II SA/Wr 815/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika Z.L. ustanowionego z urzędu adwokata A.H. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z.L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowy i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego o klatkę schodową przy ul. [...] we W. p o s t a n a w i a przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi A.H. kwotę 180 zł (słownie: sto osiemdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia za czynności w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej podwyższoną o 22% podatek VAT w wysokości 39,60 zł (słownie: trzydzieści dziewięć złotych 60/100 groszy). Wyrokiem z dnia 19 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z.L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D.D. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej o klatkę schodową przy ul. [...] (działka nr [...], AM-42, obręb [...]) we W. W dniu 12 września 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Po rozpatrzeniu tego wniosku, referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (postanowienie z dnia 11 października 2007 r.). Pismem z dnia 8 listopada 2007 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik Z.L. adwokat A.H. przedstawił opinię prawną, uzasadniającą odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia braku podstaw do jej wniesienia. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie, o którym mowa w powyższym artykule, przyznaje się pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach przyznanego stronie prawa pomocy zarówno w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej, ale również – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Określając wysokość wynagrodzenia za czynności adwokata w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków, Sąd kierował się przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). I tak zgodnie § 2 ust. 2 tego rozporządzenia - podstawę zasądzenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Po myśli zaś § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b). Zgodnie zaś z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 240 zł. Uwzględniając powyższe przepisy, pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w niniejszej sprawie należało przyznać opłatę za czynności w wysokości 180 złotych. Określoną powyżej opłatę za czynności (180 zł) należało ponadto, na podstawie § 2 ust. 3 rozporządzenia, który stanowi, iż w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach - podwyższyć o podatek w wysokości 22%, tj. o kwotę 39,60 zł. Ponadto, zgodnie § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie pełnomocnik adwokat A.H. dołączył do opinii prawnej oświadczenie o braku opłacenia w całości kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, Sąd przyznał pełnomocnikowi - na podstawie art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 ust. 2 i ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – wynagrodzenie w łącznej kwocie 219,60 zł. Stąd orzeczono jak w sentencji.