II SA/Wr 783/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia WSA Anna Siedlecka (sprawozdawca) Protokolant Daria Burdzyńska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi D. W. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09 oddala skargę. Wyrokiem z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09 w sprawie ze skargi D. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał Burmistrza Gminy T. do rozpoznania wniosku D. i M. W. z dnia 3 grudnia 2007 r. w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. Z akt sprawy o sygn. II SAB/Wr 54/09 wynika, że postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził prawomocność powyższego orzeczenia od dnia 22 marca 2011 r. Następnie doręczenie Burmistrzowi Gminy T. - odpisu tego wyroku wraz ze stwierdzeniem prawomocności oraz zwrotem akt administracyjnych nastąpiło w dniu 20 kwietnia 2011 r. (pismo - k. 378 i dowód doręczenia - k. 379 akt). W dniu 8 lutego 2011 roku, po uzyskaniu odpisu nieprawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09 (data wpływu do urzędu 7 stycznia 2011 r.) Burmistrz Gminy T. rozesłał zapytanie ofertowe w celu wyłonienia geodety mającego doprowadzić do rozgraniczenia w/w nieruchomości. Zlecenie na wykonanie czynności geodezyjnych zostało doręczone geodecie uprawnionemu A. J. w dniu 4 marca 2011r. Wyłoniony geodeta w dniu 18 kwietnia 2011 r. złożył w siedzibie Urzędu Miejskiego w T. pismo o rezygnacji z wykonania zlecenia w części dotyczącej rozgraniczenia nieruchomości działek [...][...][...][...], [...] AM - 1 położonych w Nowym D.. Wobec powyższego organ I instancji wyłonił kolejnego geodetę J. B., którego w dniu 27 kwietnia 2011 roku upoważnił do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego opisywanych wcześniej nieruchomości. Upoważniony w ten sposób przez Burmistrza Gminy T. geodeta wyznaczył termin rozgraniczenia nieruchomości nr [...] i [...] w N. D. na dzień 1 czerwca 2011 r. W dniu 31 maja 2011 r. D. W. zwróciła się do geodety prowadzącego rozgraniczenie o przełożenie terminu wykonywania czynności tłumacząc, że nie otrzymała wezwania do stawienia się na rozgraniczenie. W związku z faktem, że geodecie nie udało się skutecznie zawiadomić wszystkich stron rozgraniczenia, korespondencji z informacją o terminie i miejscu rozgraniczenia nie odebrali jedynie Państwo W., geodeta zwrócił się do organu prowadzącemu opisywane postępowanie o możliwość wyznaczenia kolejnego terminu przeprowadzenia rozgraniczenia, który ostatecznie został ustalony na dzień 15 lipca 2011 r. Przed wyznaczonym w ten sposób terminem przeprowadzenia czynności rozgraniczenia D., M., M. i J. W. zażądali wyłączenie geodety J. B. z udziału w prowadzonym postępowaniu. Burmistrz Gminy T. nie znalazł podstaw i nie podzielił argumentów strony zarzucających geodecie stronniczość i brak kompetencji do przeprowadzenia czynnośc rozgraniczenia nieruchomości. W dniu 15 lipca 2011 roku uprawniony geodeta dokonał czynności rozgraniczenia nieruchomości stanowiących działki nr: [...][...][...][...][...][...] [...] w N. D. i sporządził protokół graniczny nr [...], a także wydał opinię dotyczącą przebiegu granic rozgraniczanych nieruchomości. D. W. piśmie z dnia 22 września 2011 r. wezwała Burmiastrza Gminy T. do wykonania wyroku z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09. Po rozpatrzeniu wszystkich wniosków, uwag, skarg, wezwań i zażaleń kierowanych przez Państw W. oraz odpowiedzi geodety J. B. z dnia 22 września 2011 r. na wniosek strony o skorygowanie protokołu granicznego i na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji, Burmistrz Gminy T. decyzją z dnia 23 września 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem z dnia 3 grudnia 2007 r. w zakresie rozgraniczenia działki nr [...] z działkami gruntu nr [...][...][...], a także działki nr [...] z działkami gruntu nr [...][...][...] i sprawę rozgraniczenia tych działek przekazał do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu. Ponadto wydaną w tym samym dniu decyzją nr [...] Burmistrz Gminy T. umorzył postępowanie administracyjne wszczęte tym samym wnioskiem w sprawie postępowania rozgraniczeniowego działki nr [...]. Pismem z dnia 31 października 2011 r. D. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09. W skardze podnieśli, że kompetentny organ uchyla się od podjęcia merytorycznej decyzji w sprawie postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości, położonych w obrębie wsi N. D. w Gminie T.. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy T. przedstawiając szczegółowo przebieg czynnosci podejmowanych w sprawie, wniósł o oddalelenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Należy przede wszystkim wyjaśnić, że z przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Sformułowane w ten sposób kryterium legalności jest jedynym i generalnym kryterium wiążącym sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Oznacza to również, że sądy administracyjne nie mogą sprawować ustawowej kontroli stosując kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej, a działanie organu administracji publicznej jest zgodne z prawem, jeżeli nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów prawa procesowego. W rozpoznawanej sprawie – ze względu na przedmiot skargi – ocenie Sądu podlegała zgodność z przepisami prawa procesowego. Przepis art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) umożliwia stronie wniesienie skargi na niewykonanie wyroku lub niezałatwienie sprawy przez organ i żądanie wymierzenia temu organowi grzywny w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W przedmiotowej skardze D. i M. W. zarzucili Burmistrzowi Gminy T. niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09. Wyrokiem tym, wydanym po rozpoznaniu sprawy ze skargi D. i M. W. na bezczynność Burmistrza Gminy T. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości, Sąd zobowiązał Burmistrza Gminy T. do rozpoznania wniosku D. i M. W. z dnia 3 grudnia 2007 r. w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku. W uzasadnieniu wyroku Sąd rozpoznający wówczas sprawę wskazał m.in., że wniosek D. i M. W. o wszczęcie postępowania rozgraniczeniowego wpłynął do Urzędu Miejskiego w T. w dniu 3 grudnia 2007 r. W trakcie toczącego się postępowania organ administracyjny dwukrotnie wzywa strony o uzupełnienia braków formalnych wniosku, tj. pismem z dnia 19 grudnia 2007 r. (wysłane w dniu 21 grudnia 2007 r.) oraz pismem z dnia 21 stycznia 2008 r. (wysłane w dniu 24 stycznia 2008 r.). Stąd, zgodnie z art. 35 § 5 Kpa ,,efektywny czas załatwienia sprawy", należało uwzględnić okres, w którym strony na wezwanie organu uzupełniały braki wniosku. (14 dni). Tymczasem od wpływu wniosku (3 grudnia 2007 r.) do chwili orzekania w rozpatrywanej sprawie przez Sąd sprawa nie została zakończona w organie pierwszej instancji. W kontekście powyższych rozważań należy zważyć, że po stwierdzeniu prawomocność powyższego orzeczenia i doręczeniu Burmistrzowi Gminy T. - odpisu tego wyroku wraz ze zwrotem akt administracyjnych co nastąpiło w dniu 20 kwietnia 2011 r., organ administracji pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r. powierzył i upoważnił do wykonywania czynności technicznych w sprawie uprawnionego geodetę J. B.. Następnie jak wynika z przesłanych do sądu akt (nr [...], [...]) wszystkie strony postępowania zostały wezwane, przez wykonującego czynności rozgraniczeniowe geodetę, do stawienia się na gruncie w dniu 15 lipca 2011 roku. Wezwania, zgodnie z oświadczeniem geodety, zostały skutecznie doręczone. Następnie uprawniony geodeta stwierdził, że w komplecie materiałów geodezyjnych wydanych przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej w T. istnieją dokumenty zawierające dane liczbowe niezbędne do ustalenia przebiegu granic, opisanych w § 5 ust. 1 pkt 1, lit. a) - d) Rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. z 1999 r., nr 45, poz. 453). Z ustalonym, zgodnie z posiadanymi dokumentami, przebiegiem spornej granicy nie zgodzili się współwłaściciele działki nr [...] i [...] D. i M. W., i w związku z tym nie podpisali protokołu granicznego. Protokół graniczny z dnia 15 lipca 2011 r. załączony do operatu rozgraniczeniowego przyjęty został do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w T. pod numerem ewidencyjnym [...] w dniu 25 lipca 2011 r. Podczas czynności ustalenia przebiegu działek, będących przedmiotem postępowania nie doszło do zawarcia ugody pomiędzy stronami bowiem jedna ze stron – M. i D. W. - odmówiła podpisania protokołu granicznego. W związku z tym nie można było ustalić przebiegu granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron postępowania rozgraniczeniowego. W takim stanie faktycznym geodeta J. B. dokonał tymczasowego utrwalenia punktów granicznych oznaczając je jednocześnie na szkicu granicznym, oraz sporządził opinię a następnie całość dokumentacji przekazał organowi pierwszej instancji do rozpatrzenia. Stosownie bowiem do przepisu art. 34 ust 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w razie sporu co do przebiegu linii granicznych gdy nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi Gminy). W opinii, dotyczącej przebiegu granic geodeta J. B. stwierdził, że na podstawie otrzymanych dokumentów granica pomiędzy działkami nr [...] i [...] przebiega zgodnie z pierworysem stanu posiadania PGRu oraz zgodnie ze szkicami polowymi A. J. z roku 1984, T. K. z 1977 r., Z. H. z 1960 r. W niniejszym postępowaniu strony skutecznie zostały powiadomione o zgromadzonych w sprawie dokumentach i możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w tym o uprawnieniach dotyczących możliwości wypowiadania się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W odpowiedzi na powyższe D. W. złożyła wniosek o wydanie kserokopii dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie i otrzymała kserokopie wszystkich dokumentów. D. i M. W. złożyli w dniu 30 sierpnia 2011 r. w D. Urzędzie Wojewódzkim we W. pismo określone przez stronę jako "wezwanie - zażalenie", w którym m in. skarżą się iż geodeta uprawniony J.B. nie przeprowadził postępowania rozgraniczeniowego. Następnie w dniu 13 września 2011 roku D. W. złożyła pismo, w którym zażądała przeprowadzenia rozprawy administracyjnej z udziałem B., K., J., E., T. Z., Agencji Nieruchomości Rolnych we W. i Starosty w T., a także złożyła wniosek w którym wniosła o skorygowanie protokołu z przeprowadzonych w dniu 15 lipca 2011 roku czynności rozgraniczających. Burmistrz Gminy T. nie dopatrzył się żadnej przesłanki wynikającej z art. 89 k.p.a., które mogłyby uzasadniać konieczność przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Organ I instancji zwrócił się również pismem do geodety J. B., o odniesienie się do wniosku D. W. z 13 września 2011 r. w zakresie skorygowania protokołu z przeprowadzonych w dniu 15 lipca 2011 r. czynności rozgraniczających. W dniu 22 września 2011 r. geodeta uprawniony odnosząc się do wniosku strony o skorygowanie protokołu granicznego, podtrzymał jego treść uznając ten wniosek za bezzasadny. W związku z tym organ I instancji nie znalazł podstaw do sprostowania treści przedmiotowego protokołu. W tym stanie rzeczy nie ulega wątpliwości, że wszystkie istotne dla sprawy czynności zostały podjęte przed skierowaniem przez D. W. do Burmistrza Gminy T. w dniach 21 i 23 września 2011 r. wniosku o "usunięcie stanu naruszenia prawa" oraz wezwania do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu II SAB/Wr 54/09. Przedstawione wcześniej czynności świadczą o właściwym potraktowaniu wytycznych zamieszczonych w uzasadnieniu wyroku w sprawie. Na uwagę zasługuje, że jeszcze przed uzyskaniem od sądu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy Burmistrz Gminy T. stosując się do wskazań zawartych w nieprawomocnym orzeczeniu wyłonił geodetę uprawnionego mającego doprowadzić do rozgraniczenia nieruchomości. Dalej podkreślenia wymaga, że to właśnie z wniosku D. W. nie doszło do przeprowadzenia rozgraniczenia nieruchomości w pierwotnie ustalonym terminie - w dniu 1 czerwca 2011 r. Z uwagi na brak otrzymania wezwania do stawienia się na rozgraniczenie termin czynności rozgraniczenia został przełożony na 15 lipca 2011 r. Również kolejne czynności świadczą o właściwym potraktowaniu wytycznych zamieszczonych w uzasadnieniu wyroku w sprawie. Jedynie decyzja została wydana po wezwaniu do wykonania wyroku co również podyktowane było oczekiwaniem Burmistrza Gminy T. na udzielnie odpowiedzi geodety do wniosku D. W. z 13 września 2011 r. w zakresie skorygowania protokołu z przeprowadzonych w dniu 15 lipca 2011 r. czynności rozgraniczających. W dniu 22 września 2011 r. geodeta J. B. odnosząc się do wniosku strony o skorygowanie protokołu granicznego, podtrzymał jego treść uznając wniosek D. W. za bezzasadny. Reasumując, w ocenie Sądu przedłużenie prowadzonego postępowania nastąpiło wyłącznie z przyczyn zależnych od Państwa W.. W przedstawionych powyżej okolicznościach Sąd uznał, że Burmistrzowi Gminy T. nie można zarzucić niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2010r. sygn. akt II SAB/Wr 54/09 i stosownie do przepisu art. 151 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.