II SA/Wr 815/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, , , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu Z.L. od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 20 listopada 2007 r. (sygn. akt II SA/Wr 815/06) o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z.L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowy i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw. Wyrokiem z dnia 19 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z.L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D.D. pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej o klatkę schodową przy ul. B. (działka nr [...], AM-42, obręb Ż.) we W. W dniu 12 września 2007 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Po rozpatrzeniu tego wniosku, referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (postanowienie z dnia 11 października 2007 r.). Pismem z dnia 8 listopada 2007 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik Z.L. adwokat A.H. przedstawił opinię prawną, uzasadniającą odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej wobec stwierdzenia braku podstaw do jej wniesienia. Skarżąca w dniu 16 listopada 2007 r. nadesłała pismo, w którym wniosła o wyznaczenie innego pełnomocnika w tej sprawie, ponieważ adwokat A.H. odmówił sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. W dniu 20 listopada 2007 r. referendarz sądowy wydał postanowienie, którym umorzył postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 16 listopada 2007 r. Pismem z dnia 3 grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw od tego postanowienia, zarzucając obrazę przepisów prawa procesowego, która miała wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a to art. 161 i 243 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegającą na błędnej wykładni i niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu, poprzez niesłuszne przyjęcie, że stronie nie przysługuje prawo do wystąpienia z ponownym wnioskiem w zakresie przyznania jej pomocy prawnej w sytuacji, gdy strona wnosi o innego pełnomocnika z urzędu. Mając na względzie powyższe, pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi do rozpoznania wniosku Z.L. o udzielenie prawa pomocy poprzez przyznanie jej innego pełnomocnika, po uprzednim zwróceniu się ze stosownym wnioskiem do Okręgowej Rady Adwokackiej we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W myśl zaś art. 258 § 2 pkt 6-8 - czynnościami w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy, które mogą być wykonywane przez referendarza sądowego, są: wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania (pkt 6); wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy (pkt 7); wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków (pkt 8). W rozpatrywanej sprawie sprzeciw został wniesiony od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2007 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy, które zostało podjęte na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 194 § 1 powołanej ustawy - zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Z powyższych przepisów wynika zatem, iż od postanowienia referendarza sądowego o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przysługuje żaden środek zaskarżenia ani sprzeciw ani zażalenie. Takie też pouczenie zawarto, przesyłając postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 listopada 2007 r. skarżącej. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, iż przedmiotowy sprzeciw od postanowienia o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy należało, po myśli art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucić jako niedopuszczalny. Z powyższych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.