II SA/Wr 78/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. o zasądzenie wynagrodzenia za budynki i urządzenia nabyte lub wzniesione przez użytkownika wieczystego postanawia odrzucić skargę. T.S. złożył w dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę, w której wniósł o zasądzenie wynagrodzenia za budynek gospodarczy i szklarnię, którą wybudował w latach 1997 -1998. Pismem z dnia [...] r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania - pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, pouczając jednocześnie o treści art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpowiadając w zakreślonym terminie na powyższe wezwanie T.S. wskazał, iż "sprawa dotyczy zarządzenia Prezydenta Miasta B. Nr [...] z dnia [...] r. a decyzja Sądu to postanowienie z dnia [...] r.". Nadto skarżący wskazał , iż zwraca się do Sądu o rozpatrzenie wniosku o zasądzenie wynagrodzenia z dnia [...] r. oraz przywrócenia terminu i rozpatrzenia skargi z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. wniósł o jej oddalenie, względnie odrzucenie, z uwagi na brak kognicji sądów administracyjnych. Nadto wskazano, że skarżący w tej samej sprawie, ale z innym wnioskiem występował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który postanowieniem z dnia [...] r. odrzucił skargę na zarządzenie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. (Nr[...]) w przedmiocie przeznaczenia do sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej położonej przy ul. Ł. [...] w B. wraz ze sprzedażą posadowionych na tej nieruchomości obiektów. Postanowieniem zaś z dnia [...] r. odrzucono wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w powyższej sprawie. Odnosząc się natomiast do żądania zawartego skardze wyjaśniono, że budynek gospodarczy i szklarnia zostały wzniesione na gruncie oddanym w wieczyste użytkowanie, które trwało do dnia [...] r., po czym wygasło a nieruchomość ta wraz z budynkami - zarządzeniem Prezydenta B. z dnia [...] r. - została przeznaczona do sprzedaży w drodze przetargu ustnego nieograniczonego. Wskazano przy tym, że jest rzeczą oczywistą, że jeśli skarżący, przystąpi do przetargu i go wygra, to zapłaci jedynie cenę wylicytowanej wartości nieruchomości gruntowej, a wartość budynków i obiektów budowlanych zostanie mu zaliczona jako jego nakłady. Jeśli natomiast przetarg wygra inna osoba, niż T. S. – wówczas zapłaci za całość nieruchomości, a skarżącemu zostanie zwrócona wartość budynków i budowli w cenie określonej przez rzeczoznawcę majątkowego w sporządzonym przez niego operacie szacunkowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153. poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Ponadto zgodnie z art. 4 powyższej ustawy Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Z treści złożonej skargi jak i z pisma z dnia [...] r. wynika, że skarżący wnosi o zasądzenie wynagrodzenia za budynki i urządzenia nabyte lub wzniesione przez użytkownika wieczystego. Żądanie skarżącego wypływa zatem z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 z późn. zm.), który stanowi, że w razie wygaśnięcia użytkowania wieczystego na skutek upływu okresu ustalonego w umowie albo na skutek rozwiązania umowy przed upływem tego okresu, użytkownikowi wieczystemu przysługuje wynagrodzenie za wzniesione przez niego lub nabyte na własność budynki i inne urządzenia. Wynagrodzenie powinno być równe wartości tych budynków i urządzeń określonej na dzień wygaśnięcia użytkowania wieczystego. Mając zatem na względzie brzmienie art. 3 § 2 i art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazać należy, iż do właściwości tutejszego sądu nie należą sprawy związane z zasądzaniem wynagrodzenia z tytułu wzniesionych przez użytkownika wieczystego budynków i urządzeń. Właściwym bowiem w tejże sprawie jest sąd powszechny. Wobec zatem powyższych okoliczności zasadnym jest odrzucenie niniejszej skargi – stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.