II SA/Wr 826/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. i P. S. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 826/17 o odrzuceniu skargi M. S. i P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania oczywistej omyłki w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 1 lutego 2018 r. odrzucił skargę w niniejszej sprawie. Odpis tego postanowienia doręczono M. S. (jako stronie i pełnomocnikowi P. S.) w dniu 24 lutego 2018 r. (dowód: k. 50 akt sądowych). Pismem nadanym przesyłką pocztową w dniu 27 marca 2018 r. M. S. i P. S. wnieśli zażalenie na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Na uzasadnienie wniosku podano, że termin do wniesienia zażalenia kończył swój bieg w dniu 5 marca 2018 r. Natomiast w dniach 1-5 marca 2018 r. matka skarżących przebywała w szpitalu, gdzie zmarła. W tych dniach skarżący byli stale przy chorej. Następnie w dniach 5-9 marca 2018 r. skarżąca przebywała na urlopie i przygotowywała się do pogrzebu matki. Kolejno w dniach 12-19 marca 2018 r. skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim. Zatem uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, bowiem z racji przeżywania żałoby, a następnie z racji choroby nie była w stanie wnieść zażalenia w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Wskazać trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (zob. postanowienie NSA z 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, przywrócenie uchybionego terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Sąd przy ocenie winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, bierze pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. W tym kontekście wypada wskazać, że odpis postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi doręczono M. S. w dniu 24 lutego 2018 r. Termin 7-dniowy do wniesienia zażalenia upływał zatem z dniem 3 marca 2018 r., a że była to sobota termin ten upływał z dniem 5 marca 2018 r. Zdaniem Sądu choroba matki skarżących nie może być uznana za okoliczność wyłączającą brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Skoro matka skarżących przebywała w szpitalu, to nie wymagała od samych skarżących stałej opieki, którą zapewniał jej personel szpitala. Ponadto skarżąca podała, że na urlopie przebywała od dnia 5 do dnia 9 marca 2018 r. Zatem wcześniej pracowała, co oznacza, że nie była stale w szpitalu. Niewątpliwie choroba i zgon matki są jednymi z bardziej stresujących i absorbujących wydarzeń życiowych, niemniej ich wystąpienie nie może być przyjęte jako usprawiedliwienie uchybienia terminu w realiach niniejszej sprawy. Choroba osoby najbliższej, jej pobyt w szpitalu i późniejszy zgon nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla uchybienia terminu sądowego w sytuacji, gdy we wniosku nie wykazano, że skarżąca nie mogła skorzystać z pomocy innej osoby. Choroby i śmierci rzecz jasna nie sposób przewidzieć, jednak w sytuacji, gdy chory członek rodziny strony skarżącej przebywa w szpitalu, nie sposób przyjąć, że skarżąca nie może wykonywać innych czynności i aktywności życiowych, w tym wnosić pism procesowych. Nadto nie można zgodzić się ze skarżącą, że jej choroba uniemożliwiała jej wniesienie zażalenia. Samo przebywanie skarżącej na zwolnieniu lekarskim w dniach 12-19 marca 2018 r. – jak wynika z treści druku "ZUS ZLA" (k. 86 akt sądowych) – nie wiązało się z koniecznością leżenia, a więc nie można uznać, że w tym okresie niemożliwe było wniesienie zażalenia przez skarżącą. Gdyby natomiast przyjąć, że istotnie aż do dnia 19 marca 2018 r. skarżąca nie mogła wnieść zażalenia, to zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu upływał z dniem 26 marca 2018 r. Zatem wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 27 marca 2018 r. oznaczałoby, że wniosek ten jest spóźniony. Reasumując Sąd uznał, że skarżąca nie wskazała na to, że uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia bez swojej winy, albowiem podawane przez nią okoliczności związane z chorobą i śmiercią osoby najbliższej (okres od 1 do 9 marca 2018 r.) nie są równoznaczne z niemożnością działania przez skarżącą, a jej własna choroba (okres od 12 do 19 marca 2018 r.) także nie wykluczała wniesienia zażalenia przez skarżącą. Innymi słowy nie wykazano, że w okresie od 24 lutego 2018 r. do dnia 5 marca 2018 r. zaistniała taka okoliczność uniemożliwiająca złożenie zażalenia, która trwałaby do maksymalnie 7 dni przed dniem złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.