II SA/Wr 772/03

WyrokWSA we Wrocławiu2005-03-04

Skład orzekający: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia NSA Julia Szczygielska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy, wydając decyzję o odmowie wznowienia postępowania, może badać merytoryczną zasadność przesłanek wznowienia postępowania, czy też powinien ograniczyć się do oceny formalnych podstaw wniosku?
Ratio decidendi
Organ odwoławczy, rozpatrując wniosek o wznowienie postępowania, powinien badać jedynie formalne podstawy wniosku, takie jak jego złożenie przez stronę, powołanie przesłanek określonych w art. 145 k.p.a. oraz zachowanie terminu. Merytoryczna ocena, czy przyczyny wznowienia rzeczywiście wystąpiły, należy do etapu postępowania po wydaniu postanowienia o wznowieniu. Odmowa wznowienia postępowania nie może być oparta na negatywnym wyniku ustaleń co do merytorycznych przesłanek.
Stan faktyczny
A. K. złożył skargę na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych. Wnioskodawcy domagali się wznowienia postępowania, powołując się na ujawnienie istotnych błędów popełnionych przez Urząd Miejski. Organ odwoławczy uznał, że organ pierwszej instancji przedwcześnie przeszedł do analizy okoliczności faktycznych, nie badając formalnych podstaw wznowienia. Sąd administracyjny rozpatrywał legalność decyzji organu odwoławczego.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn.akt II S.A./Wr 772/03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia NSA Halina Kremis Sędzia NSA Julia Szczygielska /sprawozdawca/ Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2005r . sprawy ze skargi A. K. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody D. z dnia [...] r., Nr [...] oddala skargę. Sygn.akt II S.A./Wr 772/03 2 Uzasadnienie Przedmiotem skargi A. K. jest w/w decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., Nr [...] Decyzją tą wy daną na podstawie art.l38§2 k.p.a. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. po rozpatrzeniu odwołania A. K. i A. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych obejmujących adaptację na cele mieszkalne pomieszczeń strychu w budynku przy ul. M. K. [...] we W., zakończonej decyzją ostateczną Wojewody W. z dnia [...] r. nr [...], uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] r. A. i A. K. złożyli wniosek o wznowienie postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych obejmujących adaptację na cele mieszkalne pomieszczeń strychu w budynku przy ul. M. K. [...] we W., podnosząc "ujawnienie istotnych błędów popełnionych przez ówczesny Wydział Architektury Urzędu Miejskiego, polegających na nie braniu pod uwagę stanu faktycznego roku 1983, tzn. momentu zakupu lokalu nr [...] nieruchomości przy ul. K. [...], a opieraniu się na stanie faktycznym z roku 1930, tzn. budowy domu". Wnioskujący przedstawili dokumenty świadczące o przeprowadzeniu robót remontowych w lokalu nr [...] przedmiotowego budynku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. W. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania w sprawie samowolnie wykonanych robót budowlanych obejmujących adaptację na cele mieszkalne pomieszczeń strychu w budynku przy ul. M. K. [...] we W., zakończonej decyzją ostateczną Wojewody W. z dnia [...] r. nr [...]. Od powyższej decyzji odwołali się Państwo A. i A. K.. Rozpoznając sprawę, organ odwoławczy stwierdził, że wydanie decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko w razie, gdy wznowienie jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych, a także gdy strona złożyła żądanie wznowienia postępowania z uchybieniem terminu określonego w art.: 148 § 1 i § 2 lub art: 145a § 2, a nie ma podstaw do jego przywrócenia. Niedopuszczalność wznowienia postępowania z przyczyn podmiotowych, zachodzi natomiast zdaniem organu wtedy, gdy podanie o wznowienie złożyła osoba nie będąca stroną pierwotnego postępowania. Sygn.akt II S.A./Wr 772/03 3 Niedopuszczalność zaś wznowienia postępowania z przyczyn przedmiotowych będzie miała miejsce przykładowo wówczas, gdy strona żądanie wznowienia postępowania opiera na okolicznościach nie stanowiących podstawy wznowienia lub żąda wznowienia postępowania w innej sprawie niż zakończona decyzją ostateczną. Natomiast odmowa wznowienia postępowania nie jest zdaniem organu dopuszczalna z powodu braku przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Organ odwoławczy podkreślił, iż rozpatrując wniosek o wznowienie organ administracji bada jedynie, czy we wniosku powołano te podstawy, a czy rzeczywiście one zachodzą - powinno być przedmiotem postępowania toczącego się w wyniku wznowienia. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji nie podjął w ocenie organu odwoławczego rozważań co do przesłanek wznowienia postępowania, przedwcześnie zaś przechodząc do analizy okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a. Organ pierwszej nie wykazał zatem braku podstaw wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego własną decyzją nr [...]. Z tego względu orzeczono jak na wstępie. Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł A. K., zarzucając, iż:, cyt.: " ... wznowienie postępowania jest czynnością prawną nie mającą wsparcia w żadnym unormowaniu prawnym". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje legalność zaskarżonej decyzji administracyjnej oceniając prawidłowość zastosowania przepisów i ich wykładnię, a więc zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa na podstawie stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dniu wydania zaskarżonej decyzji Biorąc pod uwagę tak ograniczony zakres kognicji, Sąd rozpatrując niniejszą skargę uprawniony jest jedynie w tym postępowaniu do zbadania, czy zaskarżona decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., Nr [...] odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 &1 lub art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako, że ocena przeprowadzonego Sygn.akt II S.A./Wr 772/03 postępowania oraz stanowisko organu odwoławczego nie daje podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji Uchylenie bowiem decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy /art.145 & 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/. Takie zaś wady i uchybienia nie występują w niniejszej sprawie. Wskazać przy tym należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1271 ze zm./ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, co oznacza, że cyt. wyżej ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Istotne w niniejszej sprawie jest to, że zaskarżona decyzja D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., Nr [...], została wydana na podstawie art. 138 & 2 k.p.a. i tylko co do zgodności z tym przepisem decyzja ta podlega kontroli Sądu. Zgodnie zaś z zasadą dwuinstancyjności przyjętą w art. 15 k.p.a., każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu, po raz pierwszy przez organ pierwszej instancji, a następnie w wyniku złożenia odwołania przez stronę przez organ drugiej instancji. Organ drugiej instancji obowiązany jest zatem sprawę rozstrzygniętą decyzją organu pierwszej instancji ponownie rozpoznać i merytorycznie rozstrzygnąć. Granice merytorycznego rozstrzygnięcia wyznacza w/w art. 138 & 2 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy może wydać decyzję kasacyjną i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie istniały podstawy do wydania przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. decyzji kasacyjnej z dnia [...] r., Nr [...] na podstawie art.l38&2k.p.a. Niewątpliwe jest w sprawie, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. W. z dnia [...] r., Nr [...] uchylona zaskarżoną decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., Nr [...], wydana została w wyniku rozpatrzenia wniosku A. K. i Sygn.akt II S.A./Wr 772/03 A. K. z dnia [...] r. o wznowienie postępowania w sprawie, jak określają to organy : " samowolnie wykonanych robót budowlanych obejmujących adaptację na cele mieszkalne pomieszczeń strychu w budynku przy ul. M. K. [...] we W. ". Podkreślić należy, że w toku postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego decyzja ostateczną występują w zasadzie dwa etapy tegoż postępowania. Pierwszy etap tego postępowania określany jako postępowanie wstępne kończy się wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania / art.149 & 1 k.p.a./, bądź wydaniem decyzji o odmowie wznowienia postępowania / art.149 & 3 k.p.a./. Organ w toku tegoż postępowania dokonuje oceny formalnych podstaw wznowienia postępowania ustalając: * czy żądanie zgłoszone zostało przez stronę /art.147 k.p.a./; * czy strona powołuje podstawy wznowienia, a którymi są przesłanki określone w art.145 k.p.a.; * czy strona zachowała określony w art.148 k.p.a. termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania . W świetle powyższego przyjąć należy, że decyzję odmawiającą wznowienia postępowania można wydać jedynie w sytuacji uchybienia terminu określonego w art.148 & 1 k.p.a., bądź wówczas, gdy z żądaniem wznowienia wystąpiła osoba nieuprawniona, bądź gdy strona żąda wznowienia postępowania w innej sprawie, aniżeli zakończonej decyzją ostateczną. /por.B.Adamiak i J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2.wydanie, Wydawnictwo C.H.BECK Warszawa 1998r., str.737/. Zgodzić się w tej sytuacji należy ze stanowiskiem organu odwoławczego, że odmowa wznowienia postępowania nie jest dopuszczalna z powodu braku przesłanek wymienionych w art.145 & 1 k.p.a. Stwierdzenie bowiem, czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jaki z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy /art.149 & 2 k.p.a./, może być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania / art.149 & 1 k.p.a./, czyli w drugim etapie postępowania i musi być zawarte w decyzji mającej swe oparcie w przepisie art.151 k.p.a. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądu administracyjnego, gdzie w wyroku z dnia 20 czerwca 1991r., sygn. akt IV S.A. 487/91 /ONSA 1991, Nr 2, poz.50/ Sąd przyjął, że ocena przyczyn wznowienia postępowania przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania jest niedopuszczalna, zaś przesłanką odmowy wznowienia postępowania / art.149 & 3 k.p.a. / nie może być negatywny wynik ustaleń co do przyczyn wznowienia. Tak jak to już wyżej Sąd zauważył, postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na wniosek wniosku A. K. i Sygn.akt II S.A./Wr 772/03 A. K. z dnia [...] r. Wnioskodawcy wprawdzie swój wniosek zatytułowali " Wniosek o wznowienie postępowania", jednakże we wniosku tym stwierdzili jedynie, że sprawa dotyczy lokalu nr [...] w budynku przy ul. M. K. [...] we W., nie wskazując przy tym na konkretną decyzję ostateczną. We wniosku tym A. K. i A. K. powołują się natomiast ogólnie tak na postanowienie z dnia [...] r., Nr [...] oraz postanowienie z dnia [...] r., Nr [...] oraz decyzję z dnia [...] r., Nr [...]. Wyjaśnienie również tej kwestii przez organ , zgodnie z art.7 i art.9 k.p.a. jest o tyle istotne, że myśl przepisu art.145 & 1 k.p.a. wznawia się postępowanie tylko w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Dopuszczalność zatem wznowienia postępowania oparte zostało na przesłance ostateczności decyzji. Organ pierwszej instancji rozpoznając ponownie wniosek A. K. i A. K. z dnia [...] r., winien mieć także na względzie przepis art.150 k.p.a., ustalający zasadę właściwości organu, który wydał decyzję w ostatniej instancji. W orzecznictwie przyjęte zostało, iż organ który wydał decyzję ostateczną, po otrzymaniu żądania wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania, obowiązany jest z urzędu zbadać swoją właściwość w sprawie /art.19 k.p.a./ i w razie gdy ustali, iż w związku z jego działalnością powstały podstawy wznowienia postępowania, przekazać sprawę do organu właściwego /art.65 & 1 k.p.a./ - tj. organu wyższego stopnia /por. wyrok NSA z dnia 16 października 1998r., sygn. akt II S.A. 1169/98, LEX nr 41822/. W konsekwencji stwierdzić należy, że kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., Nr [...], a do czego ograniczają się kompetencje Sądu, jako, że Sąd nie może oprzeć kontroli o kryterium słuszności czy sprawiedliwości społecznej nie wykazała, by decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów o którym stanowi art.145 & 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z braku zatem uzasadnionych podstaw, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł uwzględnić skargi A. K. i wobec tego oddalił ją w myśl art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło