II SA/Wr 829/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na uchwałę Rady Gminy Z. z dnia 31 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu przeznaczonego na lokalizację elektrowni wiatrowych w rejonie wsi Ł. i Z. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wskazaną w rubrum sentencji, uchwałę Rady Gminy Z.. W toku w ten sposób zainicjowanego postępowania, Sędzia sprawozdawca zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o złożenie oświadczenia, czy w związku z faktem, że skarga i sformułowane w niej zarzuty są tożsame z zakresem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 291/12, którym stwierdzono nieważność: § 8, § 11, § 13 § 24 zaskarżonej uchwały oraz załącznika graficznego w części obejmującej tereny [...][...][...][...]– podtrzymuje skargę co do całości zarzutów i żądań w niej zawartych oraz czy wnosi o zawieszenie postępowania do czasu uprawomocnienie się wskazanego wyroku, który skargą kasacyjną został zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi przy piśmie z dnia 11 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę co do całości zarzutów i żądań w niej zawartych oraz zgłosił wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu uprawomocnienia się wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 291/12. Zarządzeniem z dnia 15 marca 2013 r. Sędzia sprawozdawca zobowiązał stronę przeciwną do ustosunkowania się do wniosku skarżącego, co do celowości zawieszenia postępowania. Pismem procesowym z dnia 4 marca 2013 r. Wójt Gminy Z. podtrzymał dotychczas prezentowane w sprawie stanowisko, wnosząc o oddalenie skargi w całości oraz sprzeciwił się ewentualnemu zawieszeniu postępowania do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 291/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia należy zwrócić uwagę, że w myśl art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jednakowoż w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania i dlatego Sąd rozważył zawieszenie postępowania z urzędu, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu. Taka sytuacja zachodzi w niniejszym postępowaniu, ponieważ w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 291/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w wyroku z dnia 17 października 2012 r. stwierdził nieważność: § 8, § 11, § 13 § 24 zaskarżonej uchwały oraz załącznika graficznego w części obejmującej tereny [...][...][...][...]. Ów wyrok został zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym sprawa oczekuje na wyznaczenie terminu rozprawy. W związku z tym Sąd uznał, że rozstrzygnięcie sądu kasacyjnego w sprawie II SA/Wr 291/12 będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania, w tym zwłaszcza oceny istnienia po stronie skarżącego legitymacji skargowej w kwestionowaniu zapisów zaskarżonej uchwały, wszak wywody Sądu pierwszej instancji, co do podstawy prawnej stwierdzenia nieważności części zapisów zaskarżonej uchwały będą przedmiotem rozważań w postępowaniu kasacyjnym. Nie sposób zatem zgodzić się ze stanowiskiem Wójta Gminy Z. sprzeciwiającemu się z tego powodu zawieszeniu postępowania. W konsekwencji przyjęto, że zapadłe obecnie rozstrzygnięcie jest uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zachodzi podstawa faktyczna do zawieszenia postępowania, dlatego też na mocy art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.