II SA/Wr 814/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Malwina Jaworska-Wołyniak po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 30 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 244/18 postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 10 października 2019 r. (sygn. akt II SA/Wr 244/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie uwzględnił skargi A. O. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 lutego 2018 r. (nr 208/2018) w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego wybudowanego bez pozwolenia na budowę i w pkt. I oddalił skargę w całości a w pkt. II przyznał na rzecz adw. Ł. M. wynagrodzenie tytułem kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika wyznaczonego w ramach udzielonego skarżącemu prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 16 lipca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Pismem z dnia 6 listopada 2025 r. A. O. złożył osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 244/18. W wykonaniu zarządzenia przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 listopada 2025 r. wezwano, ustanowionego w sprawie II SA/Wr 244/18 pełnomocnika z urzędu - adw. Ł. M. - do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez złożenie 1 egz. odpisu skargi oraz wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie żądania czy strona skarżąca domaga się uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 8 grudnia 2025 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie usunął oznaczonych braków formalnych skargi, a przesłał do tut. Sądu pismo, w którym wskazał, iż zgodnie z zarządzeniem Okręgowej Rady Adwokackiej we W. został wyznaczony do reprezentowania skarżącego w postępowaniu w sprawie II SA/Wr 244/18 i po jego zakończeniu, wyznaczenie to wygasło. W związku z tym brak jest podstaw do uznania, iż wyznaczenie jego osoby jako pełnomocnika w sprawie obowiązuje nadal, a nawet gdyby, to jeśli skarga o wznowienie została wniesiona przez skarżącego osobiście, to wezwanie w przedmiocie braków formalnych, również winno być skierowane bezpośrednio do niego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis zaś z art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wyznaczony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, o którym mowa, jest terminem ustawowym, który nie może być przedłużany ani skracany. W sytuacji więc, gdy strona w tym terminie nie usunie braków formalnych skargi, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Powyższa sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. W jej realiach, wbrew prawidłowemu i jednoznacznie sformułowanemu wezwaniu, strona skarżąca nie uzupełniła oznaczonych braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, co też musiało skutkować jej odrzuceniem, gdyż skardze nie można było nadać dalszego biegu. W tych okolicznościach, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia. Odnosząc się do pisma procesowego pełnomocnika skarżącego należy wskazać, że w sposób prawidłowy, do niego jako pełnomocnika zostało skierowane wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. Mając bowiem na uwadze wiążącą (art. 269 § 1 p.p.s.a.) uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II GPS 2/10, należy podkreślić, że prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu obejmuje również prawo do reprezentowania strony w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Nadto, w przypadku przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika nie budzi wątpliwości, że tak ustanowiony pełnomocnik jest pełnomocnikiem którego umocowanie (zakres pełnomocnictwa) wyznacza przepis art. 39 p.p.s.a., a więc pełnomocnictwo to obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Sposób sformułowania tego przepisu wskazuje wyraźnie, iż chodzi o umocowanie do wszystkich czynności w sprawie, a nie o czynności w określonym postępowaniu w sprawie.