II SA/Wr 810/96

uchyla zaskarżoną decyzję. Organ pierwszej instancji wyraźnie uzależnił realizację inwestycji od spełnienia warunków wynikających z przepisów szczególnych. Chodzi zatem o spełnienie ich na kolejnym etapie postępowania a więc przy ubieganiu się o wydanie pozwolenia na budowę. Organ II instancji mając na uwadze art. 138 par. Kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. (...) Przepis art. 138 par. 2 Kpa, na podstawie którego organ II instancji wydał zaskarżoną decyzję przewiduje, że organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Oznacza to, że możliwość czysto legislacyjnego załatwienia sprawy traktowana jest wyjątkowo, Zasadą jest, że zasadnicze decyzje tego organu są przede wszystkim merytoryczne - przewidziane w art. 138 par. 1 Kpa. Chodzi więc o to, że o ile sprawa nie wymaga dodatkowego wyjaśnienia w całości lub znacznej części, organ odwoławczy ma obowiązek orzec co do istoty sprawy. Organ odwoławczy mający wątpliwości co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, powinien przeprowadzić także postępowanie dowodowe uzupełniające zgodnie z art. 136 Kpa. Organ odwoławczy (...) ogranicza się w swojej decyzji do badania istnienia podstaw w tym samym kierunku a wynikających z przepisów szczególnych a więc kolejnego etapu postępowania - projektowania, budowy czyli wydania pozwolenia na budowę. Uprawnienia w tym zakresie nie leżą w kompetencji tego postępowania i organu odwoławczego. Oznacza to uchylenie się organu od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Należy przy tym podkreślić, że zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 i 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415/ organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy, zagospodarowania terenu nie może nawet w treści tej decyzji rozstrzygać o warunkach techniczno-budowlanych obiektów podlegających zatwierdzeniu przez organ nadzoru budowlanego w trybie art. 34 ust. 4 i art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 7 lipca 1997 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Skoro organ ten nie może nawet rozstrzygać, to zbędne staje się dokonywanie takich ustaleń na tym etapie postępowania.