II SA/Wr 80/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 czerwca 2022 r. wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy W. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 13 grudnia 2021 r. nr NRŚ—OR.7534.18.2021.KK w przedmiocie ustalenia odszkodowania z tytułu pozbawienia prawa własności nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca Gmina pismem z dnia 11 stycznia 2022 r. wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Wojewody Dolnośląskiego, utrzymującą w mocy decyzję Starosty Oławskiego o ustaleniu na rzecz I. sp. z o.o. w W. odszkodowania w wysokości 1 091 940,00 złotych. W skardze strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem spowoduje istotne ograniczenia możliwości wykonywanych zadań ustawowych, zaplanowanych i innych zobowiązań. Wskazano, że obecnie prowadzone jest postępowanie administracyjne dotyczące ustalenia odszkodowania za inną nieruchomość na kwotę ponad 2 mln złotych. Wyjaśniono, że skarżąca jest zaskoczona konicznością wypłaty odszkodowań, a aktualny deficyt w budżecie i tak wynosi 69.470.864 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., co powinno stać się przedmiotem oceny Sądu. Ocena ta jest zatem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Co najmniej należałoby uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku. W ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy wnioskodawczyni nie wykazała wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania. Gmina nie przedstawiła konkretnych argumentów oraz okoliczności w tym zakresie, nie wskazała nawet jaka to znaczna szkoda mogłaby zaistnieć w przypadku wykonania decyzji. Gmina we wniosku wskazała co prawda że na stronie BIP Gminy opublikowana jest uchwała budżetowa Gminy, jednakże trudno uznać to za uprawdopodobnienie okoliczności wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Gmina w treści wniosku nie wskazała nawet jakim budżetem dysponuje, jakie to postępowanie administracyjne się toczy w sprawie gdzie zobowiązana będzie do zapłaty ponad 2 mln złotych, ani kiedy ta kwota realnie będzie do zapłaty. Ogólnie podniesiono, że zapłata odszkodowania utrudni wykonanie innych zobowiązań, nie wskazując nawet w przybliżeniu jakich to zobowiązań. Dodatkowo Sąd nie dał wiary, że Gmina jest zaskoczona koniecznością wypłaty przedmiotowego postępowania. Decyzja o zatwierdzeniu podziału nieruchomości stała się ostateczna w 2011 r. i od tego czasu Gmina powinna była czynić starania o zabezpieczenie środków na wypłatę odszkodowania. Nadto, samo postępowanie o ustalenie odszkodowania toczy się od 2016 r., a wcześniejszą – uchyloną w toku instancji – decyzją z dnia 8 listopada 2018 r. Starosta orzekł o obowiązku zapłaty odszkodowania w wysokości 3 221 600 zł. Trudno więc mówić, że konieczność zapłaty odszkodowania zaskoczyła Gminę. Zaznaczyć należy, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia nie oznacza oceny zasadności skargi. Ewentualna niezgodność postanowienia administracyjnego z prawem, która co do zasady będzie przedmiotem oceny sądu w dalszym toku postępowania, jest kwestią niezależną od ochrony tymczasowej wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo, zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie o odmowie wstrzymanie będzie mogło być zmienione przez Sąd w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Mając powyższe na uwadze, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.