II SA/Wr 8/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]października 2019 r., Nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiocie rozbiórki samowolnie wybudowanych części garażu dwustanowiskowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W dniu [...].01.2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga M. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].10.2019 r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...].07.2019 r. w sprawie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego w stosunku do M. S. - zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Prezydenta [...] z [...].05.1996r. utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z [...].12.1996r., określonego w tytule wykonawczym z [...].06.1998 r. W treści skargi zawarty został skierowany, zarówno do organu odwoławczego jak i Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 3252 ze zm.) - zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd - na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem - w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z konstrukcji cytowanej normy prawnej wynika, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Skarżący zatem winien wykazać w przekonujący sposób, że zaskarżone postanowienie w razie jego wykonania spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub wyrządziłoby znaczną szkodę. Tymczasem w treści zgłoszonego wniosku brak jest jakiegokolwiek uzasadnienia zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Samo sformułowanie wniosku z powołaniem się na przepis, stanowiący jego podstawę prawną, bez wskazania skutków, jakie wykonanie zaskarżonego aktu miałoby na sytuację wnioskodawców nie stanowi wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w konsekwencji nie może skutkować uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania i podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Charakteru takiego ze swej istoty nie mają decyzje (postanowienia) odmowne, nienadające się do wykonania. Postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutu z uwagi na uchybienie terminu do jego wniesienia nie może wywołać skutków o jakich mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., gdyż postanowienie takie nie nadaje się do wykonania. Zaś przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej uregulowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Postanowienie oddalające zarzuty zgłoszone przez skarżących w postępowaniu egzekucyjnym, nie posiada przymiotu wykonalności, bowiem nie nakłada na adresata żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie, bądź w sposób przymusowy. Na marginesie należy również dodać, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość jedynie wstrzymania wykonania aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, na podstawie których prowadzona jest egzekucja, nie udziela natomiast kompetencji do wstrzymania samego postępowania egzekucyjnego. Wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwie jest wyłącznie w trybie określonym w ustawie z 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zob. postanowienia NSA z 28.05.2013 r., sygn. akt II FSK 1256/13 i z 11.04.2014 r., sygn. akt II OZ 350/1). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia.