II SA/Wr 784/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Pismem z dnia 13 lutego 2008 r. skarżący A. H., reprezentowany przez adwokata P. S., wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 14 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Wr 784/06, doręczonego pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 stycznia 2008 r. Pismo to zostało wysłane listem poleconym w dniu 13 lutego 2008 r., przy czym nie uiszczono wpisu stałego od skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przewiduje dwa rodzaje wpisów: stosunkowy i stały. W myśl art. 221 powołanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Według § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosił 500 złotych, a zatem wpis od skargi kasacyjnej wynosił 250 złotych. Uwzględniając obowiązujące regulacje należy przyjąć, że wpis w wysokości stałej to zarówno wpis, którego wysokość jest wyrażona kwotowo, jak i taki, który stanowiąc ułamek określonej kwoty, ma jednoznacznie określoną wysokość. Zastrzeżenie dolnej granicy opłaty określa również wysokość stałą. Chociaż więc przepis § 3 powołanego wyżej rozporządzenia nie określa kwotowo wpisu należnego od skargi kasacyjnej, to jego wysokość nie budzi wątpliwości. Wprawdzie dla ustalenia wysokości wpisu w postaci ułamkowej części, niezbędne jest przeprowadzenie operacji rachunkowej, lecz gdy się zważy, że operacja ta polega na podzieleniu jednoznacznie określonej liczby przez dwa, nie można uznać, by stawiało to pełnomocnika przed trudnym zadaniem, a ponadto nie budzi żadnych wątpliwości, że wynik tej operacji może być tylko jeden. Usuwa to możliwość powoływania się na niepewność, niejasność co do wymagania, któremu reprezentowana przez pełnomocnika strona musi sprostać. Nie można przy tym abstrahować od istotnej okoliczności, że negatywne konsekwencje procesowe nie uiszczenia właściwego wpisu mają zastosowanie wyłącznie w wypadku, gdy dopełnienie właściwych czynności obciąża adwokata lub radcę prawnego, a więc osoby, które profesjonalnie zajmują się tego typu sprawami. W konsekwencji, wpis od skargi kasacyjnej wynoszący połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych, jest wartością stałą, a więc powinien być uiszczony przez wnoszącego skargę adwokata lub radcę prawnego bez wezwania do jego uiszczenia, czego jednak pełnomocnik w niniejszej sprawie nie uczynił (postanowienie NSA z dnia 7 maja 2004 r. sygn. akt FSK 572/04 - Prz.Podat. 2004/10/60). W tej sytuacji, zgodnie z art. 221 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak wyżej.