II SA/Wr 818/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. we W. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia 19 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu urządzenia i utrzymywania pasów przeciwpożarowych zlokalizowanych na terenach leśnych wzdłuż linii kolejowych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji A. we W., wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, skargę na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej we W. z dnia 19 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu urządzenia i utrzymywania pasów przeciwpożarowych zlokalizowanych na terenach leśnych wzdłuż linii kolejowych, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego, trudnych do odwrócenia skutków związanych z dokonaniem przez skarżącego czynność do których nie jest zobowiązany. Skarżący jako podstawę wniosku wskazał art. 61 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z przesłanych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych, D. Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i nie wydał jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w jego przedmiocie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zauważyć, że wprawdzie formułując ten wniosek pełnomocnik strony skarżącej powołał przepis art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., który skierowany jest do organu administracji publicznej, jednak organ odwoławczy nie wydał jakiegokolwiek rozstrzygnięcia w jego przedmiocie, dlatego też kierując się zasadami ekonomiki procesowej - uwzględniając, że akta administracyjne są już w tut. sądzie, a także biorąc pod uwagę, że sam wniosek oparty został o treść przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd rozpoznał wniosek w trybie przewidzianym w tym przepisie. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, powinno wskazywać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania jest zasadne, tj. ma podstawy w świetle podanych okoliczności. Brak bowiem we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, wskazania okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest brakiem formalnym wniosku, podlegającym uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stanowi bowiem brak przesłanek zastosowania wstrzymania wykonania aktu i powoduje odmowę wstrzymania jego wykonania. W rozpoznawanej sprawie reprezentujący stronę skarżącą zawodowy pełnomocnik, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie podał żadnych konkretnych okoliczności uzasadniających, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczył się jedynie do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego, trudnych do odwrócenia skutków związanych z dokonaniem przez skarżącego czynność do których nie jest zobowiązany, bez wyjaśnienia jakie konkretnie okoliczności ma na uwadze. W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy jedynie podkreślić, że wszelkie zarzuty, dotyczące zaskarżonej decyzji będą podlegały ocenie Sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.