II SA/Wr 769/10
WyrokWSA we Wrocławiu2011-03-04
Skład orzekający: Alicja Palus, Mieczysław Górkiewicz, Zygmunt Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę suszarni drewna jest zasadna, gdy inwestor posiada pozwolenie na budowę płyty fundamentowej, ale nie posiada wyraźnego pozwolenia na budowę samej suszarni?Ratio decidendi
Sąd uchylił decyzję nakazującą rozbiórkę suszarni z powodu istotnych uchybień procesowych organu, który nie wyjaśnił należycie wątpliwości co do zakresu pozwolenia na budowę. Pojęcie budowy obejmuje również ustawienie gotowego obiektu, a organ powinien uzupełnić postępowanie wyjaśniające, zanim wyda decyzję o rozbiórce.Stan faktyczny
Inwestor otrzymał pozwolenie na budowę płyty fundamentowej pod kontenerową suszarnię drewna w 2004 roku. W 2010 roku organ nadzoru budowlanego nakazał rozbiórkę suszarni, uznając, że budowa suszarni została wykonana bez pozwolenia, gdyż decyzja z 2004 roku dotyczyła tylko fundamentu. Inwestor kwestionował ten nakaz, twierdząc, że posiadał pozwolenie na budowę suszarni.Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i orzekł, że decyzja ta nie podlega wykonaniu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Alicja Palus Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz /sprawozdawca/ Sędzia NSA -Zygmunt Wiśniewski Protokolant - Magda Mikus po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 marca 2011 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku suszarni drewnianej z instalacjami elektrycznymi I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Decyzją z dnia 19 lipca 2004 r. Starosta D. zatwierdził projekt budowlany i udzielił skarżącemu pozwolenie na budowę płyty fundamentowej pod kontenerową suszarnię drewna o powierzchni zabudowy 40,20 m², zalecając wykonanie obiektu zgodnie z projektem budowlanym stanowiącym integralną część tej decyzji. Organ ten na podstawie art. 107 § 4 k.p.a. odstąpił od uzasadnienia decyzji. Tematem projektu była płyta fundamentowa pod kontenerową suszarnię do drewna [...]. Projekt zawierał również w części rysunkowej ogólny widok suszarni. Wskazano typ suszarni, jej producenta i opis techniczny. Wskazano powierzchnię zabudowy i kubaturę suszarni. W ramach płyty opisano wykonanie kanału doprowadzającego media do suszarni oraz sposób realizacji podłączenia mediów do tej suszarni. Zaznaczono, aby całość robót wykonać zgodnie z projektem i DTR. Kserokopia z owego ,,DTR" przedstawia charakterystykę techniczną poszczególnych typów suszarni do drewna opracowaną przez ich producenta oraz zdjęcia suszarni. Suszarnia kontenerowa wykonana z aluminium i wyposażona w instalacje, oznaczona [...], ma długość 7640 mm i szerokość 4940 mm. Opis tego typu suszarni został w rysunku dołączonym do projektu zakreślony, aby ten opis wyodrębnić spośród 21 typów suszarni ujętych w informacji producenta.
Do projektu inwestor dołączył decyzję z dnia 14 grudnia 2002 r. umarzającą postępowanie w sprawie wyłączenia z produkcji rolnej działek gruntu ,,pod budowę suszarni wraz z kotłownią do bezdymowego spalania drewna".
Decyzją z dnia 17 sierpnia 2010 r. organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 48 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nakazał skarżącemu dokonać rozbiórki suszarni drewna. Organ ten ustalił, że budowa została wykonana w 2006 r. bez pozwolenia na budowę. Powierzchnia obiektu przekracza 21 m², gdyż wynosi około 37,5 m², więc jego budowa nie była objęta obowiązkiem zgłoszenia (art. 29 ust. 1 pkt 1e ustawy), lecz wymagała pozwolenia. Organ opisał przebieg postępowania. Jak ustalił, budowa nie narusza przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest zgodna z planem miejscowym. Mogłaby podlegać legalizacji i opłacie z tego tytułu w wysokości 125.000 zł, jednak inwestor nie wykonał postanowienia legalizacyjnego.
W odwołaniu inwestor zarzucił, że wybudował obiekt w oparciu o pozwolenie na budowę, które dołączył.
Zaskarżoną decyzją organ utrzymał powyższą decyzję w mocy. Organ przytoczył dotychczasowe ustalenia i przebieg postępowania. Skarżący nie posiadał pozwolenia na budowę suszarni, gdyż decyzja z dnia 19 lipca 2004 r. dotyczy samej płyty fundamentowej. Postępowanie dotyczyło wyłącznie samowolnej budowy suszarni. Skoro inwestor nie dołączył wymaganych dokumentów zgodnie z art. 48 ust. 3 ustawy, należało nakazać rozbiórkę.
W skardze do sądu administracyjnego skarżący zarzucił, że był przekonany o posiadaniu pozwolenia na budowę suszarni, gdyż tak rozumiał treść uzyskanej decyzji z dnia 19 lipca 2004 r. Organ wniósł o oddalenie skargi w oparciu o argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Skarżący pomimo pouczenia nie domagał się zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie przedstawiono elementy materiału procesowego sprawy mogące wskazywać na trafność obrony prowadzonej przez skarżącego, że posiadał pozwolenie na budowę suszarni. Elementów tych organ nie omówił należycie i nie rozważył w decyzji (art. 80, art. 107 § 3 k.p.a.), a także nie wyjaśnił należycie przez zaniechanie dołączenia całości akt w sprawie pozwolenia na budowę (art. 7, art. 77 § 1 k.p.a.), w końcu zaś nie pouczył strony o możności uzyskania wykładni pozwolenia na budowę (art. 113 § 2 k.p.a.) w przypadku, gdyby pełne wyjaśnienie przedmiotu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę nadal pozostawiało wątpliwości co do treści tej decyzji. W niektórych dokumentach dołączonych do akt pojawiają się wzmianki o innych postępowaniach, w tym karnych, prowadzonych w związku z inwestycjami skarżącego i przeprowadzeniu w nich dowodu z przesłuchania autora projektu. Być może sam skarżący powinien również wskazać inne dowody, poza budzącą wątpliwości decyzją o pozwoleniu na budowę, dla wykazania rzeczywistego przedmiotu postępowania w sprawie pozwolenia na budowę i przez to dla wyjaśnienia tych wątpliwości na własną korzyść. Błędne było natomiast lub przedwczesne jednoznaczne ustalenie organu, że decyzja z dnia 19 lipca 2004 r. odnosi się wyłącznie do płyty fundamentowej. Wymaga zaznaczenia, że gdyby nie omówione powyżej istotne uchybienia procesowe organu, to samo rozstrzygnięcie i towarzysząca mu wykładnia prawa materialnego nie budziły zastrzeżeń. Pojęcie budowy niewątpliwie bowiem obejmuje również ustawienie gotowego obiektu, w tym przypadku kontenera, na działce inwestora. Rozbiórka takiego obiektu nie polega wówczas na jego demontażu czy rozebraniu na części w sensie dosłownym, lecz na samym usunięciu z działki, bez naruszania konstrukcji kontenera. Gdyby jednak okazało się, że pozwolenia na budowę nie można rozumieć w ten sposób, że obejmuje także budowę suszarni, zaś opłata legalizacyjna byłaby niewspółmiernie wysoka w zestawieniu z kosztami usunięcia kontenera, to gdyby prawo budowlane nie uległo zmianie przypuszczalnie skarżący nie uniknie sankcji, orzeczonej obecnie przedwcześnie.
Dlatego oraz mając na uwadze art. 210 § 1 p.p.s.a., na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
W toku ponownego rozpatrzenia organy nadzoru budowlanego dokonają uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w omówionym przez Sąd kierunku oraz wnikliwie rozważą całokształt materiału dowodowego dotyczącego okoliczności, czy skarżący posiadał pozwolenie na budowę suszarni.
PM 01.04.2011 r.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło