II SA/Wr 773/14

WyrokWSA we Wrocławiu2015-12-17

Skład orzekający: Andrzej Wawrzyniak, Ireneusz Dukiel, Mieczysław Górkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie zażaleniowe na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, uznając, że podmiot wnoszący zażalenie w imieniu własnym nie posiadał legitymacji procesowej?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo umorzył postępowanie zażaleniowe, jeśli zostało ono wszczęte przez podmiot, który nie posiadał legitymacji procesowej do zaskarżenia postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W sytuacji, gdy tytuł wykonawczy wskazuje jednego zobowiązanego, tylko ta osoba ma prawo do zaskarżenia postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E.K. i B.K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. umarzające postępowanie zażaleniowe od postanowienia nakładającego grzywnę w celu przymuszenia na E.K. z powodu niewykonania obowiązku rozbiórki obiektów budowlanych. B.K. złożył zażalenie w imieniu własnym na postanowienie o nałożeniu grzywny na E.K., które zostało umorzone z powodu braku legitymacji procesowej B.K. w tym zakresie. Skarżący podnosili, że B.K. posiadał pełnomocnictwo do reprezentowania E.K. i że organ nieprawidłowo uznał brak legitymacji procesowej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Andrzej Wawrzyniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA - Ireneusz Dukiel, Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz, , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi E.K. i B.K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego od postanowienia nakładającego grzywnę w celu przymuszenia z powodu uchylania się od wykonania obowiązku polegającego na rozbiórce nieużytkowanych obiektów, tj. budynku dawnej stacji sprężarki i betonowni oddala skargę w całości. Upomnieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. nr [...] na podstawie art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 1015 z późn. zm.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. wezwał E.K. do wykonania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego upomnienia, obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie w. z dnia [...] r., utrzymanej w mocy decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. nr [...] z dnia [...] r., który należało wykonać do 15 listopada 2013 r. W upomnieniu uprzedzono, że w razie niewykonania obowiązku w podanym siedmiodniowym terminie zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne. Powyższe upomnienie doręczono E.K. w dniu 13 maja 2014 r. W dniu 3 czerwca 2014 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. wystawił tytuł wykonawczy nr [...] na E.K., wskazując, iż treść obowiązku to: rozbiórka nieużytkowanych obiektów oznaczonych numerami 9a i 9b, to jest budynku dawnej stacji sprężarek i betonowni, zlokalizowanych na działce nr 187/26, obręb nr 4 – Sz., przy ul. [...] w W., wraz z uporządkowaniem terenu po rozbiórce. Powyższy tytuł wykonawczy doręczono E.K. w dniu 17 czerwca 2014 r. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu dla Miasta W., na podstawie art. 119, art. 120, art. 121 § 2 i 4 oraz art. 122 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nałożył na E.K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 8000 zł z powodu uchylania się przez zobowiązanego od wykonania obowiązku określonego w wyżej wskazanym tytule wykonawczym nr [...] z dnia 3 czerwca 2014 r. Zażalenie na to postanowienie złożył B.K. w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik żony – E.K.. Zażalenie to jako złożone w imieniu E.K. zostało rozpatrzone w odrębnym postępowaniu, zakończonym postanowieniem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...], natomiast jako złożone przez B.K. w imieniu własnym zostało załatwione postanowieniem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...]. Postanowieniem tym D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, "w związku z zażaleniem" B.K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta W. z dnia [...] r. nr [...] nakładające na E.K. – jako współwłaściciela obiektów po dawnej fabryce domów zlokalizowanych na nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., składającej się z działek nr 187/26 i 187/25, obręb nr 4 – Sz. – grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 8000 zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 3 czerwca 2014 r., powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 kpa, umorzył postępowanie zażaleniowe. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że postępowanie egzekucyjne jest wszczynane na podstawie wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego. Jeżeli w tytule wykonawczym został wskazany jeden podmiot zobowiązany, to stroną wszczętego na podstawie tego tytułu wykonawczego postępowania jest tylko ten podmiot, nawet jeżeli egzekwowany obowiązek dotyczy większej liczby podmiotów, wobec których również zostały wystawione inne tytuły wykonawcze. Oznacza to, że prawo zaskarżenia postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego nałożonego w takim postanowieniu egzekucyjnym przysługuje tylko osobie, do której skierowano środek egzekucyjny, wskazanej w tytule wykonawczym. Organ stwierdził, że ponieważ B.K. zaskarżył postanowienie skierowane do E.K., które zostało wydane w ramach prowadzonego w stosunku do niej postępowania egzekucyjnego, wszczętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia 3 czerwca 2014 r., do czego nie miał legitymacji procesowej, należało umorzyć wobec niego postępowanie zażaleniowe w sprawie postanowienia z dnia [...] r. nr [...]. Na powyższe postanowienie E.K. i B.K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia "do ponownego rozpatrzenia", podnosząc, że B.K. przedłożył organowi I instancji pełnomocnictwo do reprezentowania E.K., a D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wzywał do jego przedłożenia lub uzupełnienia, tak jak to czynią np. sądy. Z tego względu – zdaniem skarżących – organ nieprawidłowo uznał, że B.K. nie miał legitymacji procesowej do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia [...] r. nr [...]. Skarżący podnieśli ponadto merytoryczne argumenty dotyczące postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację i wywody prawne zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z prawem, jeżeli jest zgodny z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie aktu administracyjnego, względnie stwierdzenie jego nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.). W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują. Skarga zatem nie mogła zostać uwzględniona. Przedmiotem rozpatrywanej sprawy jest ocena zgodności z prawem postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] zapadłego w kwestii umorzenia postępowania zażaleniowego wszczętego zażaleniem złożonym przez B.K. w imieniu własnym na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia na E.K.. Nie jest natomiast przedmiotem tej sprawy kontrola postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...], rozpatrującego to zażalenie jako wniesione przez E.K., reprezentowaną przez B.K. jako jej pełnomocnika. Jak trafnie podniósł w motywach zaskarżonego postanowienia D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postępowanie egzekucyjne jest wszczynane na podstawie wystawionego przez wierzyciela tytułu wykonawczego. Jeżeli w tytule wykonawczym został wskazany jeden podmiot zobowiązany, to stroną wszczętego na podstawie tego tytułu wykonawczego postępowania jest tylko ten podmiot, nawet jeżeli egzekwowany obowiązek dotyczy większej liczby podmiotów, wobec których również zostały wystawione inne tytuły wykonawcze. Oznacza to, że prawo zaskarżenia postanowienia o zastosowaniu środka egzekucyjnego nałożonego w takim postanowieniu egzekucyjnym przysługuje tylko osobie, do której skierowano środek egzekucyjny, wskazanej w tytule wykonawczym. W przedmiotowej sprawie postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu dla Miasta W. z dnia [...] r. nr [...], nakładające na E.K. grzywnę w celu przymuszenia, mogło zatem być skutecznie oprotestowane jedynie przez E.K.. Wniesione więc przez B.K. w jej imieniu zażalenie na powyższe postanowienie podlegało merytorycznemu rozpatrzeniu, co zostało uczynione przez D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]. Natomiast postępowanie zażaleniowe wszczęte zażaleniem złożonym przez B.K. w imieniu własnym na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia na E.K. – stosownie do art. 138 § 1 pkt 3 w związku z art. 144 kpa – podlegało umorzeniu, gdyż zostało wszczęte przez podmiot, który nie miał do tego legitymacji procesowej. Odnosząc się do podnoszonej w skardze argumentacji, że B.K. przedłożył organowi I instancji pełnomocnictwo do reprezentowania E.K., a D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wzywał do jego przedłożenia lub uzupełnienia, tak jak to czynią np. sądy, zauważyć wypada, że organ II instancji nie kwestionował prawidłowości pełnomocnictwa udzielonego B.K. przez jego żonę i wniesione w jej imieniu zażalenie zostało przez ten organ rozpatrzone postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]. Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że zaskarżone postanowienie zostało podjęte zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami postępowania administracyjnego. Podnoszone zaś w skardze zarzuty dotyczące postanowienia D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] nie mogły zostać rozpatrzone w niniejszej sprawie, gdyż jej przedmiotem nie jest postanowienie nr [...], lecz jedynie nr [...]. Zarzuty stawiane przez skarżących postanowieniu D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] podlegały rozpatrzeniu w sprawie II SA/Wr 774/14. W tym stanie rzeczy – zgodnie z art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzeczono jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło