden sposób związane z ingerencją w konstrukcyjne elementy przedmiotowej nieruchomości, stwierdzono, że prace te nie polegają na remoncie czy przebudowie przedmiotowego budynku, zatem nie implikują obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przywołując art. 28 ust. 1, art. 29 oraz art. 30 ust. 1 pkt 2, ust. 2 i ust. 5 ustawy Prawo budowlane Wojewoda D. podał, że w zgłoszeniu inwestor nie przywołał żadnego z przypadków wymienionych w art. 29 Prawa budowlanego, zatem organ I instancji musiał we własnym zakresie zakwalifikować planowane roboty budowlane. Z uzasadnienia decyzji wyrażającej sprzeciw wynika, że roboty te uznano za przebudowę, przy czym wskazano, że zakwalifikowanie tych robót jako remontu będzie miało takie same skutki prawne, ponieważ budynek wpisano do rejestru zabytków. Zaznaczając, że inwestor nie wywiązał się w pełni z nałożonego na niego obowiązku uzupełnienia zgłoszenia o dokumenty pozwalające jednoznacznie zakwalifikować planowane roboty, gdyż nie dostarczył danych technicznych montowanych urządzeń, a szkice i rysunki nie pozwalają na ustalenie dokładnej lokalizacji poszczególnych robót, organ II instancji podniósł, że w takim przypadku, wobec nieuzupełnienia zgłoszenia, w myśl art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, właściwy organ wnosi sprzeciw. Wojewoda stwierdził, że z przedstawionego przez inwestora opisu planowanych robót budowlanych wynika, że mają one być prowadzone przy instalacjach sanitarnych, wentylacyjnych i grzewczych. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo budowlane, instalacje związane z budynkiem tworzą wraz z nim obiekt budowlany. Przywołując następnie art. 3 pkt 8 oraz art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego, organ odwoławczy podkreślił, że remont obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych wpisanych do rejestru zabytków nie jest zwolniony z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Reasumując Wojewoda D. stwierdził, że planowane roboty budowlane nie są zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, zatem sprzeciw, wyrażony przez organ na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, był zasadny. Odnosząc się do zarzutów skarżącego organ odwoławczy podał, że – w jego ocenie – okazały się one bezpodstawne, gdyż udzielone wyjaśnienia nie zmieniły kwalifikacji planowanych robót. Na powyższą decyzję W.C.S. Sp.z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zarzucając naruszenie: - art. 7, 9 i 77 § 1 kpa – poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy i zaniechanie ustalenia oraz wyjaśnienia rzeczywistych intencji skarżącej, zwłaszcza w sytuacji, gdy pomimo uzupełnienia przez skarżącą żądanych przez organ informacji, w dalszym ciągu posiadał on wątpliwości co do zamierzenia inwestycyjnego skarżącej, gdy tymczasem w myśl powołanych przepisów, organ winien powziąć wszelkie niezbędne czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu sprawy, a w szczególności ustalić treść żądania strony, wyznaczającego zakres postępowania; - art. 77 § 1 i 80 kpa w związku z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane – poprzez dowolne przyjęcie, że intencją wnioskodawcy jest remont nieruchomości przy ul. [...] we W. w sytuacji, gdy rzeczywistym zamierzeniem inwestycyjnym skarżącej pozostaje tylko wymiana istniejących elementów wyposażenia nieruchomości, bez ingerencji w jej elementy konstrukcyjne, bez zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu, a więc realizacja w przedmiotowej nieruchomości prac, które nie podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę; - art. 30 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 29 ust. 2 ustawy Prawo budowlane – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zgłoszenie sprzeciwu wobec zamierzeń inwestora, w sytuacji, gdy organy nie podjęły działań zmierzających do ustalenia faktycznego stanu sprawy, co czyni wydaną decyzję co najmniej przedwczesną; - art. 64 § 2 kpa w związku z art. 140 kpa – poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji brak zobowiązania strony do uzupełnienia informacji wskazanych w piśmie z dnia 16 sierpnia 2012 r., celem precyzyjnego ustalenia zakresu sprawy, w sytuacji, gdy organ I instancji sam wskazuje, że informacje udzielone przez skarżącą nie stanowiły dla organu wystarczającej odpowiedzi na zadane pytania niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy; - art. 138 § 1 pkt 1 kpa – poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów postępowania, skoro nawet wedle stanowiska organu II instancji zachodziła konieczność uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie oraz wyjaśnienia treści żądania strony, czego organ I instancji, wbrew spoczywającym na nim obowiązkom nie uczynił. W uzasadnieniu skargi, przywołując art. 7 i 9 kpa, wywodzono, że jeżeli pomimo wyjaśnień udzielonych w piśmie z dnia 16 sierpnia 2012 r. organ w dalszym ciągu posiadał wątpliwości co do rodzaju i lokalizacji planowanych przez inwestora prac, winien powziąć dalsze czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu sprawy i zażądać od skarżącej złożenia dodatkowych wyjaśnień. Jeżeli zaś organ II instancji doszedł do wniosku, że w okolicznościach niniejszej sprawy istnieje konieczność uzupełnienia materiału dowodowego i to w znacznej części, winien w takiej sytuacji uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy nie tylko zaniechał podjęcia wszelkich wymaganych w sprawie czynności, ale ponadto dokonał własnej subiektywnej oceny treści przedłożonej mu niekompletnej dokumentacji, oderwanej od rzeczywistych intencji i żądań spółki. Zdaniem strony skarżącej, organ I instancji w sposób bezpodstawny i nieuprawniony wywiódł, że inwestor planuje przeprowadzenie w przedmiotowej nieruchomości prac polegających na remoncie. Rzeczywistym zamiarem inwestora nie jest zmiana elementów nośno-konstrukcyjnych, czy też jakakolwiek przebudowa polegająca na zmianie kształtu lub formy budynku, a tym bardziej elewacji, albowiem inwestor nie planuje przeprowadzenia w przedmiotowej nieruchomości żadnych prac wiążących się z ingerencją w elementy konstrukcyjne budynku, ograniczając planowane zamierzenie inwestycyjne do wymiany istniejących elementów wyposażenia i urządzeń funkcjonujących już w nieruchomości na nowe, o takich samych parametrach, wyposażonych w termostaty, wymianie stacji uzdatniania wody na nową oraz wymianie istniejącej centrali wentylacyjnej na nową, nowoczesną, których zamiana będzie się wiązać z demontażem istniejących urządzeń i zamontowaniem w ich miejsce nowych, z podłączeniem do istniejących sieci. W opinii strony skarżącej, jeżeli wszelkie prace planowane przez inwestora na podstawie przedmiotowego zgłoszenia zostaną ograniczone do wymiany istniejących i funkcjonujących w nieruchomości urządzeń na nowe, bez ingerencji w elementy konstrukcyjne – nośne nieruchomości oraz zmiany istniejącej instalacji, to trudno kwalifikować je jako remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, do wykonania których wymagane byłoby w niniejszym przypadku uzyskanie pozwolenia na budowę. Niezależnie od przedstawionych wyżej okoliczności strona skarżąca wywodziła, że jeżeli przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne sprowadza się w istocie do wymiany elementów funkcjonalno-konstrukcyjnych, istniejących już w budynku sieci wodociągowej, cieplnej i wentylacyjnej, bez ingerencji w elementy konstrukcyjne budynku, to prace, które mają zostać zrealizowane na podstawie zgłoszenia inicjującego niniejsze postępowanie – zdaniem strony skarżącej – nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, skoro mają polegać na wymianie istniejących urządzeń na nowe. W odczuciu skarżącej, przedmiotowe prace można co najwyżej kwalifikować jako prace określone w art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, z którymi nie wiąże się obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, ale dokonanie zgłoszenia, co skarżąca spółka uczyniła. W opinii skarżącej, przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne polegające na wymianie istniejących elementów instalacji na nowe wpisuje się w dyspozycję przywołanego przepisu, co czyni zaskarżoną decyzję całkowicie bezpodstawną. Reasumując, strona skarżąca podała, że z jednej strony organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bowiem gdyby zażądał od skarżącej dodatkowych wyjaśnień mogłoby to zmienić treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Z drugiej zaś strony, przedstawione okoliczności oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie obrazują, że organ I i II instancji w sposób błędny zakwalifikowały planowane zamierzenie inwestycyjne uznając je za przebudowę lub remont, gdy tymczasem planowane roboty wpisują się w dyspozycje art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, w przypadku których ustawodawca nie wymaga pozwolenia na budowę, dopuszczając ich realizację na podstawie zgłoszenia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.). Zgodnie zaś z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie doszło do uchybień uprawniających do wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanej decyzji. Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.). Przepis art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego stanowi, iż roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. W myśl art. 29 ust. 2 pkt 1 i 11 ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków (pkt 1) oraz przebudowie sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych (pkt 11). Stosownie do art. 3 pkt 1 lit. a), pkt 7, pkt 7a i pkt 8 Prawa budowlanego, ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, 7) robotach budowlanych - należy przez to rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego; 7a) przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego; 8) remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym; Przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego stanowi, iż zgłoszenia właściwemu organowi wymaga, z zastrzeżeniem art. 29 ust. 3, wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1, 4-6 oraz 9-13. Zgodnie z ust. 2 art. 30, w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. W myśl ust. 5 omawianego artykułu, zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Problemem spornym w rozpatrywanej sprawie jest to, czy roboty budowlane opisane w zgłoszeniu zamiaru ich wykonania dokonanym przez W.C.S. Sp.z o.o. w dniu 15 maja 2012 r. jako: modernizacja aktualnie istniejących instalacji technologicznych i sanitarnych pod kątem ich dostosowania do nowych apartamentów hotelowych (grzejniki wraz z automatyką, centrale wentylacyjne wraz z automatyką i osprzętem, centrale klimatyzacyjne: automatyka wraz z osprzętem i klima-konwektory, stacja uzdatniania wody basenów) – podlegają zgłoszeniu, czy wykraczają poza zakres art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego, bądź też czy roboty takie stanowią remont. W odpowiedzi na postanowienie Wojewody D. z dnia 6 lipca 2012 r. nr [...] strona skarżąca w piśmie z dnia 16 sierpnia 2012 r. planowane roboty budowlane opisała następująco: wymiana istniejących grzejników żeberkowych w pomieszczeniach na II i III piętrze na grzejniki nowe, płytowe; montaż skomputeryzowanej konsoli sterującej przy istniejącym węźle cieplnym na parterze; wymiana istniejącej stacji uzdatniania wody, polegająca na zdemontowaniu istniejących urządzeń w pomieszczeniach na parterze (stacja filtrów) i piwnicach (studnia głębinowa, pompownia obiegowej wody basenowej), a następnie montażu, w tym samym miejscu, nowego urządzenia wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem, które zostanie podłączone do istniejących instalacji infrastrukturalnych; wymiana centrali wentylacyjnej na nową, wyposażoną w agregat wody lodowej wraz z niezbędnym oprzyrządowaniem i automatyką, czyli stacjami sterującymi i regulatorami, które zostaną zamontowane przy istniejących kanałach wentylacyjnych. Centrala klimatyzacyjna zostanie zainstalowana w pomieszczeniu na parterze, stacje sterujące przy ujściach kanałów wentylacyjnych na parterze, II i V piętrze do istniejącego orurowania i instalacji. W ocenie Prezydenta W. powyższe roboty budowlane stanowią przebudowę, w związku z czym organ ten wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na przebudowie budynku przy ul. [...] we W.. W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji podał, że wspomniane roboty budowlane objęte są obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, gdyż ich zakres, a w szczególności przebudowa budynku, wykracza poza zakres robót wymienionych w art. 29 ust. 2 Prawa budowlanego. Prezydent W. wskazał ponadto, że przedmiotowy budynek został wpisany w dniu 3 maja 1977 r. decyzją nr [...] do rejestru zabytków. W opinii organu odwoławczego przedmiotowe roboty budowlane będą polegać na remoncie budynku wpisanego do rejestru zabytków, na które wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Zdaniem strony skarżącej, przedmiotowe roboty budowlane nie są ani remontem, ani przebudową, ale należy je kwalifikować jako prace określone w art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo budowlane. Rozważając powyższą kwestię podkreślić trzeba, że – jak już wyżej wskazano – zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 11 ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na przebudowie sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych. Tymczasem w niniejszej sprawie inwestor zamierza wykonać instalacje wewnętrzne, znajdujące się w budynku przy ul. [...] we W., co sprawia, że regulacja zawarta w art. 29 ust. 2 pkt 11 Prawa budowlanego w rozpatrywanej sprawie nie ma zastosowania. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 1 lit. a) ustawy Prawo budowlane, instalacje związane z budynkiem tworzą wraz z nim obiekt budowlany. Przepis zaś art. 29 ust. 2 pkt 11 tej ustawy dotyczy sieci elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych nie tworzących wraz z budynkiem obiektu budowlanego. Mając natomiast na uwadze opis planowanych robót budowlanych zawarty zarówno w zgłoszeniu zamiaru ich wykonania dokonanym przez W.C.S. Sp.z o.o. w dniu 15 maja 2012 r., jak i w piśmie strony skarżącej z dnia 16 sierpnia 2012 r., stwierdzić należy, że opisane w powyższych pismach planowane zamierzenie inwestycyjne jednoznacznie wskazuje, iż stanowi ono remont. Stanowisko takie potwierdza w istocie treść skargi, w której strona skarżąca podała, że rzeczywistym zamiarem inwestora nie jest zmiana elementów nośno-konstrukcyjnych, czy też jakakolwiek przebudowa polegająca na zmianie kształtu lub formy budynku, a tym bardziej elewacji, albowiem inwestor nie planuje przeprowadzenia w przedmiotowej nieruchomości żadnych prac wiążących się z ingerencją w elementy konstrukcyjne budynku, ograniczając planowane zamierzenie inwestycyjne do wymiany istniejących elementów wyposażenia i urządzeń funkcjonujących już w nieruchomości na nowe, o takich samych parametrach, wyposażonych w termostaty, wymianie stacji uzdatniania wody na nową oraz wymianie istniejącej centrali wentylacyjnej na nową, nowoczesną, których zamiana będzie się wiązać z demontażem istniejących urządzeń i zamontowaniem w ich miejsce nowych, z podłączeniem do istniejących sieci. Skoro bowiem – stosownie do art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego – przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym – to wymiana istniejących elementów wyposażenia i urządzeń oraz instalacji funkcjonujących już w nieruchomości na nowe, nowoczesne, których realizacja będzie się wiązać z demontażem istniejących urządzeń i zamontowaniem w ich miejsce nowych, z podłączeniem do istniejących sieci, to nic innego, jak wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, przy zastosowaniu wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym, a niestanowiących bieżącej konserwacji. Nie można bowiem uznać, by wymiana wyżej opisanych urządzeń była bieżącą konserwacją. Opisane przez stronę skarżącą prace potocznie można byłoby nazwać "modernizacją", tak jak uczyniono to w zgłoszeniu z dnia 15 maja 2012 r. Ustawa Prawo budowlane takim pojęciem się nie posługuje i – jak podkreśla się w literaturze – nie jest to bynajmniej przeoczenie, gdyż początkowo modernizacja występowała jako rodzaj budowy, a następnie robót budowlanych. Należy uznać, że na gruncie obecnie obowiązujących przepisów prawa pojęcia "przebudowa" oraz "remont" w sposób wystarczający i pełny określają sytuacje, w których mamy do czynienia z ulepszeniem już istniejącej substancji i posługiwanie się pojęciem "modernizacja" wprowadzałoby wyłącznie zbędny chaos terminologiczny. Innymi słowy potocznie rozumiana "modernizacja", w zależności od zakresu, będzie po prostu przebudową albo remontem (R. Dziewiński, Komentarz do art. 3 ustawy - Prawo budowlane, komentarz ABC 2006). Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont. W tym stanie rzeczy nie można uznać za prawidłowe stanowiska strony skarżącej, iż jeżeli wszelkie prace planowane przez inwestora na podstawie przedmiotowego zgłoszenia zostaną ograniczone do wymiany istniejących i funkcjonujących w nieruchomości urządzeń na nowe, bez ingerencji w elementy konstrukcyjne – nośne nieruchomości oraz do zmiany istniejącej instalacji, to trudno kwalifikować je jako remont w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego, do wykonania których wymagane byłoby w niniejszym przypadku uzyskanie pozwolenia na budowę. Brak ingerencji w elementy konstrukcyjne – nośne nieruchomości świadczy jedynie, że zamiarem inwestora nie jest dokonanie przebudowy przedmiotowej nieruchomości, lecz poprzestanie na jej remoncie. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Skoro zatem budynek przy ul. [...] we W. został wpisany w dniu 3 maja 1977 r. decyzją nr [...] do rejestru zabytków, to stosownie do powyższego przepisu wykonywanie planowanych przez stronę skarżącą robót budowlanych objęte jest obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. W tej sytuacji, stosownie do art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, właściwy organ zobligowany był do wniesienia sprzeciwu, bowiem zgłoszenie dotyczyło wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Poczynione przez organ odwoławczy ustalenia były wystarczające do prawidłowego załatwienia sprawy, gdyż pozwalały na jednoznaczne stwierdzenie, że przedmiotowe roboty budowlane stanowią remont w obiekcie wpisanym do rejestru zabytków. W szczególności wystarczająco wyjaśniono rzeczywiste intencje wnioskodawcy, ustalając prawidłowo rodzaj i charakter planowanych prac. Podnoszone w skardze zarzuty pozostają zatem bez wpływu na wynik sprawy. W odniesieniu do tych zarzutów zauważyć jedynie wypada, że w myśl art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w przypadku nieuzupełnienia brakujących dokumentów w określonym terminie - właściwy organ wnosi sprzeciw, w drodze decyzji, a nie po raz kolejny domaga się ich uzupełnienia. W rozpatrywanej sprawie jednak podstawą wniesienia sprzeciwu był art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego, a nie art. 30 ust. 2 tej ustawy. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowania jej z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.