II SA/Wr 797/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Alicja Palus Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. i M.W. o wyłączenie sędziego H.K. w sprawie ze skargi D.W. i M.W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania bez pozwolenia na budowę robót budowlanych polegających na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia odrzucić wniosek o wyłączenie sędziego. Po myśli art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "u.p.s.a.", sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowo-administracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Zgodnie zaś z art. 19 u.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 u.p.s.a.). Stosownie do przepisu art. 22 § 4 u.p.s.a., ponowny wniosek o wyłączenie sędziego niezawierający podstaw wyłączenia albo oparty na tych samych okolicznościach, podlega odrzuceniu bez składania wyjaśnień przez sędziego, którego dotyczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie w dniu 2 maja 2013 r. skarżący złożyli wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu od orzekania w sprawie "dla dobra wymiaru sprawiedliwości, interesu publicznego, polskiego wymiaru sprawiedliwości i praw materialnych strony skarżącej". Ponadto – jak podnieśli skarżący - od dziesięciu lat nie otrzymali w Sądzie pomocy, ani Sąd nie chciał przeprowadzić dowodów uzupełniających z map geodezyjnych. Skarżący oświadczyli, że: "Znęcali się nad nami sędziowie WSA psychicznie i moralnie, dyskryminowali nas i pozbawiali prawa do obrony i nadal to robią". W piśmie złożonym w dniu 3 czerwca 2013 r. skarżący podnieśli, że wszystkie sprawy jakie toczyły się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu dotyczyły sporu z rodziną Z., Burmistrzem Gminy i Starostwa Powiatowego w T. oraz organami nadzoru budowlanego. Według skarżących, od 2003 r. Z. chwalili się, że mają wszystkie sprawy załatwione w Sądzie z sędziami i od niczego nie muszą się odwoływać, bowiem wszystko za nich załatwi organ i Sąd. Pod nadzorem Sądu układy budowały rodzinę Z. bez pozwoleń na budowę, bez aktów własności i zabierano skarżącym ich własność za łapówki gangów. Sąd karał ich grzywnami za wnioski dowodowe. Skarżący zarzucili sędziom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w tym sędziemu H.K., stronniczość i niesprawiedliwość, wykorzystywanie własnych stanowisk służbowych i Sądu do celów prywatnych, ochronę bezprawia i układów mafii, pozbawianie strony skarżącej prawa do dokumentów, prawa do rzetelnego procesu, prawa do obrony, a także naruszenie w sposób rażący szeregu norm konstytucyjnych i praw człowieka. Podnieśli, że w toczących się przed Sądem sprawach "brak było rozpraw administracyjnych i kompletu dokumentów", a dodatkowo sędziowie wyrzucali z akt dokumenty i przerabiali je. Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SO/Op 94/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, w tym m.in. sędziego H.F.-K.. Na rozprawie w dniu 28 lipca 2015 r. skarżąca zgłosiła ponowny wniosek o wyłączenie od rozpoznawania niniejszej sprawy sędziego H.K., ponieważ pozbawia skarżącą możliwości obrony, jest sędzią niesprawiedliwym, stronniczym i wszystkie sprawy są orzekane bez dokumentów. Na rozprawie tej Sąd postanowił wezwać skarżącą do uzupełniania braków formalnych powyższego wniosku poprzez uprawdopodobnienie, że przyczyna wyłączenia powstała dopiero teraz lub dopiero teraz stała się jej znana - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania. Pismem złożonym w dniu 3 sierpnia 2015 r. skarżący podali, że sędzia H.K. w kolejnej sprawie okazała się sędzią ogromnie niesprawiedliwym, stronniczym i nie chciała odroczyć rozprawy z uwagi na zbyt późne doręczenie skarżącej zawiadomienia o rozprawie na 6 dni przed rozprawą. Powodem takiego stanu jest fakt, że "z akt sprawy są powyrzucane dokumenty, są niekompletne". Sędzia nie była również przygotowana do rozprawy, na której "odczytała tylko decyzje i te fragmenty, co chciała". Pominęła wyjaśnienia i odwołanie strony skarżącej oraz wyjaśnienia z dnia 27 lipca 2015 r. i nie chciała, by skarżąca sama te dokumenty wyjaśniła Sądowi. Wyjaśnienia skarżąca mogła złożyć "po spięciu z Panią sędzią". Nieodroczenie rozprawy i niewyłączenie od orzekania sędziego H.K. było powodem tego, że sędzia przekracza swoje uprawnienia i wykorzystuje swoje stanowisko "do celów legalizowania dzikich i nielegalnych inwestycji w DWINB we W.". Lektura okoliczności podniesionych w ponownie złożonym przez skarżących wniosku o wyłączenie sędziego H.K. pozwala w pierwszej kolejności stwierdzić, że powyższy wniosek opiera się na tych samych okolicznościach, co uprzednio złożony i rozpatrzony wniosek o wyłączenie wyżej wymienionego sędziego. Skarżący powtórzyli ponownie, że sędzia pozbawia ich możliwości obrony, że jest sędzią niesprawiedliwym, stronniczym, że wszystkie sprawy są orzekane bez dokumentów (z akt sprawy są powyrzucane dokumenty), a sędzia przekracza swoje uprawnienia i wykorzystuje swoje stanowisko "do celów legalizowania dzikich i nielegalnych inwestycji w DWINB we W.". W odniesieniu do pozostałych okoliczności podniesionych we wniosku o wyłączenie sędziego, tj. że sędzia nie chciała odroczyć rozprawy z uwagi na zbyt późne doręczenie skarżącej zawiadomienia o rozprawie na 6 dni, że nie była przygotowana do rozprawy, że pominęła wyjaśnienia i odwołanie strony skarżącej oraz nie chciała by skarżąca sama te dokumenty wyjaśniła, Sąd stwierdził, że nie stanowią one podstaw wyłączenia. Przyczynami wyłączenia sędziego od orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 u.p.s.a. oraz jeżeli między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności jednak nie wystąpiła. Sąd stwierdził, że w stosunku do sędziego Haliny Kremis nie zachodzą okoliczności, o jakich mowa w art. 18 u.p.s.a. Wskazane przez skarżących okoliczności mogłyby ewentualnie stanowić zarzuty co do prowadzenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w sprawie i podstawy wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, pod warunkiem jednak, że uchybienia te mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe należało stwierdzić, że ponowny wniosek o wyłączenie sędziego jest oparty na tych samych okolicznościach, co poprzednio złożony oraz nie zawiera podstaw wyłączenia określonych w przytoczonych wyżej przepisach ustawowych. W tym stanie rzeczy zgodnie z art. 22 § 4 u.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.