II SA/Wr 767/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie oceny przestrzegania wymagań ochrony środowiska w związku z prowadzeniem instalacji wymagającej pozwolenia zintegrowanego postanawia odrzucić skargę. Spółka A pismem z dnia 24 listopada 2010 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska we W. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie oceny przestrzegania wymagań ochrony środowiska w związku z prowadzeniem instalacji wymagającej pozwolenia zintegrowanego. Doręczając stronie skarżącej powyższe zarządzenie pouczono ją m. in. o tym, że przysługuje na nie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem D. Inspektora Ochrony Środowiska po wyczerpaniu środków zaskarżenia, tj. w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 grudnia 2010 r. pismem z dnia 7 stycznia 2011 r. wezwano stronę skarżącą do wskazania, czy przed złożeniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Spółka A wyjaśnił, że pismem z dnia 24 listopada 2010 r. wezwała organ administracji do usunięcia naruszeń prawa, które jednak zostało niewłaściwie zakwalifikowane jako skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i błędnie przekazane do tegoż Sądu. Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 26 stycznia 2011 r. wezwano skarżącą stronę do oświadczenia się, czy wobec stwierdzenia w piśmie z dnia 21 stycznia 2011 r., że pismo z dnia 24 listopada 2010 r. dotyczące zarządzenia pokontrolnego stanowiło wezwanie D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska do usunięcia naruszenia prawa, cofa skargę skierowaną do Sądu przez ten organ. W piśmie stanowiącym odpowiedź na wskazane wezwanie strona skarżąca wyjaśniła, że nie cofa złożonej skargi i wnosi o merytoryczne rozstrzygnięcie podniesionych zarzutów dotyczących trybu postępowania organu administracyjnego w niniejszej sprawie oraz innych zarzutów zawartych w piśmie z dnia 24 listopada 2010 r. Nadto podtrzymała swoje stanowisko, że pismo złożone w dniu 24 listopada 2020 r. powinno zostać zakwalifikowane jako wezwanie do zaniechania naruszeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1 – 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skuteczne wniesienie skargi wymaga m.in. dochowania terminu oraz wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do postanowień z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W powyższych przepisach ustawodawca określił zatem warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, jakim jest wyczerpanie przysługujących stronie administracyjnych środków zaskarżenia, bądź - w określonych przypadkach - wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W sytuacji, gdy powyższy warunek nie zostanie spełniony skargę należy uznać za niedopuszczalną. Mając zatem na względzie powyższe regulacje normatywne wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarga Spółki A jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Wyjaśnić bowiem trzeba, że przed dniem jej złożenia skarżący nie wyczerpał przysługującego mu środka zaskarżenia, o którym to został pouczony w treści zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Sąd nie podzielił nadto argumentacji strony skarżącej, że pismo z dnia 24 listopada 2010 r. należy pojmować jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdyż z jego treści bezspornie wynika, że po pierwsze zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, a po wtóre stanowi skargę, a nie wezwanie w trybie przedskargowym, na co wskazuje zawarty w niej zwrot "wnoszę skargę na tryb wydania w/w Zarządzenia pokontrolnego". Mając zatem powyższe na uwadze i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.