II SA/Wr 766/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia ... w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego budynku usługowego w części parterowej tego budynku postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w zakresie przekraczającym kwotę 100 zł (sto złotych); 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W "oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku..." wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi z chorującym na astmę małoletnim synem, a utrzymują się ze świadczenia emerytalnego skarżącej (662 zł) oraz z alimentów przyznanych na rzecz jej syna (348 zł). Dodał, że na leczenie syna przeznacza 200 zł miesięcznie. W dniu 10 marca 2011 r. skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca poinformował, że uzyskiwany przez nich dochód wynosi łącznie 1.192, 66 zł. Dodała, że pomaga jej starszy syn oraz jej siostra. Wśród posiadanych składników majątkowych wymieniła dom o pow. 150 m2. Oświadczyła, że jest w stanie zapłacić wpis sądowy w wysokości 100 zł. W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności Sąd zgodził się z wnioskiem strony o przyznanie jej prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia jej z opłat sądowych w zakresie przekraczającym kwotę 100 zł. Ustosunkowując się z kolei do wniosku o ustanowienie radcy prawnego podkreślić należy, iż ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym I instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 127 ze zm.)). Skarga dla Sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu czy działania (zaniechania) organu, bowiem Sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę. Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 u.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżącą zarzutów czy braku jej zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżąca nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez Sąd zbadane pod względem jego zgodności z prawem (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 stycznia 2005 r., sygn. akt OZ 1134/04). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.