II SA/Wr 801/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo dotyczące sprecyzowania przez stronę treści żądania postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 5 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem stwierdzającym niedopuszczalność wniesienia zażalenia na pismo dotyczące sprecyzowania przez stronę treści żądania. Doręczając w dniu 30 września 2014 r. powyższe postanowienie skarżącej pouczono ją, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Pismem z dnia 6 października 2014 r. skarżąca złożyła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 5 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W rozpoznawanej sprawie - wbrew pouczeniu - skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącą, która nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a. Tym samym sporządzona osobiście przez D.W. skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 178 p.p.s.a. Mając zatem powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji postanowienia.