II SA/Wr 797/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.W. i M.W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie wykonania bez pozwolenia na budowę robót budowlanych polegających na budowie zbiornika na nieczystości płynne postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek o wyłączenie sędziego H.K.. Pismem z dnia 5 października 2015 r. zażalenie na powyższe postanowienie złożyła D.W. i M.W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: a) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; b) odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3; c) umorzenie postępowania; d) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; e) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; f) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; g) odrzucenie wniosku o uzupełnienie wyroku albo odmowa jego uwzględnienia; h) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; i) odrzucenie skargi kasacyjnej; j) odrzucenie zażalenie; k) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; l) ukaranie grzywną. Ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konstruuje zatem instytucję zażalenia jako środka przysługującego od wyraźnie wskazanych w tej ustawie orzeczeń. Wśród tych orzeczeń nie znajduje się postanowienie odrzucające wniosek o wyłączenie sędziego. Zaskarżeniu podlega bowiem tylko postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie. Skoro zatem na kwestionowane przez małżonków W. postanowienie nie przysługuje zażalenie, zasadnym było odrzucenie złożonego przez nich zażalenia, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycja z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.