II SA/Wr 823/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ireneusz Dukiel, Sędziowie Sędzia WSA - Olga Białek, Sędzia WSA - Anna Siedlecka (spr.), , Protokolant asystent sędziego - Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących: montaż na wieży żelbetowej tablicy reklamowej, montaż turbiny wiatrowej za pomocą konstrukcji wsporczej-masztu wolnostojącego, ułożenie kabla energetycznego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent W. – podając w podstawie prawnej art. 28, art. 33 ust. 1, art, 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 92 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym – po rozpatrzeniu wniosku A. S.A. z siedzibą w W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na wykonanie robót budowlanych, polegających na rozbudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...] poprzez montaż na wieży żelbetowej tablicy reklamowej na wysokości 16,7 m nad poziomem terenu, montaż turbiny wiatrowej za pomocą konstrukcji wsporczej – masztu wolnostojącego o wysokości 9,0 m (konstrukcja systemowa), ułożenie kabla energetycznego niskiego napięcia przy ulicy K. [...] we W. (działka nr 6/3, AM-[...], obręb P., kategoria obiektu: VIII – inne budowle). Wskazano, że obszar oddziaływania obiektu, o którym mowa w art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obejmuje nieruchomość we W.: dz. nr 6/3, AM-[...], obr. P., dz. nr 4, AM-[...], obr. P., dz. nr 7, AM-[...], obr. P., dz. nr 1, AM-[...], obr. P.. Na uzasadnienie swojej decyzji Prezydent W. podał, że dnia 14.05.2012 r. do organu wpłynął wniosek inwestora A. S.A. z siedzibą przy al. J. [...] w W. o zatwierdzenie projektu budowlanego oraz wydanie decyzji pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na rozbudowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...] poprzez: montaż na wieży żelbetowej tablicy reklamowej na wysokości 16,7 m n. p. t., montaż turbiny wiatrowej za pomocą konstrukcji wsporczej - masztu wolnostojącego o wysokości 9,0 m (konstrukcja systemowa), ułożenie kabla energetycznego nn przy ul. K. [...] we W. (dz. nr 6/3, AM-[...], obr. P.) Dalej wskazano, że organ dnia 28.05.2012r. powiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie oraz przysługującym im prawie do czynnego udziału w każdym jego stadium. Strony skorzystały z uprawnień wynikających z art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego tj. możliwości wzięcia czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym poprzez przeglądanie akt sprawy oraz możliwości wypowiadania się w sprawie zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań. Dnia 05.06.2012 r. w siedzibie Urzędu Miejskiego udostępniono A. K. akta sprawy do wglądu. Dnia 14.06.2012 r. oraz dnia 03.07.2012 r. wpłynęły pisma od jednej ze stron postępowania wyrażające sprzeciw dla wnioskowanej inwestycji. Strona składa zdecydowany sprzeciw wobec planowanej inwestycji wskazując, iż wnioskowana inwestycja ogranicza jej teren oraz że zrealizowanie wszystkich planowanych inwestycji doprowadziło do odcięcia strony od światła, zasłonięcia widoku i dostępu do drogi publicznej oraz wskazuje kwestie pogorszenia swojego stanu zdrowia. W ocenie organu przedmiotowa inwestycja polegająca na montażu turbiny wiatrowej za pomocą konstrukcji wsporczej - masztu wolnostojącego o wysokości 9,0 m oraz montażu na wieży żelbetowej tablicy reklamowej na wysokości 16,7 m n. p. t. nie odcina strony od światła, nie zasłania widoku oraz nie ogranicza dostępu do drogi publicznej (planowana inwestycja zlokalizowana będzie w odległości powyżej 14 m - zgodnie z załączonym projektem zagospodarowania terenu od granicy działki nr 4, AM-[...], obr. P., której właścicielem test strona wnosząca sprzeciw). Ponadto podkreślono, iż organ nie posiada kompetencji co do oceny stanu zdrowia strony oraz oddziaływania planowanej inwestycji na zdrowie strony. Inwestor przedłożył organowi projekt budowlany do którego załączono "Kartę informacyjną przedsięwzięcia wraz z identyfikacją przedsięwzięcia w zakresie procedury oceny oddziaływania na środowisko" opracowaną przez dr. inż. J. S.. Z tej dokumentacji wynika, iż projektowana inwestycja polegająca na montażu turbiny wiatrowej "uwarunkowana jest potrzebą zapewnienia dodatkowego źródła zasilania w energię elektryczną dla urządzeń stanowiących wyposażenie stacji bazowej w szczególności na wypadek braku zasilania z sieci niskiego napięcia, należącej do zakładu energetycznego" oraz że "montaż urządzeń stanowiących dodatkowe źródło zasilania w energię elektryczną, charakteryzujących się zerową emisją gazów pyłów, powoduje zmniejszenie zapotrzebowania na energię elektryczną pobieraną z sieci energetycznej, w efekcie przyczynia się do zmniejszenia emisji zanieczyszczeń atmosferycznych wytwarzanych przez elektrownie konwencjonalne"- str. 54 projektu budowlanego. Ponadto w dokumentacji wskazano, iż "z uwagi na charakter przedsięwzięcia projektowane urządzenie nie wprowadza zanieczyszczeń do gleby, powietrza ani nie zanieczyszcza wód powierzchniowych zarówno w okresie budowy, jak również funkcjonowania i likwidacji stacji bazowych" - str. 55 projektu budowlanego. "Natomiast jedyną formą oddziaływania planowanego do zainstalowania urządzenia może być wytwarzanie odpadów na etapie budowy i eksploatacji oraz hałas obracającego się wirnika turbiny wiatrowej" - str. 55 projektu budowlanego. Autor opracowania wskazuje, iż "w przypadku projektowanego przedsięwzięcia głównym źródłem hałasu będzie szum łopat obracającego się wirnika turbiny wiatrowej, charakterystyczny dla tego typu urządzeń, związany z oporami aerodynamicznymi towarzyszącymi pracy łopat. Natomiast wielkość immisji zależy przede wszystkim od odległości pomiędzy pracującym wirnikiem a odbiorcą dźwięku" - str. 57 projektu budowlanego. Podsumowując obszerną analizę klimatu akustycznego opracowaną dla planowanej inwestycji, autor opracowania wskazał iż "montaż turbiny wiatrowej oraz hałas wytwarzany przez obracający się wirnik turbiny nie będzie powodować ograniczeń w normalnym użytkowaniu zabudowy i terenu wokół stacji bazowej, jak również nie spowoduje pogorszenia stanu środowiska w jej sąsiedztwie oraz nie spowoduje zagrożenia dla żadnego z elementów środowiska. Ponadto w związku z funkcjonowaniem urządzenia nie wystąpi przekroczenie norm dopuszczalnego poziomu hałasu, zarówno w porze dnia i nocy, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. Nr 120 poz. 826 z 2007 r."- str. 61 projektu budowlanego. Ponadto w wyżej wymienionej dokumentacji wskazano, iż projektowane przedsięwzięcie polegające na montażu urządzenia stanowiącego dodatkowe źródło energii elektrycznej w postaci turbiny wiatrowej, biorąc pod uwagę niewielkie wymiary urządzenia, nie będzie w ogóle oddziaływać na obszar Natura 2000 oraz nie jest zaliczone do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym wskazano również, że projektowana inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Kolejno podano, że Prezydent W. dnia [...] r. postanowieniem nr [...] nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia wniosku, na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy - Prawo budowlane, m.in. poprzez przedłożenie stanowiska właściwego organu ochrony środowiska (Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego W.) w sprawie montażu turbiny wiatrowej i jej oddziaływania na środowisko (na podstawie art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane). Pełnomocnik inwestora złożył uzupełnienie wniosku oraz przedłożył poprawiony projekt budowlany, który spełnia wymogi rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Projekt budowlany został wykonany i sprawdzony zgodnie z art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnymi - na dzień opracowania projektu - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy. Ponadto autorzy projektu dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej - na podstawie art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Do projektu budowlanego inwestor zgodnie z żądaniem organu przedłożył stanowisko Wydziału Środowiska i Rolnictwa - pismo z dnia 29.06.2012 r. w sprawie kwalifikacji instalacji w zakresie konieczności uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na montażu turbiny wiatrowej, które potwierdza stanowisko zawarte w załączonej oraz wyżej cytowanej "Karcie informacyjnej przedsięwzięcia wraz z identyfikacją przedsięwzięcia w zakresie procedury oceny oddziaływania na środowisko" opracowanej przez dr. inż. J. S.. W ocenie Wydziału Środowiska i Rolnictwa wynika, iż "przedsięwzięcie będzie zlokalizowane poza granicami parków narodowych, parków krajobrazowych, rezerwatów przyrody, obszarów chronionego krajobrazu, obszarami Natura 2000, użytków ekologicznych oraz poza zespołami przyrodniczo - krajobrazowymi, wyszczególnionymi jako formy ochrony przyrody, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy o ochronie przyrody. Projektowane zamierzenie inwestycyjne nie będzie znacząco oddziaływać na obszary Natura 2000". oraz że "wobec powyższego inwestycja polegająca na montażu turbiny wiatrowej, o mocy nominalnej 3kW, na maszcie wolnostojącym o wysokości 9 m n.p.t na terenie stacji bazowej telefonii cyfrowej [...] nr [...] przy ul. K. [...] we W., gdzie brak wyżej wyszczególnionych form ochrony przyrody, nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W związku z powyższym, realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a tym samym przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko". Następnie Prezydent W. stwierdził, że wnioskowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego trasy łączącej Obwodnicę Śródmiejską z W. Wyspą we W., uchwalonego przez Radę Miejską W. uchwałą nr [...] z dnia [...] r. Do wniosku inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane. Po złożeniu przez pełnomocnika inwestora uzupełnienia wniosku i spełnieniu nałożonych obowiązków wynikających z postanowienia organu nr [...] z dnia [...] r. oraz po przedłożeniu poprawionych egzemplarzy projektów, organ dnia [...] r. zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego i umożliwił stronom wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań w terminie do dnia 12.07.2012 r. Strony nie skorzystały z wyżej wymienionego uprawnienia. W konkluzji wskazano, że po dokonaniu analizy całości akt sprawy, przedłożonej dokumentacji prowadzący postępowanie organ administracji architektoniczno-budowlanej, działając zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo Budowlane, stwierdził, że przedłożony projekt jest kompletny i wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, poza tym spełnia warunki określone przepisem art. 32 ust. 4 i art. 33 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, niezbędne do wydania wnioskowanej decyzji, wynikające z art. 35 ust. 4 ustawy. Odwołanie do Wojewody D. od opisanej decyzji Prezydenta W. wniosła B. L.. Wskazała, że planowana inwestycja narusza jej prawo własności nieruchomości położonej w sąsiedztwie inwestycji. Planowana inwestycja będzie przysłaniać widok z okien, a ponadto jest sprzeczna z przepisami o ochronie środowiska i wpłynie niekorzystnie na stan zdrowia odwołującej się. Następnie Wojewoda D. decyzją z dnia [...] r. nr [...] – powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane – po rozpatrzeniu odwołania B. L. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W.. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewoda D. wskazał, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego trasy łączącej Obwodnicę Śródmiejską z W. Wyspą we W., zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej W. z dnia [...]r. Nr [...] (Dz.Urz. Woj.Doln. Nr [...]), obszar objęty inwestycją usytuowany jest na terenie, oznaczonym na rysunku planu symbolem 1U- tereny zabudowy usługowej. Zgodnie z § 13 ust. 1 powołanego planu, dla terenu oznaczonego na rysunku planu symbolem 1U ustala się następujące kategorie i grupy kategorii przeznaczenia terenu: 1) podstawowe: a) usługi 1, b) zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna; 2) uzupełniające: a) usługi 2, b) obiekty do parkowania, c) skwery, d) infrastruktura drogowa, e) urządzenia infrastruktury technicznej. Dopuszcza się nośniki reklamowe o powierzchni tablicy reklamowej nie większej niż 10 m2 (§ 13 ust. 2 pkt 9). Stosownie do postanowień § 4 ust. 3 planu, na każdym terenie dopuszcza się zieleń i urządzenia budowlane towarzyszące kategoriom przeznaczenia dopuszczonym na tym terenie. Kolejno podano, że z akt sprawy przekazanych organowi odwoławczemu wynika, że na działce 6/3, AM-[...], obręb P., objętej inwestycją znajduje się Stacja Bazowa Telefonii Cyfrowej sieci "[...]" nr [...], w skład której wchodzi: wieża żelbetowa typu Pfleider o wysokości całkowitej, wraz z odgromnikami, 65 m, anteny sektorowe i radioliniowe zamocowane za pomocą konstrukcji wsporczych na wieży, urządzenia teletechniczne typu Indoor zlokalizowane w kontenerze ustawionym u podstawy wieży oraz przyłącze energetyczne. W ramach projektowanej inwestycji, przedłożony projekt budowlany zakłada montaż na istniejącej wieży żelbetowej tablicy reklamowej na poziomie 16,7 m. Tablica o powierzchni 9,6 m2 wykonana będzie z elastycznego materiału w postaci przepuszczalnej siatki usztywnionej wokół krawędzi i owiniętej wokół trzonu wieży. Niezależnie od powyższego projekt zakłada montaż na gruncie urządzenia stanowiącego dodatkowe źródło zasilania w energię elektryczną w postaci turbiny wiatrowej oraz ułożenie kabla zasilającego urządzenia w kontenerze od projektowanej turbiny. Zdaniem organu odwoławczego, analiza przedłożonego projektu budowlanego wskazuje, że podstawową formą oddziaływania projektowanego urządzenia, mającego stanowić dodatkowe źródło zasilania w energię elektryczną urządzeń stacji bazowej, będzie hałas wytwarzany przez obracające się wirniki turbiny. Dopuszczalne poziomy hałasu określone zostały w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826). Powołane rozporządzenie w § 1 określa zróżnicowane dopuszczalne poziomy hałasu określone wskaźnikami hałasu LDWN, LN, LAeq D i LAeq N dla poszczególnych form zagospodarowania terenu. Klasyfikacji otoczenia terenu inwestycji pod względem dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku dokonuje się na podstawie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego bądź na podstawie faktycznego zagospodarowania i wykorzystywania terenu inwestycji oraz terenów sąsiednich (art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008r. nr 25, poz. 150 z późn. zm.). Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego trasy łączącej Obwodnicę Śródmiejską z W. Wyspą we W., działka objęta inwestycją położona jest na obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem Ul, na którym obok zabudowy usługowej dopuszcza się zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Dla tego typu terenów obowiązują następujące wartości dopuszczalne: LAeq D = 50 dB dla 8 najmniej korzystnych, kolejnych godzin pory dnia (w godz. od 6:00 do 22:00), LAeq N = 40 dB dla 1 najmniej korzystnej godziny nocy (w godz.: od 22:00 do 6:00). Na podstawie karty katalogowej urządzenia, moc akustyczna turbiny wiatrowej (jako punktowego źródła hałasu) wynosi max 59 dB. Dla tak przyjętego źródła hałasu graniczna izofona 40 dB przebiega w odległości ok. 15 m od źródła hałasu a w jej obrębie nie znajdują się żadne obiekty budowlane. Zawarta w projekcie budowlanym analiza klimatu akustycznego opracowana przez dr. inż. J. S. wskazuje zatem, że działanie turbiny wiatrowej, zarówno w porze dziennej jak i nocnej nie przekroczy dopuszczalnego poziomu hałasu oraz nie będzie uciążliwe dla ludzi i środowiska pod względem akustycznym. Niezależnie od powyższego inwestor dołączył do akt sprawy stanowisko Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego W., z dnia 29 czerwca 2012 r., z którego wynika, że inwestycja polegająca na montażu turbiny wiatrowej o mocy nominalnej 3 kW na maszcie wolnostojącym o wysokości 9 m n. p. t. na terenie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...] przy ul. K. [...] we W. nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczącą oddziaływać na środowisko (Dz. u. Nr 213, poz. 1397). W dalszej części uzasadnienia Wojewoda D. stwierdził, że akta sprawy przekazane organowi odwoławczemu wskazują że inwestycja objęta wnioskiem nie kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w związku z czym realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Projektowana inwestycja pozostaje w zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz warunkami technicznymi a załączony do wniosku projekt budowlany został sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia. Projektant opracowując projekt budowlany zobowiązany jest sporządzić go w sposób zgodny z wymaganiami ustawy Prawo budowlane, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Oświadczenie powyższej treści dołączone zostało do projektu budowlanego, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji powtórzył za organem pierwszej instancji, że projektowana inwestycja, zlokalizowana w odległości ok. 20 m od budynku B. L., posadowionego na działce nr 4, AM- [...], obręb P., nie pozbawi jej dostępu do drogi publicznej ani nie będzie miała wpływu na przesłanianie należącego do niej budynku. Z akt sprawy wynika również, że poziom hałasu emitowany przez projektowaną turbinę wiatrową nie przekroczy dopuszczalnego poziomu hałasu określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na ostateczną decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] wniosła B. L.. Zarzuciła, że decyzja została wydana wbrew przepisom prawa cywilnego, prawa ochrony środowiska oraz wbrew zasadom współżycia społecznego. Zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając skargę B. L. stwierdziła, że przywoływane przez organ analizy i opinie dotyczące oddziaływania na środowisko, w tym hałasu, są tendencyjne i służą tylko poparciu twierdzeń inwestora. Skarżąca oświadczyła, że sprzeciwia się realizacji inwestycji, a uchylona powinna zostać również decyzja Prezydenta W.. Odpowiadając na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. W dniu 28 grudnia 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącej, w którym podtrzymała ona skargę, wskazując, że organy zignorowały jej wniosek o przeprowadzenie wizji lokalnej na jej nieruchomości. Podkreśliła, że nie zgadza się na realizację spornej inwestycji. Do pisma dołączono kserokopię orzeczenia Powiatowego Urzędu Repatriacyjnego we W. nr [...] z dnia [...] r. potwierdzającego prawo do osiedlenia się na Ziemiach Odzyskanych oraz kopie rysunków stanowiących załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę, a także dwie fotografie przedstawiające sporną wieżę. W kolejnym piśmie procesowym złożonym w dniu 7 marca 2013 r. skarżąca powtórzyła zarzuty zawarte w skardze, dodając, że kolejne decyzje dotyczące inwestycji uprzywilejowują inwestora oraz wynajmującego inwestorowi nieruchomość (jej sąsiada A. K.), podczas gdy jej pozycja jako właścicielki działki sąsiadującej z inwestycją jest ignorowana przez organy. W dniu 13 marca 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącej zawierające oświadczenie, że realizacja spornej inwestycji negatywnie wpływa na jej stan zdrowia. Nadto skarżąca wniosła o przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego z dołączonych kserokopii następujących dokumentów: świadectwo sądowo-lekarskich oględzin ciała z dnia [...] r., informacja dla lekarza kierującego, karty informacyjne leczenia szpitalnego, petycja mieszkańców obrębu P. z dnia [...] r., odpowiedź na zawiadomienie z dnia [...] r., wniosek o doręczenie wyroku Sądu Rejonowego oraz wyrok Sądu Rejonowego dla W. z dnia [...] r. (sygn. akt [...]). Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w dniu 14 marca 2013 r. skarżąca podtrzymała skargę i wnioski w niej zawarte. Uczestnik postępowania A. K. wniósł o oddalenie skargi w całości. Ponadto Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe zawarte w piśmie procesowym z dnia 13 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega uwzględnieniu. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Nakłada to na sąd obowiązek oceny zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, jak i przepisami postępowania administracyjnego, a w razie stwierdzenia naruszenia przepisów, dokonania oceny wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Ustalenia te sąd przeprowadza wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu i w ich toku, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną w niej podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako ,,p.p.s.a."). Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt organu administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że został on wydany z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też przepisu prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. lub w innych ustawach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Przedmiotem kontroli sądu była decyzja Wojewody D. z dnia [...] r.(Nr [...]) utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. (Nr [...]), którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na wykonanie robót budowlanych obejmujących: montaż na wieży żelbetowej tablicy reklamowej na wysokości 16,7 m n.p.t., montaż turbiny wiatrowej za pomocą konstrukcji wsporczej – masztu wolnostojącego o wysokości 9 m (konstrukcja systemowa), ułożenie kabla energetycznego nn przy ul. K. [...] we W. na działce nr 6/3, AM-[...] obręb P.. Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ dokonuje sprawdzeń w zakresie określonym w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. W razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 art. 35 oraz art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wymogi odnośnie zawartości projektu budowlanego określone zostały w art. 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( j. t. Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.). Zgodnie z art. 34 ust. 3 tej ustawy projekt budowlany powinien zawierać m.in. - projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich (podkreślenie sądu). W rozporządzeniu wykonawczym do ustawy Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2012 r. poz. 462) w § 1 wskazano, że rozporządzenie określa w szczególności szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego, stanowiącego podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. I tak w § 8 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia zawarto wymóg, aby część rysunkowa projektu budowlanego określała granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, zasięg obszaru ograniczonego użytkowania(...). W przedłożonych sądowi aktach administracyjnych badanej sprawy, a konkretnie w zatwierdzonym projekcie budowlanym brak jest istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy informacji, a mianowicie w pkt. 2 części opisowej projektu zagospodarowania terenu pt. "Istniejący stan zagospodarowania terenu" nie dokonano w ogóle analizy odległości położenia budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr 4, przy granicy z działką nr 6/3 (podlegającej zainwestowaniu) w kontekście planowanej inwestycji. W rozdziale tym, zdaniem sądu, projektant dokonuje wybiórczej analizy terenu: cyt. "Bezpośrednie zagospodarowanie terenu poza granicami działki (chodzi tu o działkę nr 6/3) stanowią tereny zabudowy usługowej i magazynowej, w odległości 65,0 m w kierunku północno-zachodnim zlokalizowany jest budynek mieszkalny wielorodzinny. Ponadto w odległości ok. 40,0 m w kierunku zachodnim zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny." W pkt 7 części opisowej projektu zagospodarowania terenu pt. "Informacja i dane o charakterze oraz cechach istniejących i przewidywanych zagrożeń dla środowiska oraz higieny i zdrowia użytkowników projektowanych obiektów budowlanych i ich otoczenia" podkreślono, że podstawową formą oddziaływania turbiny wiatrowej będzie niewielki hałas wytwarzany przez obracający się wirnik turbiny, którego poziom na granicy terenów objętych ochroną akustyczną znajduje się poniżej dopuszczalnych poziomów hałasu określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Jak dalej stwierdził autor projektu, "Tym samym działanie turbiny wiatrowej nie będzie powodować ograniczeń w normalnym użytkowaniu zabudowy i terenu wokół stacji bazowej, jak również nie spowoduje pogorszenia stanu środowiska w jej sąsiedztwie oraz nie spowoduje zagrożenia dla żadnego z elementów środowiska." Powyższe ogólnikowe stwierdzenia, zdaniem sądu, niczego nie wyjaśniają, ponieważ odnoszą się tylko do obiektów (w tym budynków mieszkalnych) poddanych analizie w pkt 2 projektu zagospodarowania terenu (położonych w odległościach 65m i 40 m), a więc bez uwzględnienia budynku mieszkalnego skarżącej B. L., zlokalizowanego w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji na działce nr 4. Ponadto autor projektu mówi o granicy terenu objętego ochroną akustyczną, jednakże całkowicie pomija określenie w opracowaniu wielkości (zakresu) tego terenu, innymi słowy nie określił tej granicy ochronnej. Również w części rysunkowej projektu nie zaznaczono wzajemnych odległości od budynku mieszkalnego skarżącej B. L. (działka nr 4) do projektowanej turbiny wiatrowej o wysokości 9 m., która to turbina będzie stanowiła podstawowe źródło uciążliwości (hałas) po zrealizowaniu inwestycji. W tej sytuacji, niewątpliwie ma znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, ustalenie w jakiej odległości możliwe jest usytuowanie turbiny wiatrowej, aby korzystanie z budynku mieszkalnego przez skarżącą było niezakłócone, ponad dopuszczalną miarę. Również projekt architektoniczno-budowlany powiela jedynie te same informacje w zakresie "stanu istniejącego", które zawarte są już w projekcie zagospodarowania terenu (str. 3), nie odnosząc się w ogóle do usytuowania najbliższego budynku mieszkalnego, należącego do skarżącej. Tak więc w projekcie zagospodarowania terenu nie zostały zaznaczone odległości pomiędzy budynkiem mieszkalnym skarżącej a zaprojektowaną turbiną wiatrową a także rodzaj i zasięg uciążliwości (hałas) co narusza przepis art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i § 8 ust. 3 pkt 2 powołanego wyżej rozporządzenia. Co prawda w uzasadnieniu decyzji organu I instancji zawarte zostało stwierdzenie o następującej treści: cyt. "planowana inwestycja zlokalizowana będzie w odległości powyżej 14 m - zgodnie z projektem zagospodarowania terenu od granicy działki nr 4, AM-[...], obr. P., której właścicielem jest strona wnosząca sprzeciw", zaś organ odwoławczy na str. 3 uzasadnienia swojej decyzji stwierdził, że projektowana inwestycja, zlokalizowana będzie w odległości ok. 20 m od budynku skarżącej, to jednak w istocie są to stwierdzenia gołosłowne, które nie znajdują oparcia w załączonym projekcie z powodów przedstawionych wyżej przez sąd. Organ odwoławczy, nie wyjaśnił przy tym w jaki sposób ustalił wskazaną odległość. W tym zakresie nie ma możliwości sprawdzenia przez sąd, czy organy administracyjne prawidłowo ustaliły wskazane odległości. Z załączonej do projektu budowlanego "Karty informacyjnej przedsięwzięcia" sporządzonej przez dr inż. J. S., wynika, że klasyfikacji otoczenia terenu inwestycji pod względem dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku dokonał na podstawie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z wyłączeniem faktycznego zagospodarowania terenu. Autor opracowania przyjął, że jako najbliższy terenu chroniony akustycznie jest teren wydzielenia wewnętrznego A (w obrębie którego zlokalizowany jest budynek mieszkalny jednorodzinny) położony w odległości 40,0 m od miejsca lokalizacji projektowanej turbiny wiatrowej. Na podstawie karty katalogowej urządzenia, moc akustyczna turbiny wynosi max 59 dB. "Dla tak przyjętego źródła hałasu graniczna izofona 40 db(A) przebiega w odległości 15 m od źródła hałasu, a w jej obrębie nie znajdują się żadne obiekty budowlane. Tym samym działanie turbiny wiatrowej, zarówno w porze dziennej jak i nocnej nie przekroczy dopuszczalnego poziomu hałasu na granicy terenów wymagających ochrony przed hałasem(...) oraz nie będzie uciążliwe dla ludzi i środowiska pod względem akustycznym. Ze sporządzonego przez dr inż. J. S. opracowania, nie wynika aby dokładnie została przeprowadzona analiza najbliższego terenu w otoczeniu projektowanej turbiny wiatrowej, w szczególności całkowicie pominął w ramach analizy budynek mieszkalny znajdujący się na działce nr 4, pomimo że w części graficznej planu miejscowego (zresztą zamieszczonej przez autora w opracowaniu) budynek ten został wyraźnie zaznaczony. Z opracowania nie wynika także w oparciu o jakie badania czy też analizy autor opracowania ustalił graniczną izofonę na 15 m od źródła hałasu. Samo bowiem stwierdzenie nie wystarcza do przyjęcia tej wielkości za właściwą, należy bowiem wyjaśnić tok postępowania(rozumowania) prowadzący do takiego wniosku. Zatem wartość dowodowa opracowania w przedstawionej postaci przez dr inż. J. S. jest całkowicie nieprzydatna dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, jest wręcz myląca, skoro analiza terenu jest niepełna. Kolejną kwestią do rozstrzygnięcia przez organ I instancji będzie dokonanie analizy wniosku inwestora z dnia 14 maja 2012 r. o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji pt. rozbudowa stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci "[...]" nr [...], w zakresie wyjaśnienia, czy montaż na istniejącej wieży żelbetowej tablicy reklamowej należy do prac związanych z rozbudową stacji bazowej telefonii cyfrowej i rozważenie czy na te prace wymagane jest zgłoszenie, czy też pozwolenie na budowę. W tej sytuacji należy uznać, że organy nie wypełniły obowiązku wynikającego z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane i nie nałożyły w drodze postanowienia na inwestora obowiązku usunięcia wykazanych przez sąd nieprawidłowości. Tym samym organy obu instancji orzekające w sprawie nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego sprawy, czym naruszyły przepisy postępowania administracyjnego, tj. art. 7 , art. 77 i art. 80 k.p.a. Podkreślenia wymaga, że poprawność złożonej dokumentacji nie może być sprawdzana przez organ tylko od strony formalnej, w oderwaniu od jej treści, bowiem o wartości dokumentacji budowlanej(projektowej) decyduje nie werbalne określenie przez projektanta, czego ona dotyczy, lecz to, co rzeczywiście zostało w niej wyrażone. Oczywiście, że za przyjęte rozwiązania techniczne odpowiada projektant, ale organ badając projekt musi wziąć pod uwagę takie okoliczności jak, np. względy bezpieczeństwa ludzi lub mienia, także przed nadmiernym hałasem. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien uwzględnić powyższe rozważania oraz uwagi i rozstrzygnąć sprawę po wszechstronnym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy. Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.