II SA/Wr 766/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 20 sierpnia 2025 r., nr VC.ZUT.4701.3177.OZ.2024.AP/AF w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za wprowadzenie ścieków komunalnych do wód rzeki postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 1 500 (słownie: tysiąc pięćset) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z dnia 22 września 2025 r. Z. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni we Wrocławiu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 20 sierpnia 2025 r. (nr VC.ZUT.4701.3177.OZ.2024.AP/AF) w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za wprowadzenie ścieków komunalnych do wód rzeki. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 października 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu KRS. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 30 października 2025 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 71 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności (art. 29 ww. ustawy). Z powyższych regulacji wynika, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, iż mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu strony jest co do zasady odpis z KRS. Podkreślić przy tym należy, że ciężar wykazania odpowiednim dokumentem umocowania do działania w imieniu strony spoczywa na pełnomocniku, co wprost wynika z powołanych przepisów. Skoro więc sąd musi dysponować dokumentem potwierdzającym należytą reprezentację strony, co wprost wynika z powołanych wyżej przepisów, to brak takiego dokumentu jest brakiem formalnym skargi skutkującym wezwaniem strony do jego uzupełnienia na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. W konsekwencji, brak terminowego przedłożenia tego rodzaju dokumentu na wezwanie sądowe, skierowane na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 29 i art. 28 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym sensu largo skargi jako pisma procesowego, a jego stwierdzenie skutkuje aktualizacją obowiązku wykonania kompetencji, o której mowa w art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., a więc koniecznością odrzucenia skargi (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 5 marca 2024 r., sygn. akt II GZ 40/24; 25 kwietnia 2024 r., sygn. akt II GZ 167/24; 28 czerwca 2024 r., sygn. akt II GZ 296/24), Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższy przepis ma charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia. Należy także wyjaśnić, że na gruncie p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym na dzień wnoszenia skargi brak jest regulacji nakładającej na sąd administracyjny obowiązek ustalania z urzędu danych wynikających z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2023 r., sygn. akt II GZ 34/23). Podkreślić również należy, że możliwość samodzielnego pobrania przez Sąd wydruku komputerowego i uzyskanie aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru, nie czyni wezwania do uzupełnienia braku w postaci odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego zbędnym, bowiem zgodnie z art. 29 p.p.s.a. to na stronie spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania do działania w imieniu Spółki konkretnych osób fizycznych, ale i sposobu jej reprezentacji w przypadku zarządu wieloosobowego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 24 czerwca 2024 r., sygn. akt I FZ 84/24; 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt II FZ 29/23; 16 maja 2018 r., sygn. akt I FZ 116/18; 9 maja 2018 r., sygn. akt II GZ 156/18; 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15; 24 maja 2018 r., sygn. akt II OZ 502/18). Należy jednocześnie odnotować, że z dniem 5 listopada 2025 r., na skutek zmiany w przepisach p.p.s.a. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 1427), zniósł konieczności złożenia przed sądem dokumentu potwierdzającego umocowanie (lub jego uwierzytelnionego odpisu), w sytuacji gdy stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Jak stanowi obecne brzmienie art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Należy mieć jednakże na względzie, że w przepisach przejściowych do wskazanej nowelizacji p.p.s.a. (art. 2) ustawodawca nakazał do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (a zatem przed dniem 5 listopada 2025 r.), stosować przepisy dotychczasowe, z tym że do zażaleń uwzględnionych od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepis art. 232 § 1 pkt 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym tą ustawą. Z powyższego wynika zatem, że wobec tego, że skarga wpłynęła do Sądu w dniu 15 października 2025 r., a więc przed dniem wejścia w życie znowelizowanych przepisów p.p.s.a., brak wykazania umocowania do działania w imieniu strony stanowił brak formalny, który w przypadku jego nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie skutkował odrzuceniem skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone w dniu 30 października 2025 r. (zgodnie z urzędowym poświadczeniem doręczenia – k. 71 akt sądowych). W związku z tym termin na dokonanie czynności wskazanych w wezwaniu upłynął z dniem 6 listopada 2025 r. (czwartek). W terminie tym braki formalne skargi nie zostały jednak usunięte, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanych czynności. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I postanowienia. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).