II SA/Wr 801/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w zakresie adaptacji pomieszczeń piwnicy na pomieszczenia socjalne oraz przebudowę pomieszczeń sklepowych w lokalu handlowym oraz umorzenia postępowania pierwszej instancji postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M.J. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. (Nr [...]) w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę w zakresie adaptacji pomieszczeń piwnicy na pomieszczenia socjalne oraz przebudowę pomieszczeń sklepowych w lokalu handlowym oraz umorzenia postępowania pierwszej instancji. Doręczając skarżącemu w dniu 29 stycznia 2015 r. powyższe rozstrzygnięcie tut. Sąd pouczył go, iż przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która pod rygorem odrzucenia powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznikiem patentowym – w sprawach własności przemysłowej. W dniu 28 lutego 2015 r. skarżący złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Stosownie do § 2 tego artykułu przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl z kolei § 3 art. 175 skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami; 2) rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. W rozpoznawanej sprawie - wbrew pouczeniu - skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, tylko osobiście przez skarżącego, który nie jest żadną z osób wymienionych w § 2 art. 175 p.p.s.a. Tym samym sporządzona osobiście przez skarżącego skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, co też orzeczono w sentencji kierując się dyspozycją z art. 178 p.p.s.a.