II SA/Wr 816/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Nadto wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi. Wezwania zawierały pouczenie, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, będzie skutkować jej odrzuceniem. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 27 grudnia 2016 r. (dowód doręczenia: k. 13 akt sądowych). Jak wynika z akt sądowych, wymaganego wpisu sądowego od skargi nie uiszczono, ani nie doręczono podpisanej własnoręcznie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W związku z powyższym wezwano skarżącego do uzupełnienia braku skargi. Jak już była o tym mowa, wezwanie zostało doręczone w dniu 27 grudnia 2016 r. Termin 7-dniowy do uzupełnienia braku skargi upływał zatem z dniem 3 stycznia 2017 r. W tym terminie wymieniony brak skargi nie został uzupełniony. W tym samym terminie skarżący nie uzupełnił również braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi. Złożona skarga – co widać na pierwszy rzut oka – stanowi jedynie kserokopię, a więc nie jest dokumentem oryginalnie podpisanym przez skarżącego. Tymczasem zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Nie budzi zatem wątpliwości, że gdy pismo sporządza osoba fizyczna, to ona musi je podpisać. Podpis taki musi być własnoręczny. Konieczne było więc uznanie, że skarga jest niepodpisana i wezwanie do uzupełnienia tego braku. Skarżący jednak skargi nie podpisał, co skutkuje tym, że jest ona dotknięta brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.