II SA/Wr 809/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 809/17 w sprawie ze skargi J. C. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę postanawia: I. przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej; II. wstrzymać wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 809/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 6 lutego 2018 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie. Na wniosek skarżącej sporządzono uzasadnienie tego wyroku. Przesyłkę zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem nadano do skarżącej w dniu 15 marca 2018 r., lecz w dniu 10 kwietnia 2018 r. złożono ją do akt sprawy jako dwukrotnie awizowaną i niepodjętą w terminie. W dniu 7 września 2018 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, a dodatkowo o wstrzymanie postępowania w przedmiocie rozbiórki budynku. Na uzasadnienie tego wniosku podano, że skarżąca nie wiedziała, że wysłano do niej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem – nie doręczono jej żadnego awiza. Skarżąca wskazała, że dowiedziała się o uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej w dniu 31 sierpnia 2018 r., bo w tym dniu otrzymała pismo z nadzoru budowlanego z informacją, że odbędzie się kontrola w zakresie wykonania rozbiórki budynku. Tę datę należy uznać za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżąca podkreśliła, że nigdy nie otrzymała awiza ww. przesyłki. Z oświadczenia złożonego przez listonosza (załączonego we wniosku), wynika, że pozostawił awizo w furtce ogrodzeniowej, położonej od strony ruchliwej ulicy w centrum wsi. Do wniosku skarżąca dołączyła zdjęcie posesji z furtką, w której listonosz pozostawił awizo. Skarżąca wskazała, że przypuszczalnie awizo wypadło z furtki i zgubiło się na ulicy. Jakieś zniszczone, nieczytelne awizo znalazła sąsiadka, która mieszka dom dalej. W załączeniu przedłożono jej oświadczenie. Dalej skarżąca podała, że w okresie, kiedy Sąd wysłał do niej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, przebywała na wcześniej wykupionym wyjeździe wypoczynkowym w górach. Spowodowane to było pogorszeniem się jej stanu zdrowia i stresem. W załączeniu przedłożono zaświadczenie z pensjonatu potwierdzające, że skarżąca przebywała w nim od dnia 12 marca 2018 r. do dnia 6 kwietnia 2018 r. Nadto skarżąca dodała, że w związku z uchybieniem terminu do złożenia skargi kasacyjnej organ nadzoru budowlanego oczekuje, że skarżąca sporny budynek rozbierze. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie lub wykonanie orzeczenia. Zdaniem skarżącej okolicznością uzasadniającą wstrzymanie rozbiórki jest to, że w razie uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu i uwzględnienia skargi kasacyjnej niezasadne będzie prowadzenie postępowania w sprawie rozbiórki budynku, która może przynieść nieodwracalne w swoim rodzaju skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Sąd stwierdził, że skarżąca niewątpliwie uchybiła terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyczyną uchybienia terminu było to, że skarżąca nie wiedziała o tym, że dwukrotnie awizowano jej przesyłkę zawierającą odpis wyroku z uzasadnieniem. Zdaniem Sądu wskazane we wniosku okoliczności i dołączone do niego dokumenty w postaci oświadczenia listonosza i sąsiadki skarżącej uprawdopodobniają, że istotnie skarżąca mogła nie otrzymać żadnego awiza ww. przesyłki, co pozbawiło ją faktycznie możliwości odebrania odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie niewątpliwie awiza były wystawiane, o czym świadczą adnotacje na kopercie znajdującej się w aktach (k. 55 akt sądowych), a więc związany z awizowaniem przesyłek skutek doręczenia (art. 73 p.p.s.a.) niewątpliwie nastąpił. Jednak skoro wystawione przez listonosza awiza zaginęły z przyczyn niezależnych od skarżącej, uznać trzeba, że skarżąca bez swojej winy uchybiła terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak bowiem podkreśla się w orzecznictwie sądowym, brak winy w uchybieniu terminu można stwierdzić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia terminu wyznaczonego przepisami prawa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 100/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu takie właśnie okoliczności wystąpiły w niniejszej sprawie. Nadto Sąd stwierdził, że syn skarżącej upoważniony przez nią, w dniu 3 września 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy, a wniosek o przywrócenie terminu wniesiono w dniu 7 września 2018 r., a więc skarżąca wniosek o przywrócenie terminu wniosła w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Sąd stwierdził zatem, że zostało uprawdopodobnione w wystarczającym stopniu, że skarżąca uchybiła terminu bez swojej winy. Uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a. zezwala na przyjęcie za wiarygodne istnienia faktów na podstawie bardziej lub mniej udokumentowanych twierdzeń strony. W świetle argumentacji zawartej we wniosku, Sąd uznał, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wobec tego należało na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowić jak w pkt I sentencji. Dalej wskazać należy, że zgodnie z art. 89 p.p.s.a. zgłoszenie wniosku o przywrócenie terminu nie wstrzymuje postępowania w sprawie ani wykonania orzeczenia. Sąd może jednak, stosownie do okoliczności, wstrzymać postępowanie lub wykonanie orzeczenia. Zdaniem Sądu przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania wyroku, w stosunku do którego skargę kasacyjną wniesiono – dlatego postanowiono jak w pkt II sentencji. Jednocześnie wskazać należy, że wstrzymanie wykonania pozostaje w mocy do czasu uprawomocnienia się postanowienia zawartego w pkt I sentencji niniejszego postanowienia. Po tym czasie uchylona zostanie prawomocność zaskarżonego wyroku, co spowoduje, że wykonanie zaskarżonej decyzji będzie wstrzymane zgodnie z postanowieniem nr [...] wydanym przez organ w dniu [...] r. (zob. art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a.). Uwzględniając powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.